Χορεύει σε ρυθμούς Euro 2004 o Κώστας Μαρούντας
Ας κρατήσουν οι χοροί. Η ελληνική εθνική ομάδα δηλώνει παρούσα σε τρίτο συνεχόμενο Euro. Θα πρέπει να τραβηχτούμε στο μακρινό 2000 για να βρούμε την τελευταία αντίστοιχη διοργάνωση στην οποία δεν υπήρχε το Greece στην ταυτότητα των συμμετεχόντων. Η διάρκεια είναι αυτή που καταξιώνει, γιατί για σκεφτείτε μετά το έπος της Πορτογαλίας, να μην είχε ξαναδεί φως αυτή η ομάδα. Θα είχε ξεθωριάσει ή όχι το κατόρθωμα της; Τώρα, καταφέρνει να διατηρείται ψηλά στο ranking τόσο της FIFA, όσο και των συνειδήσεων πολλών, και το κυριότερο, να προσφέρει χαρά σε ένα δοκιμαζόμενο έθνος και σε μια καταταλαιπωρημένη κοινωνία. Ναι, θα συμφωνήσουμε, κανείς δε ζηλεύει το ποδόσφαιρο που παίζει, εδώ καλά καλά δε μπορούμε να καταλάβουμε τι γίνεται βάση ποδοσφαιρικής εκτατικής μεταβολής, αλλά όλοι δε λένε πως τα αποτελέσματα μετρούν; Αυτό δεν είναι και το κυρίαρχο μότο σε αυτούς που «ξέρουν» από ζωή;
Ο Σάντος έσπασε νέο ρεκόρ, καθώς για 16ο παιχνίδι παρέμεινε αήττητος ως προπονητής της εθνικής Ελλάδας. Αυτό λέει πολλά. Σταθερότητα, μενταλιτέ, υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Φυσικά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε πως οι αντίπαλοι της ομάδας στα προκριματικά δεν ήταν τίποτα το ιδιαίτερο, καθώς η ρέντα της ομάδας στις κληρώσεις συνεχίζεται και επί Πορτογάλου. Τώρα, στα τελικά, θα έχει μια ευκαιρία να αποδείξει τι ψάρια πιάνει σε υψηλότερο επίπεδο. Αυτός είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος. Κανείς δεν πιστεύει σε τρόπαια και τελικούς, όμως, η ανταγωνιστικότητα είναι ένα ζητούμενο που τίθεται άμεσα ως το νέο μεγάλο στοίχημα της ομάδας. Κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο Euro του 2008, όπου απέναντι στη Σουηδία έφτασε στο σημείο ακόμα και να αποδοκιμαστεί από το κοινό εξαιτίας της ραθυμίας της και της ατολμίας της.
Το παιχνίδι με τη Γεωργία δεν έχει πια και τόσο σημασία. Απλά να αναφέρουμε πως η Ελλάδα έβγαλε φάσεις, όχι τόσο εξαιτίας κάποιας εκθαμβωτικής εμφάνισης-που δεν έγινε ποτέ, αλλά λόγω της δυναμικότητας του αντιπάλου. Που, μάλιστα, δεν ήταν και μέτριος, αλλά τηρουμένων των αναλογιών στάθηκε με αξιοπρέπεια. Πάντως, ο Τιμούρ Κετσπάγια τιμάει τα παντελόνια που φοράει. Δεν άνοιξε τα πόδια, δεν υπερέβαλλε για τους Κροάτες. Έπαιξε για την πάρτη του και αυτό ήταν το μόνο ευκταίο.
Δεν γνωρίζω από που αντλεί αυτή η ομάδα ποδοσφαιρική ικανότητα και σκοράρει, καθαρίζοντας τα παιχνίδια, ενώ δεν είναι καλή. Όποιος μπορεί να μου απαντήσει αποφεύγοντας τα κλασικά μοτίβα περί ψυχής και μόνο, θα αναχθεί άμεσα από εμένα σε μεγάλο γνώστη της στρογγυλής θεάς. Τα παιχνίδια της Ελλάδας τείνουν να εξελιχθούν σε σκακιστικές απομιμήσεις, όπου η πίστη και η τακτική υπερνικούν το οτιδήποτε άλλο. Τελικά, η Ελλάδα έχει καλή εθνική, χωρίς να παίζει καν πολύ καλά. Φοβερό, έτσι;
Φωτάκης και Χαριστέας οι σκόρερ της ιστορικής νίκης, για μια ομάδα που παρά τις πολλές και σημαντικότατες απουσίες κατάφερε να νικήσει και να οριστικοποιήσει την πρόκριση. Ο δεύτερος έκανε αυτό που πέτυχε ο Γκέκας στο Ελλάδα-Κροατία. Ο πρώτος είχε προειδοποιήσει με το σουτ λίγο πριν το γκολ, αλλά οι γεωργιανοί δεν έβαλαν μυαλό. Βοήθησε και η τύχη και η Ελλάδα έλυσε το γρίφο με μια ρουκέτα από το σχεδόν υπερπέραν και με ένα φοβερό πλασέ αντίστοιχου μεγάλου στράικερ. Απίστευτα πράγματα, που, όμως, μοιράζουν χαρά και ιστορικές στιγμές. Αυτά, ίσως, μόνο η Ελλάδα μπορεί να τα κάνει να μοιάζουν απλά και επαναλαμβανόμενα... Ουκρανία ή Πολωνία, οι έλληνες έρχονται... Αρκεί ο Τζόρβας να πηγαίνει προς τη μπάλα και να μην οπισθοχωρεί ακολουθώντας την τροχιά της. Έτσι;
ΥΓ. Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει μια σύνοψη των άλλων ομίλων και ιδιαίτερα της τελευταίας αγωνιστικής τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου