Ο Μαρτί Περαρνό επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει αυτά που είδε χθες βράδυ κι εμείς σας τα μεταφέρουμε
1. Το προφανές 3-4-3, ήταν στην πραγματικότητα ένα 3-1-3-3 βγαλμένο από την φιλοσοφία του «τρελού» Μπιέλσα. Περισσότερο κροϊφικός και από τον ίδιο τον μέντορά του τον Κρόιφ, ο Πεπ κάνει κάθε φορά κι ένα βήμα παραπάνω στην εξέλιξη της ποδοσφαιρικής γλώσσας της Μπαρσελόνα. Τώρα μιλάμε για την Μπάρσα 3.0, μια εκδοχή που κάτι σαν να έχει… κλωνοποιήσει τον Μέσι, δηλαδή έχει και τον Μέσι και τον Σεσκ να λειτουργεί πολλές φορές σαν δεύτερος Μέσι. Τολμώ μάλιστα να κάνω την πρόβλεψη ότι σε παιχνίδια χαμηλότερης επικινδυνότητας στο Καμπ Νου, δεν αποκλείεται να δούμε κι ένα 2-3-3-2, αλλά και πάλι με αυτούς τους τύπους μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος για τίποτα?
2. Ο Πεπ πάντα καταστρώνει τα σχέδιά του σκεπτόμενος το πώς θα επιτεθεί στον αντίπαλο κι όχι πώς θ’ αμυνθεί εναντίον του. Η 11άδα της ομάδας είναι προϊόν αυτής της αντίληψης. Δεν πρόκειται για κάτι που το έβγαλε χωρίς λόγο και αιτία από το μυαλό του, αλλά για αποτέλεσμα σκέψης και προσεκτικού σχεδιασμού. Σίγουρα θα μπορούσε να του έχει γυρίσει μπούμερανγκ, αλλά η πραγματικότητα αποδεικνύει πως μάλλον δίκιο είχε…
3. Ο Αρίγκο Σάκι είχε δηλώσει πως η εξέλιξη του ποδοσφαίρου θα ερχόταν αν θα μπορούσε κάποιος να μετατρέψει όλο το γήπεδο σε μια τεράστια μεσαία γραμμή, να το γεμίσει δηλαδή με χαφ ( δεν ξέρω αν έχω καταφέρει να μεταφέρω επακριβώς το σκεπτικό του). Ο Πεπ τον άκουσε και η Μπάρσα βρίσκεται επί το έργο. 6 μέσοι και ο Μέσι στην αρχική 11άδα…
4. Σεσκ & Μέσι Α.Ε. Γνωρίζονται από παιδιά, μεγάλωσαν μαζί, γαλουχήθηκαν στην Μάσια. Η επιστροφή του Σεσκ, είναι τα καλύτερα νέα για την Μπάρσα. Όχι για το μέλλον, γιατί το μέλλον είναι το εδώ και το τώρα. Οι δύο παιδικοί φίλοι έχουν ξαναβρεθεί και θυμούνται τα παλιά χωρίς να έχουν χάσει την φρεσκάδα που έχει το παιχνίδι που έμαθαν απ’ όταν ήταν πιτσιρίκια. Ούτε να κοιταχτούν δεν χρειάζεται, ούτε βλέμμα δεν είναι ανάγκη ν’ αλλάξουν στην διάρκεια του ματς. Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ένας Μέσσι επί δύο…
5. Την αληθινή αξία της μεταγραφής του Σεσκ την μάθαμε τις τελευταίες 96 ώρες. Από το Μονακό μέχρι χτες βράδυ στο Καμπ Νου και γνωρίζοντας τον διασυρμό της παλιάς του ομάδας μέσα στο «σπίτι» του παμπόνηρου γέρου. Άλλο πράγμα η τιμή του, άλλο η αξία του…. Κελεπούρι βάφτισαν τα αγγλικά ΜΜΕ την απόκτησή του από την Μπάρσα κι έτσι είναι…
6. Το γκολ του Τιάγκο φαντάζει προϊόν τηλεχειριστηρίου. Η μισή αντίπαλη άμυνα περίμενε την πάσα στον Σεσκ, ξεγελασμένη από τις προσποιήσεις του Τιάγκο. Ακόμα και ο Ντιέγκο Λόπεζ τρέχει να προλάβει να τοποθετηθεί απέναντι από τον Σεσκ. Και τότε «χτυπάει» ο Τιάγκο από κει που δεν τον περιμένει κανείς.
7. Ο Τιάγκο έχασε μια μπαλιά στο κέντρο του γηπέδου και αντί να κάθεται να κοιτάει όπως έκανε παλιότερα, έτρεξε να την διεκδικήσει. Αυτό ήταν που τόσο καιρό του ζητούσε ο Πεπ. Και το έκανε.
8. Εκείνες οι ατέλειωτες συζητήσεις σχετικά με την ασυμβατότητα των καινούριων παικτών. Έχουν κάποιο νόημα να συνεχίζουν?
9. Η Βιγιαρεάλ χωρίς τη μπάλα, είναι σαν πουλί χωρίς τα φτερά του. Μπορεί να τρέχει, να προσπαθεί, να καλύπτει αποστάσεις, αλλά είναι σαν να κυνηγάει άπιαστα καθαρόαιμα άλογα. Εφτά άλογα για την ακρίβεια, συν δύο αλεπούδες στα άκρα, τους Πέδρο και Αλέξις. Όσο κι αν προσπάθησαν οι παίκτες του Γκαρίδο, χωρίς τη μπάλα στην κατοχή τους δε μπορούν να κάνουν και πολλά. Έτσι είναι ο τρόπος τους, το παιχνίδι τους. Και χωρίς τον Καζόρλα, καταφέρνουν ακόμα λιγότερα.
10. Τα εξτρέμ της Μπάρσα δε μπορείς να τα κρίνεις από τις φορές που παίρνουν τη μπάλα. Δουλειά τους δεν είναι η επίθεση και τέλος, αλλά και η άμυνα. Οι αγαπητοί Χιλιανοί φίλοι θα πρέπει ν’ αλλάξουν λίγο τις αντιλήψεις τους. ο Αλέξις δεν είναι πια επιθετικός. Είναι (και) αμυντικός. Η Μπάρσα αμύνεται στην αντίπαλη περιοχή. Αυτό είναι και τέρμα. Και ο Αλέξις δείχνει ότι θα τα πάει περισσότερο από περίφημα σε αυτόν τον τομέα.
11. Η μετάλλαξη του Κεϊτά σαν αμυντικό χαφ. Ίσως το μόνο που μας έλειπε να δούμε: τον Σεϊντού να γίνεται ο άξονας της ομάδας. Μετά τα όσα είδαμε με τους Αμπιντάλ, Μασεράνο, Μέσι και Μπουσκέτς, αυτό με τον Κεϊτά έμοιαζε σαν… τετραγωνισμός του κύκλου. Ο Πεπ όμως έχει κάνει τα κουμάντα του, πάλι ενάντια σε όλες τις Κασσάνδρες, και πάει να βγάλει κάτι πολύ καλό.
12. Βίκτορ Βαλντές.
perarnaublog
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου