Επιτέλους τέλος. Φυσικά και το σήριαλ Σάντσες κούρασε όλους τους φίλους της ομάδας, αλλά πιστεύω οτι εν τέλει αξίζει και και με παραπάνω. Κατ' αρχήν είναι ο ποδοσφαιριστής της χρονιάς της φετινής Serie A, στο πιο σκληρό πρωτάθλημα της Ευρώπης. Δεν είναι και εύκολη μια τέτοια διάκριση φυσικά, αλλά αυτό μας δείχνει πολλά για την ποδοσφαιρική του αξία. Ένας παίκτης όπου παίζει και στα δύο άκρα της επίθεσης, κάτι που είναι απαιραίτητο στη Μπαρτσελόνα.
Να μην τα πολυλογούμε, όλοι λίγο-πολύ ξέραμε τις ελλείψεις της ομάδας. Και επιτέλους μετά απο χρόνια καλυπτουμε μια νευραλγική θέση με έναν εξαιρετικό παίκτη. Το αν θα πάρει θέση βασικού είναι θέμα πολλών παραγόντων, κυρίως βέβαια είναι θέμα του παίκτη, ο οποίος θα πρέπει να αποδείξει οτι είναι ικανός να καπαρώσει μια θέση στην ενδεκάδα. Ο χρόνος θα δείξει.
Φυσικα εκρεμεί και η απόκτηση του παίκτη στον άξονα, αλλά αφού δεν έχουμε κάτι νεότερο όσον αφορά τον Σέσκ δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα αυτή την στιγμή.
Η περίπτωση Μπόγιαν
Διαβάζω σήμερα ότι έπεσαν "μπηχτές" κατά του Πέπ απο τον Μπόγιαν στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξη τύπου. Και δεν μου κάνει εντύπωση φυσικά. Η αχαριστία εννοώ. Όταν σε αυτά τα τρία χρόνια έχεις πάρει αμέτρητες ευκαιρίες, και δεν έχεις δείξει απολύτως ΤΙΠΟΤΑ που να σε καθιστά άξιο για μια θέση στην βασική εντεκάδα, τότε δεν έχεις δικαίωμα να μιλάς.
Γιατί αντίθετα με τον Μπόγιαν, ο Πέδρο αναρριχήθηκε απο την αφάνεια στην καταξίωση. Ίσως να έκανε κάτι το οποίο εσύ Μπόγιαν μάλλον δεν μπήκες στον κόπο να κάνεις. Δούλεψε. Και δεν παραπονέθηκε ποτέ. Παρά κατάφερε με το σπαθί του να φάει έναν ολόκληρο Ανρί.
Δεν δήλωσε πρίν την αρχή της σεζόν: "Πάλι καλά που έφυγε ο Ζλάταν μπάς και πάρω την φανέλα βασικού σπίτι μου".
Το ξέχασες; Εμείς όχι. Φυσικά του ευχόμαστε καλή επιτυχία στην Ρόμα, και ελπίζουμε κάποια μέρα να επιστρέψει αντάξιος των προσδοκιών μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου