Μιά ματιά στα "μηνύματα" του σαββατοκύριακου

Ψηλαφίζει την αγωνιστική δράση του σαββατοκύριακου ο Κώστας Μαρούντας

Ορισμένα γήπεδα της Ευρώπης έγιναν αυτό το Σαββατοκύριακο πεδία ανελέητων βομβαρδισμών. (βλ. οίστρος Γιουνάιτεντ, Σίτι, Μαδρίτης) Προεξέχει, φυσικά, η οχτάρα της Γιουνάιτεντ. Το 8-2 είναι σπάνιο σκορ, πόσο μάλλον εφικτή συνθήκη σε αγώνα μεταξύ δύο από τις πέντε μεγαλύτερες ομάδες μιας χώρας. Εγώ, δε θα σταθώ μονάχα στις ομοβροντίες, ούτε στα σημάδια κρίσης της Άρσεναλ, ούτε καν στις αερογ... του δυστυχή του τερματοφύλακα. Μονάχα μια ματιά στη βαθμολογική θέση και το συντελεστή τερμάτων των πρώην κανονιέρηδων του Λονδίνου, αρκεί για να περιγράψει την πραγματική τους κατάσταση. 

Φυσικά, και έχουν τη δυνατότητα να ανακάμψουν στη συνέχεια, αλλά μη θεωρήσει κανείς ότι είναι προσεγγίσιμο κάτι καλύτερο από την πέμπτη ή έκτη θέση στην τελική βαθμολογία. Και για να πω την αλήθεια ψιλοαισιόδοξο με βρίσκω. Αλλά, ας αφήσουμε την Άρσεναλ στα προβλήματα της και ας ασχοληθούμε λίγο με τη Γιουνάιτεντ. Έχουμε, τουλάχιστον οκτώ λόγους για κάτι τέτοιο. Δε νομίζετε;

Μήνυμα ήταν αυτό. Μήνυμα ξεκάθαρο προς τους μνηστήρες. Παιδιά, καθίστε καλά, γιατί μόνο πάνω από το πτώμα μας θα μπορέσετε, εν δυνάμει, να στήσετε την άνοιξη σκηνικά πανηγυρισμών. Αποδέκτες; Η Σίτι, η Λίβερπουλ και η Τσέλσι. Η σειρά καταγραφής των ονομάτων δεν είναι τυχαία. Αν θα είναι προφητική απομένει το ίδιο το πρωτάθλημα να το επιβεβαιώσει ή όχι. Αποτελεί στη ζωή πάγια τακτική του ισχυρού να προσπαθεί να εκφοβίζει τους αμφισβητίες του, πραγματοποιώντας μια τέτοια έξαρση με παταγώδεις προεκτάσεις. Ήταν συγκυρία άραγε ή προμήνυμα; Γιατί αν η ομάδα του Σερ Άλεξ συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς, τότε θα ζήσουμε ανείπωτες στιγμές. Οι αντίπαλοι ελπίζουν να είναι συγκυριακό και να οφείλεται στα προβλήματα των Λονδρέζων. Τώρα που είπαμε για Λονδρέζους, μέχρι τώρα η πόλη του Μάντσεστερ έχει μετατρέψει τους κάθε λογής πρωτευουσιάνους σε πελάτες ολκής. Θα ξυπνήσει αυτό το όποιο φιλότιμο υπάρχει; Κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει άμεσα, γιατί ως τώρα το κοντέρ γράφει και γράφει πολύ...

Η Μαδρίτη αποσαφηνίζει ότι είναι η δεύτερη καλύτερη ομάδα της Ισπανίας, με μεγάλη διαφορά από την επόμενη, όποια και αν είναι αυτή. Γιατί πρώτη ακόμα παραμένει άλλη, η μεγάλη αντίπαλος. Η υπερκυπελλούχος Ευρώπης Μπαρσελόνα. Πάντως, φέτος θεωρώ πως ο ανταγωνισμός θα είναι ακόμα μεγαλύτερος από πέρυσι, αλλά όπως έχω ξαναπεί αυτό είναι το καλύτερο κίνητρο για τον πρώτο. Για οτιδήποτε άλλο αφορά την Ισπανία είναι νωρίς ακόμα.

Στη Γερμανία η Μπάγιερν φαίνεται αυτή τη στιγμή το πρώτο φαβορί. Αυτό, που, όμως, με έχει εντυπωσιάσει είναι η ικανότητα της Σάλκε τώρα τελευταία να ματώνει τα δίχτυα με περισσή περιοδικότητα. Δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί αυτό, αλλά όσο γίνεται μου αρέσει, υπό την οπτική του ποδοσφαιρικού θεάματος. Εναντίον της Γκλάντμπαχ, βέβαια, αρκέστηκε στο κλασσικό μότο ένα και να καίει, αλλά και αυτό ήταν σημαντικό για τη βαθμολογική αναρρίχηση. Η Ντόρτμουντ παραμένει κοντά, αλλά για περισσότερα ασφαλή συμπεράσματα ας περιμένουμε και εδώ λίγο ακόμα. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως στη Γερμανία πολλές φορές ξεπετάγονται ομάδες που δεν τις περιμένουν οι πολλοί και φτάνουν μέχρι και τον τίτλο. Γιατί να μη γίνει κάτι τέτοιο και φέτος; Πρώτη φορά θα είναι;

Στον ελλαδικό χώρο ξεκίνησε, λέει, το πρωτάθλημα. Σημαντική νίκη αξιοσύνης και εσωτερικής εξισορρόπησης στην Κέρκυρα για τον Φερέιρα και τους παίκτες του. Στα άλλα ματς δεν βρίσκω κάτι αξιόλογο. Στην Ελλάδα τα σπουδαία εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός γηπέδων. Και ας αφήσουμε λίγο το οργανωτικό χάος. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να αυξάνει την απόσταση της ποιότητας του ρόστερ του από τους υπόλοιπους, μετά και την τελευταία, μακουν...ιά, και έπεται μάλλον συνέχεια... Αλλά, θα τα πούμε καλύτερα για όλα αυτά όταν επιτέλους μπει μια τάξη και ακολουθηθεί ένας ορθολογισμός