
Το στραβοπάτημα της μαδρίτης με άρωμα λεβάντας κυριάρχησε στη χθεσινή μέρα και δεν ήταν ένα μονοδιάστατο γεγονός.Έχει τριπλή ανάγνωση,τριπλή διάσταση αποδόμησης όχι μόνο του παικτικού συνοθυλεύματος της ρεάλ,αλλά και του τεχνικού εκφραστή της,ο οποίος προσφέρει απλόχερα τα σχόλια στους απανταχού φιλάθλους και το άφθονο γέλιο.Πρώτα το καθαρό αγωνιστικό ρεζίλεμα,στη συνέχεια ο συνδυασμός αυτού του αποτελέσματος σε σχέση με την εμφατική οχτάρα της Μπάρσα και τέλος η συμπεριφορά του για μια ακόμη φορά έκθετου προπονητή της.
Πότε επιτέλους θα δείξει η βασιλοπούλα ότι είναι ικανή να θερίσει τίτλους και να δείξει ότι ήρθε η ώρα της;Αυτό αναρωτιούνται οι οπαδοί της,αλλά και οι αντίπαλοι της,για να έχει επιτέλους ενδιαφέρον μια χρονιά,για να έχουν ενδιαφέρον κάποια παιχνίδια.Τα μηνύματα δεν είναι ευοίωνα από τη χθεσινή εμφάνισή της.Αντί να απαντήσει στην παράσταση της Μπάρσα,έχασε παταγωδώς.Δεν είναι δουλειά μας,αλλά υπάρχουν πέρα από το αγωνιστικό πολλά εσωτερικά προβλήματα στη ρεάλ που να είστε σίγουροι κάνουν τη ''δουλειά''τους και σε αντίθεση σε πολλούς που πιστεύουν ότι δε μετράνε στο γήπεδο,επηρεάζουν και είναι αυτά τελικά που διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Την ίδια στιγμή αυτή η ήττα φορτώνει κι άλλο το κλίμα στην πρωτεύουσα της Ισπανίας,καθώς στην ίδια αγωνιστική το αντίπαλο ΔΕΟΣ που ονομάζεται Μπάρσα έδειξε τα δόντια του όχι με αιμοβόρικο ύφος.Απλώς άνοιξε το στόμα του για να χαμογελάσει ήρεμα.Πρέπει να χωρίζει άβυσσος τις ψυχολογίες των δύο ομάδων.Στο άκουσμα της οχτάρας,αλλά και της διαστημικής εικόνας μάλλον πρέπει να παρέλησαν τα μέλη των μαδριλένων παικτών.Αυτοί ξέρουν καλύτερα από τον καθένα και κυρίως τον προπονητή τους,τι σημαίνει Μπάρσα μέσα στο γήπεδο.Βιάστηκε το σύστημα της μαδρίτης να φέρει το τέλος στον κύκλο της Μπάρσα,χωρίς να εχει κατανοήσει τι είναι αυτή η ομάδα-σταθμός,χωρίς να λαμβάνει υπ'όψη του ότι κάποτε όλοι ξεκουράζονται ή έχουν ανάγκη από ξεκούραση κάποιων παιχνιδιών ή μιας ολόκληρης χρονιάς.
Αλλά το ισχυρότερο στοιχείο αποδόμησης και αρνητισμού αυτής της ήττας είναι το επικοινωνιακό της εικόνας,μάλλον της καρικατούρας του προπονητής της.Το Σάββατο ο συμπαθής γελωτοποιός του φίλαθλου κοινού έσπευσε να ειρωνευτεί τις δηλώσεις του Πεπ ότι η Μπάρσα δεν πάει για τίποτα φέτος και να αναφωνήσει ότι φέτος η μαδρίτη πάει για να σωθεί!Και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις,λάλησε ο ίδιος και άρχισε πάλι τις γνωστές γραφικές δικαιολογίες και τα τετριμένα κλισέ που τον έχουν καθιερώσει στην παγκόσμια σκηνή της επιθεώρησης.Δεν έχει καταλάβει κάτι.Ό,τι λέει ο Πεπ είναι ΠΑΝΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ.Η διαφορά τους είναι στην πρόθεση.Κυρίαρχο στοιχείο στη δημιουργία της Μπάρσα και του Πεπ είναι πάνω απ'όλα η ειλικρίνεια.Και αυτό δεν έχει να κάνει με τακτικές που στήνουν παγίδες στον παρορμητικό και αιώνιο κορόιδο Μου.Η αλήθεια είναι η πιο καθάρια τακτική που αφήνει έκθετους τους δήθεν,τους υποκριτές,τους διπρόσωπους,τους ατομιστές,αυτούς που δε δημιουργούν,αλλά καμαρώνουν κυρίως για τον εαυτούλη τους και μάλιστα με ξένα κόλυβα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου