Το τέλος του Ρομαντισμού.

O Χρήστος Χαραλαμπόπουλος δε θέλει ιδιαίτερες συστάσεις.Είναι σημείο αναφοράς στον αθλητικό-και όχι μόνο-δημοσιογραφικό χώρο της Ελλάδας.Με πιστεύω που πάντα εμπεριέχουν όχι μόνο βάσανο σκέψης ,αλλά και βαθύ προβληματισμό.Οι απόψεις του για το θέμα της διαφήμισης στη φανέλα της Μπαρσελόνα τιμούν και εξελίσουν το διάλογο που ξεκίνησε το barcelonismo.gr.Τον ευχαριστούμε θερμά.

Το μότο της Μπαρτσελόνα που δεν είναι εταιρεία αλλά αθλητικός σύλλογος, είναι mas que un club –κάτι περισσότερο από μία ομάδα. Και αυτό το σύνθημα το υποστήριζε με πάρα πολλούς τρόπους, με αποκορύφωμα εκείνον που την έκανε να ξεχωρίζει. Την απουσία διαφήμισης από την φανέλα. Την φανέλα μίας ομάδα που μαζί με τον Σαν Τζόρντι και το διαρκές αίτημα της μετατροπής της αυτονομίας της Καταλονίας σε ανεξαρτησία, αποτελούσαν την κιβωτό της διαθήκης των παραδόσεων των Καταλανών. Αυτή η αντίσταση-αντίθεση στην διαφήμιση είχε κάνει την ομάδα το τελευταίο καταφύγιο του ρομαντισμού στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Ηταν μία ψευδαίσθηση, ωστόσο, που τα τελευταία 15 χρόνια (από την έξαρση του επαγγελματισμού και του ποδοσφαίρου της παγκοσμιοποίησης που επέβαλλε ο νόμο Μποσμάν) η Μπαρτσελόνα υπερασπίστηκε με σθένος. Μέχρι που λίγους μήνες πριν, η διοίκηση της Μπαρτσελόνα έκανε μιά ανακοίνωση της οποίας το βασικό στοιχείο ήταν ένα νούμερο. Ενα ακόμη νούμερο, που αν και δεν είναι από εκείνα που αναλύονται στις στατιστικές της επιδόσεις, έχει πολύ μεγαλύτερη αξία. Για την διοίκηση των Μπλαουγκράνα, οικονομική. Για εκείνους που αγαπούν την ομάδα, συναισθηματική. Οι πρώτοι χάρηκαν. Οι δεύτεροι μελαγχόλησαν. Η ανακοίνωση της Μπάρτσα επιβεβαίωσε κατι που ξέραμε αλλά και κάτι που φοβόμασταν. Οτι η φανέλα της ομάδας της Καταλονίας είναι η ακριβότερη του κόσμου. Και ότι από του χρόνου και ύστερα θα την συνοδεύει μία διαφήμιση, γιατί και ο ρομαντισμός μπορεί να θυσιαστεί στην σωστή τιμή. Η Μπαρτσελονα, από του χρόνου, συμφώνησε με το Qatar Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό του Κατάρ, να έχει στην φανέλα της για μία πενταετία το λογότυπο του οργανισμού αντί 30 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Το συνολικό ποσό της συμφωνίας μαζί με κάποια πριμ, μπορεί να φθάσει τα 170 εκατομμύρια ευρώ.

Το άχρηστο άλλοθι.

Το γεγονός ότι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός θα διαφημίζεται στην φανέλα της Μπάρτσα, δεν αποτελεί άλλοθι. Ενα είδος εκπαίδευσης του ματιού είναι ώστε μετά την πενταετία, το Qatar Foundation να δώσει την θέση του σε ένα άλλο λογοτυπο κάποιας εταιρείας που θα πληρώσει περισσότερα. Οταν το λογότυπο της Unicef πήρε την θέση του στην φανέλα της Μπαρτσελόνα, παρόλο που ο διεθνής οργανισμός δεν πλήρωνε αλλά αντιθέτως δεχόταν μία ετήσια χορηγία ύψους δύο εκατομμυρίων ευρώ ετησίως από την καταλανική ομάδα, κάποιοι υποψιάστηκαν ότι άνοιγε το παράθυρο για το αδιανόητο. Του χρόνου, μία ιδιαιτερότητα 112 χρόνων, θα λάβει τέλος. Το άλλοθι του μη κερδοσκοπικού οργανισμού και η δικαιολογία του μεγάλου χρέους της ομάδας –που φθάνει τα 465 εκατομμύρια ευρώ- δεν αρκούν για να μείνει αλώβητο το σύνθημα που έκανε γνωστη την Μπαρτσελόνα. Οτι είναι «κάτι περισσότερο από ομάδα». Δηλαδή; Απλά, τώρα πια, μιά επιχείρηση. Με έσοδα 445 εκατομμύρια και χρέη 465 τι άλλο μπορεί να είναι; Και όπως λέει ο καταλανός μου φίλος με πίκρα «..mas que un club….negocios..».

Χρ. Χαραλαμπόπουλος