Πληρότητα

Σε εποχές πτώσης και παγκόσμιας παρακμής όπως είναι αυτές που βιώνουμε η αίσθηση και η γεύση ζωής είναι σχεδόν πάντα μισή και εν πολλοίς ευνουχισμένη,αφήνοντας ανικανοποίητες μνήμες.Πέρα από τη μαγεία και την ηδονή που προσφέρει στους απανταχού φιλάθλους η θέαση αυτής της ομάδας που λέγεται Μπαρσελόνα,το αίσθημα της πληρότητας στις εκφράσεις της είναι αυτό που κυριαρχεί όχι μόνο στο ξεδίπλωμα του παιχνιδιού της και στις ενέργειες των παικτών της,αλλά και στη γενικότερη λειτουργία της σαν ένας αθλητικός οργανισμός όπου όλα έχουν νόημα και συνέπεια του οράματος.

Πληρότητα στις επιλογές του οραματιστή της στο σχεδιασμό του κάθε παιχνιδιού και στην οργάνωση της μακροπρόθεσμης τακτικής.Θα περίμενε κανείς από τον Πεπ Γκουαρντιόλα στο χθεσινό παιχνίδι και μετά τις μουρμούρες και τις γκρίνιες των αχόρταγων φιλάθλων να διαλέξει τον εύκολο δρόμο.Υπολογίζοντας και τον κίνδυνο να μείνει η ομάδα ακόμα πιο πίσω στη διεκδίκηση του τίτλου να φοτρώσει την τακτική του με τα πρωτοκλασάτα κανόνια,να πάρει εύκολα το παιχνίδι,κερδίζοντας το βραχυπρόθεσμο,αλλά με τον κίνδυνο να κάνει ένα βήμα και μετά δύο πίσω.Αντ'αυτού ο Πεπ συνέχισε πιστός στον ετήσιο προγραματισμό του κάνοντας όχι μόνο ροτέισον,αλλά και φροντίζοντας να κερδίσει η ομάδα δύο χαρισματικά ταλέντα.Ξέρει καλά ο Πεπ ότι μόνο έτσι η ομάδα θα έχει σίγουρο μπολιασμένο μέλλον και όχι ημερομηνία λήξης,απομυζώντας για χάριν επίπλαστων επιτυχιών τα αγωνιστικά και ψυχολογικά αποθέματα των ποδοσφαιριστών του.

Πληρότητα στις ζωγραφιστές κινήσεις των ποδοσφαιριστών αυτής της ομάδας μέσα στο γήπεδο.Μια ομάδα που χθες μπήκε δυνατά από το πρώτο λεπτό και έδειξε ότι ήθελε να δείξει στον κόσμο το αστείρευτο ταλέντο της.Οι ποδοσφαιριστές όσο κι αν είναι κλεισμένοι στο χρυσό κόσμο τους και στη ρουτίνα της ομάδας ξέρουν τι γίνεται και τι λέγεται έξω και ξέρουν να δίνουν απαντήσεις.Και το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο με χωροχρονική ακρίβεια συνδυασμών και ολοκλήρωσης των φάσεων όπως στο τρίτο γκολ-όνειρο.Ποδοσφαιριστές που χθες-ήταν φανερό-ήθελαν να ξεκολλήσουν τον ήρωα τους από τη δήθεν απραξία του.Ήρωα που σε κάθε έκφρασή του διατρανώνει πως χωρίς αυτούς δε θα υπήρχε.Ποδοσφαιριστές από τα σπλάχνα της ομάδας που εξαργυρώνουν την εμπιστοσύνη του προπονητή τους που τους βάζει να παίζουν δίπλα στους μύθους της ομάδας,φέρνοντας τη νέα εποχή της Μπάρσα.

Πληρότητα στη προσωπικότητα αυτού του άγγελου-αλήτη που λέγεται Λιονέλ Μέσσι.Καθισμένος στο θρόνο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή στον κόσμο δεν ασχολείται με το ''βασίλειο''του,αλλά δηλώνει:''Δε θέλω να με θυμούνται για αυτά που κάνω στα γήπεδα,αλλά για τον άνθρωπο Μέσσι.''''Δε με ενδιαφέρει να βάζω γκολ,αλλά να κερδίζει η ομάδα.''Μίλησε για έναν φίλο του όταν έκανε το 1,2,3.Ποτέ δε θα μάθουμε.Ο καθένας θα το ερμηνεύσει όπως νομίζει.Αλλά κάπου εκεί έξω στον κόσμο κάποιος έγινε ευτυχισμένος και οι υπόλοιποι γίναμε μάρτυρες μιας αληθινής ανθρώπινης ιστορίας.

Πληρότητα στους φιλάθλους της που νιώθουν ότι τους ενώνει κάτι πραγματικά δημιουργικό,συνεπές και οραματικό.Το χαμόγελο της ικανοποίησης και ευτυχίας,όπως χθες στο Sports Cafe,ανάμεσα σε παλιούς και νέους φίλους δεν είναι fake,δεν έχει συμφέρον και ιδιοτέλεια.Είναι αυτό,όπως και η πίκρα που σίγουρα θα έρθει,που συμπυκνώνει όλες τις αξίες του Βαρκελωνισμού,πανανθρώπινες και πολυπολιτισμικές,που αφορούν όχι τη μίζερη μοναξιά του εγωισμού,αλλά την κοινωνία σχέσεων για κάτι μεγάλο.