 |
Σεζόν στην Μπάρσα: 1954-1961 Συμμετοχές: 216 Τέρματα: 114 Τίτλοι: 2 πρωταθλήματα, 2 Κύπελλα, Παίκτης της Χρονιάς-Χρυσή Μπάλα (1960) |
Ο Λουίς Σουάρεζ Μιραμόντες, γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 1935 στην Γαλικία. Γνωστός σαν ο «χρυσός Γαλικιανός» θεωρείται ένας από τους κορυφαίους παίκτες που έβγαλε ποτέ το ισπανικό ποδόσφαιρο. Είχε τα πάντα: Τεχνική, άψογο χειρισμό της μπάλας, ήξερε να «διαβάζει» το παιχνίδι κι εκπληκτικό σουτ. Ήταν όμως πιο γνωστός για το κομψό του στιλ κι έλεγαν μάλιστα ότι ήταν τόσο αρχοντικός παίκτης που πολλές φορές σου έδινε την αίσθηση ότι έπαιζε φορώντας το καλό του κοστούμι.
Το 1960 έγινε ο μοναδικός μέχρι σήμερα Ισπανός που ψηφίστηκε Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς. Το 1964, βοήθησε την Εθνική ομάδα να κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Διέπρεψε με την Μπαρσελόνα της δεκαετίας του ’50 και αργότερα με την μεγάλη Ίντερ του ’60. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1973, μετά από 3 χρόνια στη Σαμπντόρια. Ο Σουάρεζ έκανε τα πρώτα του βήματα με τις μικρές ομάδες της Λα Κορούνια το 1949 και το 1953, ντεμπουτάρισε με την πρώτη ομάδα της Ντέπορ. Το 1954 μετακόμισε στην Βαρκελώνη. Μεταξύ 1955 και 1961, ήταν από τα βασικά μέλη της Μπάρσα που είχε επίσης στις τάξεις της τους Κουμπάλα, Ραμαγιέτς, Εβαρίστο, Τσιμπόρ και άλλους. Με τον Ελένιο Ερέρα προπονητή, η Μπάρσα έκανε το νταμπλ το 1959 και κέρδισε πρωτάθλημα και το –τότε- ΟΥΕΦΑ Fairs Cup το 1960.
ΤΟ 1960, Ο Σουάρεζ έγινε ο πρώτος παίκτης της Μπαρσελόνα που ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς. Ένα από τα τελευταία του ματς με την μπλαουγκράνα φανέλα ήταν ο τελικός του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου του 1961, όπου σ’ ένα δραματικό ματς η Μπαρσελόνα έχασε 3-2 από τη Μπενφίκα. Το 1961, λίγο αφότου κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα, η Μπαρσελόνα αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και η μόνη λύση για να πάρει ανάσα, ήταν να πουλήσει το «αστέρι» της στην Ίντερ για –τότε- 142.000 λίρες, ποσό που αποτέλεσε παγκόσμιο ρεκόρ για την εποχή.
Ο Σουάρεζ ακολούθησε τον ποδοσφαιρικό του μέντορα, τον Ελένιο Ερέρα. Έγινε βασικό και αναντικατάστατο μέλος της μεγάλης Ίντερ της εποχής κατακτώντας 3 πρωταθλήματα, 2 Ευρωπαϊκά Κύπελλα και 2 Διηπειρωτικά.
Επιπλέον, ο Σουάρεζ φόρεσε 32 φορές την φανέλα της Εθνικής Ισπανίας και σκόραρε 14 γκολ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Δεκεμβρίου του 1957 στην επιβλητική νίκη με 6-1 επί της Ολλανδίας κι εκπροσώπησε την Ισπανία στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1962 και του 1966. Το 1964, στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης. Το τελευταίο του ματς με την Εθνική, ήταν το 1972 κόντρα στην Ελλάδα, ματς που έληξε ισόπαλο 0-0.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έγινε προπονητής και κοουτσάρισε την Ίντερ σε τρεις διαφορετικές περιστάσεις. Έχει επίσης προπονήσει και την Εθνική Ισπανίας κάτω των 21 αλλά και την πρώτη ομάδα. Έχει επίσης προπονήσει αρκετές Ισπανικές και Ιταλικές ομάδες.
1974-75: Ίντερ
1975: Σαμπντόρια
1975-76: Σπαλ 1907
1976-77: Κόμο Κάλτσιο 1907
1977-78: Κάλιαρι
1978-79: Ντεπορτίβο Λα Κορούνια
1980-82: Εθνική Ισπανίας κάτω των 21
1988-91: Εθνική Ισπανίας
1992: Ίντερ
1994: Αλμπασέτε
1995: Ίντερ
ΤΟ 1960, Ο Σουάρεζ έγινε ο πρώτος παίκτης της Μπαρσελόνα που ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς. Ένα από τα τελευταία του ματς με την μπλαουγκράνα φανέλα ήταν ο τελικός του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου του 1961, όπου σ’ ένα δραματικό ματς η Μπαρσελόνα έχασε 3-2 από τη Μπενφίκα. Το 1961, λίγο αφότου κατέκτησε την Χρυσή Μπάλα, η Μπαρσελόνα αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και η μόνη λύση για να πάρει ανάσα, ήταν να πουλήσει το «αστέρι» της στην Ίντερ για –τότε- 142.000 λίρες, ποσό που αποτέλεσε παγκόσμιο ρεκόρ για την εποχή.
Ο Σουάρεζ ακολούθησε τον ποδοσφαιρικό του μέντορα, τον Ελένιο Ερέρα. Έγινε βασικό και αναντικατάστατο μέλος της μεγάλης Ίντερ της εποχής κατακτώντας 3 πρωταθλήματα, 2 Ευρωπαϊκά Κύπελλα και 2 Διηπειρωτικά.
Επιπλέον, ο Σουάρεζ φόρεσε 32 φορές την φανέλα της Εθνικής Ισπανίας και σκόραρε 14 γκολ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Δεκεμβρίου του 1957 στην επιβλητική νίκη με 6-1 επί της Ολλανδίας κι εκπροσώπησε την Ισπανία στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1962 και του 1966. Το 1964, στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης. Το τελευταίο του ματς με την Εθνική, ήταν το 1972 κόντρα στην Ελλάδα, ματς που έληξε ισόπαλο 0-0.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έγινε προπονητής και κοουτσάρισε την Ίντερ σε τρεις διαφορετικές περιστάσεις. Έχει επίσης προπονήσει και την Εθνική Ισπανίας κάτω των 21 αλλά και την πρώτη ομάδα. Έχει επίσης προπονήσει αρκετές Ισπανικές και Ιταλικές ομάδες.
1974-75: Ίντερ
1975: Σαμπντόρια
1975-76: Σπαλ 1907
1976-77: Κόμο Κάλτσιο 1907
1977-78: Κάλιαρι
1978-79: Ντεπορτίβο Λα Κορούνια
1980-82: Εθνική Ισπανίας κάτω των 21
1988-91: Εθνική Ισπανίας
1992: Ίντερ
1994: Αλμπασέτε
1995: Ίντερ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου