Ίσως να πρέπει να περάσουν αρκετά ακόμα παιχνίδια για να μπορέσει ν’ απαντηθεί το ερώτημα του τίτλου. Προσωπικά, κι έχοντας δει αυτά τα πρώτα ματς της ομάδας, διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα ήρθε ο Σεσκ που άρχισε να παίζει κάτι σαν σέντερ φορ. Μπορούμε να πούμε ότι η Μπάρσα έπαιζε με τον Μέσι και τον… σωσία του. Κάτι σαν σιαμαία που κινούνταν στον ίδιο άξονα. Ο ένας έκοβε κι ο άλλος έραβε κατά βούληση. Η επόμενη κίνηση ήταν να βγει ένας αμυντικός για να έχει περισσότερο χώρο αυτό το δίδυμο. Μετά τον τραυματισμό του Σεσκ ήρθε η πρώτη αλλαγή. Ο Πέδρο πήρε προσωρινά την θέση του και ο Λίο ήταν ακόμα πιο ελεύθερος.
Με τον Πεπ βέβαια ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει και τι έχεις να δεις ακόμα. Σήμερα πάντως, το ψευτοεννιάρι της Μπάρσα είναι περισσότερο ο Σεσκ, ο Πέδρο, ακόμα και ο Τιάγκο ή ο Ινιέστα άμα χρειαστεί. Όχι όμως ο Λίο. Γιατί ο Λίο είναι άλλο πράμα: τα κάνει όλα παντού και πάντα. Πέρσι, στην εκπληκτική σεζόν που έκανε, είχε και δημιουργικό ρόλο σε ζώνες που συνήθως αλωνίζουν οι Μπουσκέτς και Τσάβι. Σε αυτήν την ομάδα όπου ρόλοι και αριθμοί λένε πολλές φορές ψέματα και ξεγελάνε, θα μπορούσαμε ακόμα και να πούμε ότι ο Μέσι λειτούργησε και κάτι σαν Τσάβι στον τελικό του Γουέμπλεϊ.
Προς το παρόν, πιστεύω ότι βλέπουμε μια καινούρια έμπνευση του Γκουαρντιόλα στην οποία αποδίδει πιο συγκεκριμένες και ξεκάθαρες αποστολές στους 10 από τους παίκτες του και αφήνει στον Λίο την απόλυτη ελευθερία να ενεργήσει ανάλογα με τις διαθέσεις του. Ενώ λοιπόν οι 9 που βρίσκονται στο γήπεδο ξέρουν τι και πώς πρέπει να κάνουν, ο Αργεντινός έχει λευκή επιταγή. Αυτό είναι το –ας το πούμε- τρίτο στάδιο του Μέσι στην Μπαρσελόνα: ξεκίνησε σαν δεξί εξτρέμ, έγινε ψευτοεννιάρι και τώρα απλά είναι παντού. Ο Πεπ είναι σαν να του λέει «κάνε ό, τι θέλεις και όπου θέλεις». Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα, θα λέγαμε ότι η Μπάρσα παίζει με 10 συν τον Μέσι. Μένει να δούμε αν θα συνεχιστεί αυτό, ή ήταν απλά ακόμα ένα όπλο από την φαρέτρα του Πεπ.
Perarnau blog
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου