Aπό "Μes que un club" σε “un club mes”...

Είναι πρωτόγνωρα συγκινητική η απήχηση και η ανταπόκριση στο κάλεσμα του barcelonismo.gr στο διάλογο για την πρωτοφανέρωτη διαφήμιση στη φανέλα του FCBarcelona,το τελευταίο κάστρο όπως είπαν πολλοί.Σήμερα ο Κώστας Μαστοράκης,φίλος και δημοσιογράφος επί 6 χρόνια στην αθλητική εφημερίδα ΦΩΣ ασχολούμενος με το διεθνές ποδόσφαιρο, καταθέτει τις απόψεις του για το θέμα με καθάριο και ενδιαφέροντα λόγο.Τον ευχαριστούμε θερμά.

H παρουσία μου στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση 5 χρόνων από την αναγνώριση του Συνδέσμου Φίλων Μπαρσελόνα Αθήνας (Penya Barcelonista d' Atenes) από το F.C Barcelona έδωσε την ευκαιρία στον λατρεμένο μου Δάσκαλο να μου ξαναθέσει - εκ του σύνεγγυς πια - το αίτημα να γράψω κάτι σ' αυτό το “μετερίζι” του εν Ελλάδι Barcelonismo αναφορικά με το θέμα της καινοφανούς στα χρονικά του συλλόγου εμφάνισης διαφήμισης στην φανέλα της ποδοσφαιρικής του ομάδας. Το υποσχέθηκα και θα το έκανα, ούτως ή άλλως, ακόμα κι αν είχε παραμείνει στις αιτήσεις μέσω Διαδικτύου, αλλά για να πω την αλήθεια ήθελα να ξεκινήσω να το γράφω εν μέσω της εκδήλωσης, όταν στην συζήτηση που ακολούθησε το θέμα τέθηκε με φορτικότητα. Επειδή έχω δει λίγο - πολύ τις απόψεις των υπολοίπων που κλήθηκαν να εκφέρουν γνώμη προειδοποιώ εξαρχής: θα πάω κόντρα στο ρεύμα…Όχι γιατί από παιδί το έκανα, ούτε για επίδειξη, αλλά γιατί στην προκειμένη εκτός των συναισθηματισμών υπάρχουν και μερικά στοιχεία αντικειμενικά...

Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι: ως μέλος του συλλόγου, αλλά κι ως ποδοσφαιρόφιλος εν γένει ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΤΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΣΤΗ ΦΑΝΕΛΑ!

Σ' οτιδήποτε διαβάσετε παρακάτω που ενδεχομένως δεν σας χαϊδέψει τ' αφτιά, παρακαλώ όπως το θυμάστε…

Θεωρώ, καταρχάς, πως το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι το μείζον. Για παράδειγμα, δεν άκουσα κανένα συνδαιτημόνα να καυτηριάζει το γεγονός ότι έκλεισε η κάνουλα εισροής μελών στο σύλλογο, τη στιγμή που δηλώνουμε ελλείμματα…Αυτό κατά την ταπεινή, προσωπική, μου άποψη είναι απείρως πιο σημαντικό - αφού αλλοιώνει κατάφωρα το διεθνιστικό χαρακτήρα του FCB - αλλά κι εμφανώς πιο ενδεικτικό της γενικευμένης πρόθεσης της νυν διοίκησης να κάνει το με υπερηφάνεια αποκαλούμενο ως τώρα «Μes que un club” (“Kάτι περισσότερο από μια ομάδα”) σε «un club mes» (Μια ακόμη ομάδα)! Συν το γεγονός ότι καταργούνται - ετσιθελικά - τμήματα που προσφέρουν όχι μόνο τίτλους αλλά και διέξοδο στα παιδιά και τους σπόρτσμεν της Καταλωνίας κι όχι μόνο…

Η διαφήμιση στη φανέλα απλά είναι ένα ακόμη μέρος του συγκεκριμένου σχεδίου των χαρτογιακάδων και των golden boys, που βρίσκονται στο τιμόνι του συλλόγου. Οι οποίοι όμως αναρριχήθηκαν εκεί με την ψήφο των μελών του συλλόγου. Δηλαδή είναι δημοκρατικά εκλεγμένοι. Δεν αγόρασαν την ομάδα και φέρονται σαν είναι «μαγαζάκι τους. Κατέθεσαν ένα πρόγραμμα το οποίο υπερψηφίστηκε. Και μάλιστα με ρεκόρ ψήφων και συμμετοχής! Αν αυτό λέει κάτι… Άλλωστε κι οι συνυποψήφιοι τους μια από τα ίδια διαλαλούσαν πάνω κάτω, ενώ υπήρχε και σχετική απόφαση της Γ.Σ του 2003. Τότε άνοιξε η «Κερκόπορτα»…Προς τι λοιπόν οι «όψιμες» κραυγές; Εκτός κι αν επικαλούμαστε, το δημοκρατικό χαρακτήρα του συλλόγου μόνο για τα «καλά και συμφέροντα»… Άλλωστε, εκείνος είναι το θεμελιώδες στοιχείο (όπως κι η έκφραση τoυ Καταλανικού αλυτρωτισμού βέβαια..) που το FCB μπορούσε να χρησιμοποεί το διάσημο μότο του. Ουσιαστικά κι όχι τύποις…

Πλέον το «Mes» εκφράζεται μόνο μέσω της ομάδας, η οποία δίνει το παράδειγμα πως είναι νικηφόρο στο ύπατο επίπεδο το μοντέλο που βασίζεται σε παραγωγική διαδικασία, δουλειά, αλληλεγγύη κι ομαδικό πνεύμα ξεφτίζοντας, παράλληλα, το μύθο πως όποιος έχει το μεγαλύτερο…πορτοφόλι κερδίζει!¨

Είναι άλλη κουβέντα αν μπορούσαμε να διατηρήσουμε τη φανέλα «άσπιλη». Αλλά μια στιγμή…Για πια «αμόλυντη» από την εμπορευματοποίηση φανέλα μιλάμε; Δεν θα ενστερνιστώ ουδεμία αιτίαση έχει διατυπωθεί στο παρελθόν για το ρόλο της UNICEF και το φιλανθρωπικό κίνημα, αλλά ας μου εξηγήσει κάποιος πως είναι δυνατόν να χύνουμε δάκρυα για την Qatar -αμένη φανέλα, όταν εδώ και χρόνια φιγουράρει πάνω στα «μπλαουγκράνα» το σήμα του TV3; Εκτός αν το γεγονός πως είναι στο μανίκι δεν …ενοχλεί! Ή επειδή πρόκειται για καταλανικό τηλεοπτικό σταθμό τον μετατρέπει αυθωρεί και παραχρήμα σε…κοινοφελή οργανισμό και… καθαγιάζει τα χρήματα που μπήκαν στα ταμεία του συλλόγου! Μην κάνουμε πως δεν ξέρουμε τίποτα για το «φόνο», γιατί τα δάκρυα μοιάζουν κροκοδείλια…Τα περί «άμωμης» φανέλας λοιπόν μοιάζουν επικοινωνιακό τρικ…

Κι οι επικοινωνιολόγοι στη Βαρκελώνη φαίνεται πως ξέρουν καλά τη δουλειά τους: ούτε 15 μέρες μετά την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ ανακοίνωσαν την περικοπή τμημάτων μη κερδοφόρων (π.χ. μπέϊζμπολ). Εν μέσω ευδαιμονίας για τα πεπραγμένα της “Pep Team” πέρασε στα ψιλά. Αν και δεν περιλαμβανόταν στις προγραμματικές δηλώσεις του Sandrutxcu Rosell κι οι καθ' ύλην ενδιαφερόμενοι το έμαθαν στη …συνέντευξη Τύπου! Δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη το τάϊμινγκ πάντως: Στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη, ούτε δύο εβδομάδες μετά την 5αρα στη Real Madrid… ξεφούρνιζε τη συμφωνία με το Qatar Foundation την οποία τύλιξε με το «περιτύλιγμα» του κοινοφελούς οργανισμού για να χρυσωθεί το χάπι…

Έτυχε να βρίσκομαι εκείνο το Σαββατοκύριακο στη Βαρκελώνη και μάλιστα…σιχτίριζα γιατί πριν το μάθω είχα «σηκώσει» τη …μισή μπουτίκ! Αποφάσισα - υπ' αυτάς τας συνθήκας να μην ξαναγοράσω εφεξής (το' χω τηρήσει ως τώρα, αλλά μάλλον δεν …κλαίνε στο τμήμα merchandising του συλλόγου για την απόφαση μου. Το «μοναστήρι» να'ναι καλά…) τίποτα «επίσημο» της Μπαρσελόνα - «τιμωρώντας» τη διοίκηση και περιμένοντας την αντίδραση του κοινού την επομένη στο ματς με τη Real Sociedad. Tζίφος…Με εξαίρεση δύο τρία, σκόρπια, πανό «κιχ». Επέμεινα ελπίζοντας στη σιωπηρή πλειοψηφία. Απευθύνθηκα στην υπέργηρη κυρία που καθόταν πλάϊ μου. Κοντά 25 χρόνια μέλος - πάππου προς πάππου - με εγγόνια στην Ακαδημία του συλλόγου, επικρότησε, με θέρμη, την απόφαση του Rosell και των συν αυτώ…Έκανα να ξαναδοκιμάσω αλλά το ανθρώπινο «μωσαϊκό» που αποτελούσε την κερκίδα δεν μου έδινε και πολλές ελπίδες. Νεογιάπηδες με πούρα, εργάτες από τη Μαδρίτη που είχαν πάρει ως …μπόνους τα εισιτήρια του ματς δεν μπορούσαν να μου αναπτερώσουν τις ελπίδες. Όλοι είχαν έρθει να δουν την «παράσταση» και να ξεδώσουν από την καθημερινότητα τους με λίγη δόση…μαγείας! Κι η ομάδα δεν τους χάλασε το χατίρι…

Στο δια ταύτα: Αν δεχθούμε πως το FC Barcelona είναι η έκφραση των Καταλανών σε αθλητικό επίπεδο, εφόσον εκείνοι όχι μόνο δεν αντιδρούν, αλλά κάνουν ουρές για να πάρουν τις πρώτες 1899 (ρε τι σκέφτονται στο marketing του συλλόγου…) αριθμημένες φανέλες με τη διαφήμιση εμείς μάλλον…περισσεύουμε. Εκτός κι αν θέλουμε να κρατήσουμε για τον εαυτό μας το ρόλο του θεματοφύλακα των αξιών του FCB υποστηρίζοντας πως το εκφράζουμε καλύτερα από εκείνους που το βιώνουν στην καθημερινότητα τους…Είναι σίγουρο πως όσο συνεχίζεται ο συγκεκριμένος νικηφόρος κύκλος η χρύσοσκονη του θα κάνει πιο… εύπεπτη τη χώνεψη της διαφήμισης στη φανέλα. Όταν θα ολοκληρωθεί μπορεί να έχουμε ένα «θέμα»…

Εν κατακλείδι, ο καθένας μπορεί να νιώθει όπως θέλει το FCB, αλλά δεν μπορεί να απαιτεί από εκείνο προβάλλει τις προσωπικές του απόψεις.

Το F.C Barcelona μοιάζει με πλοίο και μεις είμαστε το πλήρωμα του. Κάποιες φορές θα μας πάει όπου θέλουμε. Κάποιες άλλες όχι. Όμως, ευτυχώς, έχουμε τη δυνατότητα ν' αλλάξουμε «καπετάνιο». Δίχως ανταρσία…

Υ.Γ: Συγγνώμη αν μακρυγόρησα και κούρασα…

Δια το γνήσιον της υπογραφής: Κ. ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ Δημοσιογράφος εφημερίδας ΦΩΣ