Ψευδοπροφήτες

Το πρωί του Σαββάτου η Μπάρσα ήταν μια ομάδα στα πρόθυρα μιας μικρής μεν σίγουρα όμως κρίσης δε. Δύο ισοπαλίες σε ισάριθμα παιχνίδια, έκαναν τους μπλαουγκράνα να φαντάζουν εύθραυστοι, σε κακή φυσική κατάσταση και με παραπαίουσα άμυνα. Και αν προσθέσουμε σε αυτά και την φαινομενικά καλή φόρμα των φίλων μας στην Μαδρίτη, το βάρος που έπεφτε πάνω στους παίκτες της Μπάρσα ήταν πολύ μεγάλο για να μπορέσουν να το σηκώσουν.

 

Με αυτά τα γκρίζα συννεφάκια στον ουρανό, ήρθε το ματς με την Οσασούνα για ν’ αποδείξει δύο πράγματα: ότι αυτή η ομάδα δεν έχει κορεστεί και –αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό-, έχει κι άλλα περιθώρια βελτίωσης. Εκεί που η Σοσιεδάδ και Μίλαν εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία της Μπάρσα να πάρει το ματς, η Οσασούνα πλήρωσε τα σπασμένα. Έκπληξη προκάλεσε η ομοιογένεια και αρμονία που έδειξε η ομάδα, ειδικά με το δεδομένο ότι στην αρχική 11άδα ξεκίνησαν φαινομενικά ασύμβατοι παίκτες –Σεσκ, Τσάβι και Τιάγκο-, που όπως πολλοί θα ήθελαν, θα έπρεπε να κοιτάνε να βγάλουν ο ένας το μάτι του άλλου για μια θέση στο βασικό σχήμα. 

Αντί όμως για συγκρούσεις και ασυνεννοησία, αυτό που είδαμε το Σάββατο αντιπροσώπευε την απόλυτη δυναμική της δημιουργίας και έδειξε πόσο ακόμα καλύτερη μπορεί να γίνει αυτή η Μπάρσα. Οι τρεις μαέστροι της μεσαίας γραμμής έμοιαζαν να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον και να στρώνουν με τον καλύτερο τρόπο το έδαφος για τον Αργεντινό «δαίμονα». Δεν είναι καθόλου σύμπτωση ότι ο Λίο νιώθει πολύ χαρούμενος κι ελεύθερος όταν παίζει μαζί με τον Τιάγκο και τον Σεσκ. Ο Πεπ έχει επιτέλους στην διάθεσή του αυτούς που χρειάζεται για να μπορεί ο Λίο να κάνει όργια μέσα στο γήπεδο.

Ο Ίμπρα, απλά δεν ταίριαζε σε όλο αυτό. Δεν ήταν το στιλ του. Γι’ αυτό και δεν «κόλλησε». Οι Βίγια και Πέδρο είναι στα πλάγια της επίθεσης και ο Ινιέστα έχει παρόμοιο στιλ με αυτό του Λίο. Είναι οι Σεσκ και Τιάγκο όμως που στηρίζουν και δημιουργούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να γίνει το επόμενο βήμα στην εξέλιξη αυτής της «διαστημικής» ομάδας. Οι Σεσκ και Τιάγκο έχουν λύσει τα πόδια του Αργεντινού και οι τρεις τους γεμίζουν τους ελεύθερους χώρους που αφήνονυ οι Βίγια, Πέδρο, Ινιέστα, ακόμα και ο Άλβες. 

Ας μην παρασυρόμαστε όμως γιατί υπάρχει δρόμος και δουλειά να γίνει ακόμα, ειδικά στην άμυνα. Αναμφίβολα και το ματς του Σαββάτου ήταν ένα δείγμα πολύ υψηλής τεχνικής και κυρίως αποφασιστικότητας και διάθεσης να κλείσουν τα κακόβουλα στόματα, αλλά δεν πρέπει και να εθελοτυφλούμε μπροστά σε κάποια πράγματα. 

Αν και αμυντικά η Μπάρσα παρουσιάστηκε βελτιωμένη και πιο φρέσκια, δεν γίνεται ν’ αγνοήσουμε ότι γύρω στο 60’ παρατηρήθηκε κάποιος αποσυντονισμός και απώλεια συγκέντρωσης, γεγονός που επέτρεψε στην ομάδα της Παμπλόνα να πάρει αρκετές πρωτοβουλίες. Το ματς είχε βέβαια από ώρα κριθεί, αλλά το να βλέπεις τους παίκτες σου να κάνουν ενίοτε παιδαριώδη λάθη και να παραχωρούν πατήματα στον αντίπαλο, δεν είναι και πολύ καλό σημάδι. Η επιστροφή των Πουγιόλ και Πικέ ελπίζουμε ότι θα βάλει τέλος σε αυτό και θα κάνει την ομάδα ν’ ανακτήσει την εμπιστοσύνη και την σιγουριά στα μετόπισθεν. 

Και πάλι όμως το να γκρινιάζεις για ένα ματς που έληξε 8-0 υπέρ σου είναι ανόητο και αστείο, αλλά δεν γίνεται να μην σκεφτούμε ότι όλες αυτές οι Κασσάνδρες βγάζουν τις προφητείες και τα καταστροφολογικά τους σενάρια βλέποντας ότι η άμυνά μας «μπάζει». Θα έρθει όμως η ώρα που όλα και πάλι θα ξεχαστούν και όλοι και πάλι θα υποκλιθούν στο μεγαλείο αυτής της Μπάρσα. 

totalbarca.com