Περισκόπιο στη δεύτερη αγωνιστική του Τσου Λου

Ψηλαφίζει τα δρώμενα στο Champions League ο Κώστας Μαρούντας

Η δεύτερη αγωνιστική του champions league αποτελεί πια μια τετελεσμένη ιστορία, που παρήγαγε συμπεράσματα και σκέψεις.  Θα ήθελα να σταθώ σε τρία ματς. Αυτό της Μπάγιερν (2-0 τη Μάντσεστερ Σίτι), αυτό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Βασιλεία (3-3) που αποτέλεσε και την έκπληξη της αγωνιστικής, και στο Ζενίτ-Πόρτο 3-1. Θεωρώ, για ξεχωριστούς λόγους το καθένα, πως ήταν αυτά που παρουσίασαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Και εξηγώ: 

Η Μπάγιερν είχε απέναντι της μια ομάδα με καλό υλικό, αλλά δεδομένη την απειρία από τέτοιου επιπέδου αγώνες. Παρόλα αυτά κυριάρχησε σχεδόν άνετα, πιστοποιώντας το πολύ καλό αγωνιστικό ρυθμό που τη διακατέχει αυτή την εποχή, κάτι που φανερώνεται με τον ευκρινέστερο τρόπο από τα συνεχή νικηφόρα αποτελέσματα. Και μάλιστα, χωρίς να τρώει γκολ για πολλοστό παιχνίδι στη φετινή σαιζόν. Και αυτό δεν είναι απόρροια μόνο της μεταγραφής Νόιερ, αλλά της συνολικής σοβαρής αμυντικής νοοτροπίας που έχει περάσει ο Χάινκες, που έχει καταλάβει πως αν κρατάει το μηδέν πίσω, σίγουρα θα βρει τρόπους για ένα γκολ μπροστά, άρα και νίκες. Οι τρόποι ανάπτυξης της ομάδας το επιτρέπουν αυτό Παρακολουθώντας κανείς τους βαυαρούς διαπιστώνει πως παίζουν σα να βρίσκονται στον Απρίλιο, στο διάστημα δηλαδή κατά το οποίο όλες οι ανταγωνιστικές ομάδες βρίσκονται σε πλήρη φόρμα, καθώς τότε κρίνονται οι τίτλοι, τόσο στις διεθνείς διοργανώσεις, όσο και στις εγχώριες. Αυτό, βέβαια, σημαίνει πως πολύ εύκολα μπορεί να προκληθεί μια αναμενόμενη κοιλιά στο άμεσο μέλλον. Αλλά, έως τότε, μάλλον, θα έχει εξασφαλιστεί η πρόκριση στους 16 του champions league, αλλά και θα έχει αποκτηθεί μια σημαντική διαφορά στη Γερμανία. Άρα, με ένα νέο φορμάρισμα την άνοιξη η Μπάγιερν θα είναι σε θέση να πετύχει ή τουλάχιστον να προσεγγίσει τους μεγάλους για φέτος στόχους. Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει, έχει δείξει από την αρχή της σαιζόν ότι φέτος είναι κάτι παραπάνω από υπολογίσιμη. Για τη Σίτι ισχύει αυτό που έλεγε ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος στη διάρκεια της μετάδοσης, πως πήρε ένα καλό μάθημα για το τι εστί champions league από την πολύπειρη γερμανική αρμάδα.

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν έχει καταφέρει να σταυρώσει ακόμα νίκη στο θεσμό. Και αν η ισοπαλία στην πρεμιέρα με την Μπενφίκα δεν είναι αποτυχία, το χ με τη Βασιλεία στην έδρα της είναι αποτυχία. Το ζητούμενο είναι το κατά πόσο αυτές οι ισοπαλίες θέτουν σε αμφισβήτηση την πρόκριση της ομάδας. Δεν το νομίζω, αλλά αν συνεχίσει τις μέτριες εμφανίσεις, μπορεί να αποκτήσει πρόβλημα. Ειδικά, αν η Μπενφίκα και η Βασιλεία μαζεύουν πόντους. Το ότι τώρα η Μάντσεστερ έχει δύο συνεχόμενα ματς με την Οτελούλ είναι στα υπέρ της, αλίμονο αν δεν κάνει το 2 στα 2. Μετά θα τρέχει και θα κουβαλάει μαζί της και ένα απροσδόκητο άγχος, που κανείς δε θα περίμενε μετά την κλήρωση. Η απώλεια βαθμών με τη Βασιλεία μπορεί να μη σημαίνει και τίποτα, μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να περιπλέξει τα πράγματα. Η εξαργύρωση της χτεσινής επιτυχίας των ελβετών θα κριθεί μονάχα στη συνέχεια και στην όποια δυνατότητα τους να συνεχίσουν σε παρόμοιους ρυθμούς, που χτες πάντως ήταν κάτι παραπάνω από συναρπαστικοί, ειδικά στο διάστημα που ανέτρεψαν το σκορ.

Είδα το δεύτερο ημίχρονο του Ζενίτ-Πόρτο. Παράσταση για έναν ρόλο. Η περσινή Πόρτο, παρά τη σχετικά καλή εικόνα στον αγώνα με τη Μπαρσελόνα για το super cup, μου έδειξε να έχει αφήσει την περσινή της μενταλιτέ στη βαλίτσα του Βίλας Μπόας, που την έκανε για Λονδίνο μεριά. Παράσταση για έναν ρόλο, λοιπόν, για τη ρωσική ομάδα που ρέφαρε την ήττα από το ΑΠΟΕΛ, που περιόρισαν τους πορτογάλους σε παθητικό ρόλο. Έτρεχαν μέχρι το τέλος, έκοβαν, επεδίωκαν γρήγορες μεταβιβάσεις, έψαχναν τον ελεύθερο παίκτη, και δημιουργούσαν κενούς χώρους σε μια πολυπρόσωπη άμυνα. Ο συγκεκριμένος όμιλος τείνει να εξελιχθεί στον πιο ενδιαφέρον, καθώς αυτή τη στιγμή και οι τέσσερις είναι μέσα στο κόλπο. Και αυτό κυρίως χάρη στο ΑΠΟΕΛ που έφυγε αλώβητο και από το Ντόνετσκ.

Από τα άλλα παιχνίδια, ξεχωρίζω τη νίκη ψυχολογίας της Ίντερ στη Μόσχα επί της ΤΣΣΚΑ (3-2), το 2-0 της Νάπολι επί της Βιγιαρεάλ και το 3-0 της Μαρσέιγ επί της Ντόρτμουντ. Το Βαλένθια-Τσέλσι, σε ένα ματς που λόγω ονομάτων ίσως ήταν και το πιο ενδιαφέρον της αγωνιστικής, έμεινε στο 1-1. Δεν ξεχνώ το 5-0 της Μπαρσελόνα επί της Μπάτε, αλλά συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια, αλλά και τα χιόνια στα βουνά.

 

Κλείνω με το Άρσεναλ-Ολυμπιακός. Ο Ολυμπιακός έκανε καλή εμφάνιση και θα μπορούσε να πάρει αποτέλεσμα. Ήταν η Άρσεναλ μέτρια, το είδε αυτό η ομάδα του Πειραιά, το πίστεψε, προσπάθησε, αλλά το δοκάρι και κάποια άλλα πράγματα δεν του το επέτρεψαν. Η πορεία της ομάδας από εδώ και πέρα θα εξαρτηθεί από την εικόνα της, υπό την έννοια ότι αν ανεβάσει κι άλλο την απόδοση μπορεί να πετύχει κάτι. Αν εμφανιστεί λίγο καλύτερη από το ματς του Λονδίνου, ειδικά στην άμυνα, μπορεί να διεκδικήσει την τρίτη θέση που οδηγεί στο Europa league. Για τη δεύτερη θέση απαιτούνται και ευνοϊκές συγκυρίες, που σημαίνει συγκεκριμένα αποτελέσματα στους άλλους αγώνες. Οι έξι βαθμοί της Μαρσέιγ συνιστούν μια περίεργη κατάσταση, που μπορεί και να ανατραπεί. Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ο Ολυμπιακός δεν ενταφίασε τις ελπίδες του στο Εmirates, δημιούργησε ελπίδες- ελέω εμφάνισης, αλλά η κατάσταση παραμένει δύσκολη- ήδη διαμορφωμένο βαθμολογικό χάντικαπ. Οι αντίπαλοι του δεν είναι άτρωτοι. Έχουν δεδομένα προτερήματα, αλλά και προβλήματα. Δεν εμπνέουν σιγουριά, δεν μπορείς, όμως, να τους υποτιμήσεις. Μήπως άλλωστε έτσι δεν είναι και ο Ολυμπιακός;