Υπάρχει θέμα φυσικής κατάστασης

Λίγο πολύ τα παιδιά στα παρακάτω άρθρα ανέλυσαν τα περι του παιχνιδιού. Θεωρώ λοιπόν περιττή και μια τρίτη ανάλυση. Αυτή την φορά θέλω να σταθώ σε κάτι άλλο:




Κάθε φορά που προηγούμαστε απο το πρώτο ημίχρονο ανησυχώ. Δεν είναι η πρώτη φορά που την παθαίνουμε έτσι σε εκτός έδρας ματς την τελευταία τριετία. Έκατσα να σκεφτώ το πώς χάθηκαν δύο βαθμοί γι' άλλη μια φορά, όταν ειδικότερα τους έχεις σκοτώσει απο το δωδέκατο λεπτό. Το πώς το αργό δίδυμο των Μπούσκετς - Φοντάς θύμιζε τρικυμία. Το πώς ο Τιάγκο θέλει ακόμα ΠΑΡΑ πολύ δουλειά ώστε να σταθεί επάξια στην κορυφαία ομάδα του κόσμου.

Κυρίως όμως προβληματίστηκα για το πώς η Μπαρτσελόνα έμοιαζε με ομάδα του ελληνικού πρωταθλήματος στο δεύτερο ημίχρονο. Μηδέν σπιρτάδα, μηδέν όρεξη, συνεχόμενες λάθος πάσες, και καταστροφικές τοποθετήσεις των (κατα συνθήκην) αμυντικών. Το πώς μια μέτρια ομάδα σαν τη Σοσιεδάδ έκανε την μία ευκαιρία μετά την άλλη έπειτα απο το 1-2. Γιατί;

Θεωρώ οτι υπάρχει θέμα φυσικής κατάστασης. Το είδαμε και στα μάτς προετοιμασίας, το είδαμε και στα παιχνίδια του Σούπερ Κάπ Ισπανίας και Ευρώπης. Δεν ήταν η Μπάρτσα που ξέρουμε. Δεν ξέρω αν οφείλεται στην κακή pre season στις ΗΠΑ, ή στα συνεχόμενα μάτς τον διεθνών μας. Πάντως την δεδομένη στιγμή υπάρχει θέμα. Περιμένω οτι στο εγγύς μέλλον η ομάδα θα ανακάμψει, καθώς και πέρσυ στο ίδιο σημείο είχαμε παρόμοιες γκέλες (0-2 με Χέρκουλες, 1-1 με Μαγιόρκα). Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι δεν υπάρχουν ευθύνες. Για το πώς στον βωμό της διαφήμισης και του κέρδους απο την pre-season στις ΗΠΑ έχει αποσυντονιστεί ένα οικοδόμημα που χτίστηκε με αίμα. Καταλαβαίνουμε όλοι τι εννοώ...

Το θετικό είναι οτι θα ξαναδούμε το δίδυμο Πικέ-Πουγιόλ σύντομα στο χορτάρι. Το δίδυμο όπου πέρσυ δημιούργησε μια απροσπέλαστη αμυντική γραμμή για αρκετά μάτς. Το δίδυμο όπου βάζει τις καρδιές των φιλάθλων... στις θέσεις τους, κάθε φορά που η αντίπαλη ομάδα πλησιάζει τα καρέ του Βαλντές.

Κλείνοντας, θα πώ οτι φυσικά δεν έγινε τίποτα για την χθεσινή γκέλα. Άσχετα αν οι αντίπαλοι πανηγυρίζουν το πρωτάθλημα του... Σεπτέμβρη με 36 αγωνιστικές να απομένουν μέχρι το τέλος...

Υ.Γ: Περιμένω μια μεγάλη παράσταση απο την Μπάρτσα την Τρίτη απέναντι στη Μίλαν. Το χρωστά στους φιλάθλους της. Μια καλή εμφάνιση θα αφαιρέσει αμέσως το άγχος, εν όψει της δύσκολης συνέχειας.