Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τη τσέπη του

Δεν φεύγει τελικά ο Τζόναθαν Σοριάνο, ε;

Οι μέρες περνούν και καμιά απ τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες δεν ολοκληρώνει κάποια ηχηρή και δαπανηρή μεταγραφή. Μπάρσα, Μαδρίτη, Τσέλσι, Μίλαν, Ιντερ, ακόμα και η Σίτυ που γενικά είναι εύκολη στις βαρύγδουπες μεταγραφές δεν λένε να κάνουν το πρώτο βήμα. Αναφορικά με αυτές τις πρώτες βδομάδες, θα έλεγα πως η πιό σημαντική μεταγραφή είναι ενός τερματοφύλακα. Του 20χρονου ταλαντούχου Ντε Γκέα από την Ατλέτικο Μαδρίτης στην Γιουνάϊτεντ. Οικονομική δυσπραγία ...

Είναι προφανές πως την κούρσα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο την οδηγεί έδώ και 6 χρόνια η Μπάρσα. Την οδηγεί εξ αιτίας του υλικού της που πολύ απλά δύσκολα συγκρίνεται με αυτό οποιαδήποτε άλλης ομάδας. Σαφώς παίζει ρόλο και το δέσιμο των παικτών, αλλά αυτό που παίζει τον πρώτο ρόλο είναι η ποιότητα. Εχοντας 3 απ τους 5 καλύτερους παίκτες στο κόσμο στις τάξεις της και αρκετούς ακόμα που άνετα χωρούν στην πρώτη εικοσάδα, η Μπάρσα κυριολεκτικά δεν έχει αντίπαλο αυτή τη στιγμή. Οσοι πίστεψαν πως με τα λεφτά θα μπορούσαν να υπερκεράσουν αυτό της το πλεονέκτημα δέχτηκαν πολλά ηχηρά χαστούκια τα τελευταία χρόνια. Διότι πολύ απλά, η αξία των παικτών στην αγορά δεν αντικατοπτρίζει υποχρεωτικά και την αληθινή τους αξία. Πολλές φορές υπόκειται στους νόμους της προσφοράς και ζήτησης. Ποιά είναι η πραγματική αξία ενός Τσάβι; Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ, αφού κανείς δεν μπήκε ποτέ στην διαδικασία να προσπαθήσει να τον αγοράσει. Αντίθετα ξέρουμε πως η αξία του Ρονάλντο στο χρηματιστήριο πριν 3 χρόνια ήταν 98 εκατομμύρια ευρώ. Κι αυτο γιατί υπήρχε μιά ομάδα που είχε θέσει στόχο της να τον αποκτήσει ανεξαρτήτως κόστους. Σαφώς η πραγματική αξία του Κριστιάνο δεν είναι 98 εκατομμύρια ευρώ. Αν όμως ο Φλορεντίνο αποφασίσει αύριο να του βάλει πωλητήριο, ίσως να πάρει και περισσότερα απ τους Αραβες της Σίτυ επειδή θα είναι ο καλύτερος διαθέσιμος στην αγορά και επειδή θα βρεθούν κι άλλοι ενδεχομένως να "σπρώξουν" γύρω στα 80 γι αυτόν.

Με την αγορά να έχει θέσει κάποια στάνταρτς που λένε πως οι κορυφαίοι διαθέσιμοι παίκτες φέτος τιμώνται μεταξύ 40 και 50 εκατομμυρίων ευρώ και τα μπάτζετ των περισσότερων να μην μπορούν να ξεπεράσουν τα 100 εκατομμύρια ευρώ λόγω παγκόσμιας κρίσης και δικών τους οικονομικών προβλημάτων, είναι εύκολο να καταλάβουμε πως κάθε μεγάλος σύλλογος μπορεί να αποκτήσει το πολύ δύο παίκτες που θα μπορούν ενδεχομένως να κάνουν τη διαφορά. Είναι επίσης δύσκολο να αποφασίσουν πού θα σπρώξουν τα λεφτά τους αν δεν ξέρουν πώς διαμορφώνεται γενικότερα η κατάσταση. Προφανώς έχει σημασία να ξέρει η Τσέλσι αν θα φύγει ο Σεσκ απ την Αρσεναλ ή αν θα πάρει η Γιουνάϊτεντ τον Σνάϊντερ, πέρα απ το το ότι θα κοιτάζει αν η Μαδρίτη πάρει Κουν ή Νέϋμαρ ή αν η Μπάρσα πάρει Αλέξις και Σεσκ. Αντίστοιχα  και γιά όλους τους υπόλοιπους έχει σημασία να γνωρίζουν τις κινήσεις των αντιπάλων τους πριν κάνουν τις δικές τους γιατί χρήματα γιά πέταμα φέτος δεν υπάρχουν. 

Ετσι λοιπόν, με τον έναν να περιμένει τον άλλον, οι μέρες περνούν και κανείς δεν αποφασίζει να κινηθεί πρώτος. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα γίνουν μεταγραφές. Και επειδή σ αυτό το παιχνίδι την μεγαλύτερη άνεση την έχει κι αυτός που είναι καλύτερος, έχω την εντύπωση πως η Μπάρσα θα είχε ήδη σχεδόν ολοκληρώσει το ρόστερ της αν είχε διαθέσιμα άλλα 15-20 εκατομμύρια ευρώ που θα της επέτρεπαν να μπορεί να κάνει μιά διορθωτική κίνηση ενδεχομένως στην άμυνα, αν έβλεπε εκεί στα τέλη Αυγούστου πως οι αντίπαλοί της θα είχαν ενισχυθεί σε κάποιες θέσεις που θα την προβλημάτιζαν. Τώρα όμως, η Μπάρσα είναι υποχρεωμένη να προσπαθεί να χωρέσει ... 3 πόδια σε δύο παπούτσια, γιατί όσο κι αν θέλει να κλείσει τις μεταγραφές των Σεσκ και Αλέξις, δεν θέλει να μείνει ... ταπί και ψύχραιμη και να μην έχει λεφτά γιά την αγορά ενός στόπερ ή ενός αριστερού μπακ-χαφ ακόμα. Η παραμονή του Τιάγκο και η πώληση του Μπόγιαν στη Ρόμα μ ένα ποσό που δεν θα ξεπερνά τα 12-13 εκατομμύρια ευρώ δεν δημιουργούν αυτό τον "αέρα" που θα επιθυμούσε ο Ροσσέλ γιά να έχει την δυνατότητα να κάνει μιά τελευταία κίνηση αν κριθεί απαραίτητο.

Κατά συνέπεια και κόντρα στην επικαιρότητα που θέλει τις περιπτώσεις των Σεσκ και Αλέξις σχεδόν τελειωμένες, εκτιμώ πως μία από τις δύο δεν θα τελειώσει τόσο σύντομα, γιατί πολύ απλά τα λεφτά που προσφέρονται και γιά τις δύο δεν θα γίνουν τόσο εύκολα αποδεκτά απ την Αρσεναλ και την Ουντινέζε. Αν γίνουν, τόσο το καλύτερο. Αν όμως όχι, να θυμάστε πως ... τελικά ούτε ο Σοριάνο φεύγει. Μήπως αυτή ήταν μιά εξέλιξη που της δώσαμε μικρότερη σημασία απ όσο έπρεπε;