Θερινές διακοπές εις τας Ευρώπας

Ψηλαφίζει τις ελληνικές συμμετοχές στο Europa League ο Κώστας Μαρούντας

Τα ευρωπαϊκά κύπελλα είναι πια σε πλήρη εξέλιξη. Τώρα διεξάγονται οι μάχες για την είσοδο στους ομίλους και των δύο διοργανώσεων, με άμεση συνέπεια το ενδιαφέρον να είναι πολύ παραπάνω από αρκετό. Διακυβεύονται πολλά, τόσα που θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό, ακόμα και την εξέλιξη ολόκληρης της σαιζόν, για πάρα πολλές από τις ομάδες. Και αυτό το συμπέρασμα βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα οικονομικά έσοδα που προκύπτουν από τον κορβανά της UEFA, για όσους τυχερούς προκριθούν. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε ότι αυτές οι συναντήσεις, στην αρχή κάθε περιόδου, έχουν πολλή μεγαλύτερη σημασία, από πολλές που θα ακολουθήσουν όλο το χειμώνα...

Τι γίνεται σε περίπτωση που τα πράγματα στραβώσουν και μια ομάδα αποκλειστεί; Ειδικά, αν αυτή η ομάδα έχει ήδη αποκλειστεί πριν από...είκοσι μέρες... ξανά... Μιλάμε, φυσικά, για τον Παναθηναϊκό, που πέρα από κάθε αμφιβολία αποτελεί την Απογοήτευση Ολκής, του εγχώριου συλλογικού ποδοσφαίρου, για τους πρώτους μήνες της φρέσκιας αγωνιστικής σαιζόν. Οι πράσινοι βιώνουν κατάσταση που προσομοιάζει μονάχα στο γκολ του Κουτσουπιά..., και τον αποκλεισμό, από κάθε διοργάνωση, στην πιο καταστροφική χρονιά των τελευταίων δεκαετιών. Μην ξεχνάμε, δε, ότι λίγους μήνες πριν, ο διπλός αποκλεισμός από Ρόζεμποργκ και Λέγκια σηματοδοτούσε ιστορικό ρεκόρ, που, μάλλον, φέτος καταρρίπτεται. Και αυτό γιατί θεωρώ πως Οντένσε και Μακάμπι Τελ Αβίβ, είναι δύο περιστάσεις χειρότερες από τα τραγικά του 1996, και τα ακόμα πιο αποσυνθετικά λίγους μήνες αργότερα. Ο Φερέιρα είναι ο απόλυτος υπεύθυνος. Πια η καραμέλα των αμέτοχων, όχι ότι δεν ισχύει, έλιωσε. Οι ευθύνες του Πορτογάλου είναι εγκληματικές, και έπονται αυτές των παικτών. Οι Βγενόπουλοι και οι Τζίγκερ δεν παίζουν ποδόσφαιρο, αν και είμαι σίγουρος ότι αν έπαιζαν ίσως και να μην έτρωγαν τόσα πολλά γκολ, όπως στο 3-4 με τους Δανούς και στο πρόσφατο 0-3 στο Τελ Αβίβ. Ελπίδες πρόκρισης; Μονάχα, στατιστικές. Γιατί ποδοσφαιρικά, ο πεθαμένος Παναθηναϊκός τώρα μοιάζει ακόμα...πιο πεθαμένος, έτσι ώστε να έχει άλλες προτεραιότητες από πιθανά σχέδια πρόκρισης. Ίσως κατά τη διάρκεια της σαιζόν να φτιάξουν κάπως τα πράγματα, αλλά κανείς πια δεν έχει απαιτήσεις από ένα απογοητευτικό συγκρότημα, που αν κινηθεί και το ίδιο στη σφαίρα της εσωτερικής απογοήτευσης, απλά....τελείωσε..., πριν καν αρχίσει. Το μόνο που παραμένει ίδιο σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν είναι η εκτελεστική δεινότητα του Σισέ. Μόνο που αυτός τώρα περνάει καλά στη Ρώμη και όχι στην Αθήνα...

Ο ΠΑΟΚ είναι η ευχάριστη νότα. Αν και το σκορ είναι κολακευτικό, το 3 στα 3 δείχνει πως η μενταλιτέ που αποκτήθηκε-σμιλεύτηκε πέρυσι με την αξιόλογη, το λιγότερο, πορεία στην Ευρώπη, πέρασε στο dna. Δεν ξέρω τι θα γίνει στη ρεβάνς, πάντως ο ΠΑΟΚ, μέχρι στιγμής, έχει πετύχει αυτό που αποτελεί την πιο υποτιμημένη, αλλά εξίσου απαραίτητη συνθήκη, για αξιοσύνη και κατορθώματα, την σταθερότητα. Και όλα αυτά συντείνουν στην καλλιέργεια κλίματος, που θα δημιουργεί πίστη στις δυνατότητες, άρα και διεκδίκηση των πιθανοτήτων πάνω στο γρασίδι, με ευνοϊκούς όρους. Ξέρει κανείς κάτι καλύτερο από αυτό; Η γάτα που λέγεται Μπόλονι, μπορεί να πετύχει να δώσει στη Θεσσαλονίκη, και ειδικά στην...ασπρόμαυρη...πλευρά της, δυνατές συγκινήσεις στη σαιζόν που μόλις ξεκίνησε...

Τελειώνω, με την ΑΕΚ. Δε θα σταθώ στο σκορ. Αυτό μπορεί να εξασφαλίσει από μόνο του την πρόκριση, μπορεί, όμως, να σβηστεί με μια στραβοκλωτσιά στα πρώτα δευτερόλεπτα της ρεβάνς. Η ΑΕΚ έχει ένα μικρό προβάδισμα, που με βάση την εικόνα του πρώτου αγώνα, μπορεί να αρκεί. Το σίγουρο είναι ότι η ΑΕΚ, ανεξάρτητα από την κατάσταση που βρίσκεται και σαν σύνολο, και σα μονάδες, φέτος θα παλεύει με τον τρόπο του Χιμένεθ, για να πετύχει ότι καλύτερο. Άσχετα, από το τι θα καταφέρνει. Στην ταλαιπωρημένη ΑΕΚ των τελευταίων χρόνων, ούτε αυτό ήταν αυτονόητο. Επομένως, με βάση αυτό και τη στήριξη του κόσμου της, που ήταν όπως έπρεπε την Πέμπτη, η ομάδα μπορεί να ελπίζει σε μια καλή σαιζόν. Για να δούμε...

ΥΓ. Αν ακυρώνονταν γκολ όπως αυτά της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού και της Καρπάτι, στις πρώτες αγωνιστικές του φετινού πρωταθλήματος, τι θα γινόταν στα γήπεδα και στη γενικότερη σφαίρα του εγχώριου ποδοσφαίρου; Την απάντηση τη γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά.... Όπως, επίσης, έχουμε αποσαφηνίσει όλοι, πλέον, μέσα μας, την αηδία μας για τα θεσμικά μαγειρέματα και τους συσχετισμούς δύναμης, που μετατρέπουν την υπόθεση «κάθαρση» σε φαρσοκωμωδία επίδειξης ισχύος των γνωστών άγνωστων ισχυρών και των γνωστών γνωστότατων ακολουθητών τους... Νισάφι, πια. Μη χαλάτε άλλο την πιο ευχάριστη διασκέδαση μας. Αλλά, όσο εμείς παραμένουμε αδρανείς, καλά μας κάνουν... Κρίμα! Δεν είναι κρίμα, άλλωστε, που ελέω Μπέου το υπέροχο ποδοσφαιρικά εγχείρημα του Βόλου δεν διεκδικεί απέναντι στην Παρί το δικαίωμα στην υπέρβαση;