Τι'χες Μουρίνιο τι'χα πάντα...

Όλα ήταν ιδανικά για τον ''γνωστό''πια πορτογάλο τεxνικό με το μόνιμο πια γελάκι ειρωνείας σε κάθε φάση,δείγμα και φέτος ''μεγάλης σοβαρότητας και ωριμότητας''.Η ομάδα του υπερκομπλέ,με περισσότερο χρόνο προετοιμασίας,παίζοντας στο γήπεδό της με παίκτες και κόσμο να διψά για εκδίκηση.Απέναντι του μια ομάδα,μισή,ανέτοιμη,με σύνθεση ανάγκης,κουρασμένη από το-ας το ομολογήσουμε- περιφερόμενο τσίρκο της Αμερικής.Οι ειδικοί αναλυτές των υπολογιστών του, έδωσαν το πράσινο φως να χτυπήσει αλύπητα.Διέταξε αυτή τη φορά να κουρέψουν και να βρέξουν καλά το χαλί και ξεκίνησε.

Η αντίπαλος του Μπάρσα είχε σοβαρότατα προβλήματα για διάφορους λόγους σε όλες τις γραμμές.Στο κέντρο της άμυνας είχε δύο παίκτες που δεν αγωνίζονταν στη φυσική τους θέση.Οι τρύπες ήταν εμφανείς σαν τρύπες σε καμένο ύφασμα και ο Βίκτωρας μονίμως εκτεθειμένος.Προσπαθούσε να τα πιάσει όλα,ακόμα και τα πόδια των αντιπάλων...Στα δεξιά της άμυνας ο ανέτοιμος Ντάνι-πριν μια βδομάδα στην Ίμπιζα κάνοντας τρελο τζετ-σκι με το Μέσσι.Στο κέντρο ένας κρατήρας έχασκε απύθμενα.Ήταν το απόν θεμέλιο,ο μοχλός Τσάβι.Απόντος και του Μπουσκέτς να μαζεύει τα σκουπίδια,ο Αντρεσίτο πάλευε μόνος του.Στην επίθεση ο Αλέξις που πήρε βάπτισμα Μπάρσα σε κλάσικο ήταν ερωτηματικό και ο Μέσσι δεν ακουγόταν στην περιγραφή του εκφωνητή.

Από την αρχή του αγώνα βρωμούσε διασυρμό.Κυριάρχησε αμέσως η ομάδα του σόουμαν.Έβαλε γκολ σα σε προπόνηση.Και τότε τα κομπιούτερ του έλαβαν απίστευτες πληροφορίες.Ένας εξαφανισμένος μέχρι τότε στο παιχνίδι αργεντινός,γνωστός από το παρελθόν από τις ''αλητείες''του στο μπερναμπέου, σε μια ξαφνική έκρηξη ταχύτητας και ελιγμού έδωσε μια πάσα έξω αριστερά σε έναν κεφάτο-και φέτος hot-Βίγια.Και σα να μην έφτανε αυτό,ο τελευταίος εξαπέλυσε μια ρουκέτα τρομοκρατικής μορφής που έσκασε στα δίχτυα του άγιου και πάγωσε παίκτες και λαό στις κερκίδες.Λίγο μετά,ο ίδιος κοντοπίθαρος πρέσαρε λες και ήταν μέγας αμυντικός χαφ τρεις αμυντικούς που κουτουλήσανε,τους πήρε τη μπάλα,προχώρησε και αφού την πέρασε μέσα από τον μανδύα του ψευτοάγιου,την έστειλε για δεύτερη φορά στα ίδια πυρπολημένα δίχτυα.Στο δε δεύτερο ημίχρονο υπήρχαν οι γνωστές μαγικές στιγμές μιας ομάδας που κάνει τέχνη και όχι ποδόσφαιρο.

Λοιπόν για να μην μακρυγορούμε.Αυτό που λέμε φαινόμενο Μπάρσα δεν το αντιμετωπίζεις όταν είναι αποδεκατισμένο,προσπαθώντας να το κατασπαράξεις ή όταν είναι πλήρες κάνοντας τουμπεκί ταμπουριού.Και στις δύο περιπτώσεις δείχνεις ότι δεν το σέβεσαι.Καλύτερο θα ήταν να δουλέψεις επιτέλους πάνω σ'ένα στυλ δικό σου παιχνιδιού και να το υπηρετήσεις με θάρρος και σθένος ανεξαρτήτως αποτελέσματος.Συνεχίζοντας δηλώσεις από κει που σταμάτησες πέρυσι,παρουσιάζοντας ζωντανά σε σύνδεση θεατρική πλειοδοσία μαδριλενισμού,χτυπώντας από πίσω και κυνηγώντας αχίλλειους τένοντες που κόβουν καριέρες,δείχνεις ότι δε διδάχτηκες τίποτα από την προηγούμενη χρονιά,που πήρες όλα τα κύπελα του κυνηγημένου της άδικης κενωνίας...