Ποιός νοιάζεται γιά το πρωτάθλημα;

Του Βαγγέλη Αυγουστή

Προβλεπόμενο το ξέσπασμα με τη Βαγιεκάνο… Περίμενα απλά να ολοκληρωθεί η τυπική διαδικασία, ώστε να μοιραστώ μαζί σας αυτά που πιστεύω, τώρα! Μετά από μια άνετη νίκη, κι όχι μετά από ανάποδα αποτελέσματα…

Με μεγάλη μου λύπη, είδα το ανησυχητικό – πρώτο μου κείμενο να επιβεβαιώνεται το περασμένο Σάββατο. Τι το’θελα μωρέ να πω ότι (φέτος) δείχνουμε περισσότερο επιρρεπείς στις γκέλες σε αντίθεση με τους άλλους; Άδικο και σκληρό το 1-0 από ομάδες που έκαναν το σταυρό τους να φύγουν με μικρό τσουβάλι μετά το 90λεπτο με τη Μπάρτσα (βλέπε Χετάφε), άδικο και ακόμα πιο σκληρό το -6 της κορυφής! Πως όμως φτάσαμε εδώ; Και το κυριότερο… Μπορεί να ανατραπεί η κατάσταση;

Φοβάμαι πως όχι… Με την παρούσα εικόνα των δύο ομάδων, δύσκολα βλέπω τη Μπαρτσελόνα να καταφέρνει ότι η ομαδάρα των Κρόιφ και των υπολοίπων το 1992. Κάτι η κούραση από τα απανωτά παιχνίδια εδώ και μια πενταετία, κάτι η άνοδος των… απέναντι, κάτι το σύστημα (στη διαιτησία και την ισπανική λίγκα αναφέρομαι) που θέλει κάτι διαφορετικό φέτος, με κάνει να ιδρώνω σκεπτόμενος τον εγωιστή Μουρίνιο να πανηγυρίζει στο τέλος!

Εκτενή αναφορά, νομίζω είναι περιττή! Αρκεί να φέρει κανείς στο μυαλό του τι συνέβη την περασμένη αγωνιστική. 2 κόκκινες, 2 πεναλντάκια εις βάρος της Ατλέτικο Μαδρίτης, έτσι για να μην υπάρξουν οποιεσδήποτε «απειλές» από τους «ροχιμπλάνκος» στο ντέρμπι της πρωτεύουσας. Την ίδια στιγμή, στη «Μπάρτσα» ακυρωνόταν καθαρό γκολ του Μέσι, δεν δινόταν καθαρό πέναλτι στον Μπούσκετς και ούτω καθεξής. Όλα καλά, όλα ωραία τώρα…Ε Μουρίνιο; Πολύ φοβάμαι ότι αυτές οι παρατυπίες θα έχουν και συνέχεια…

Όμως, όπως -πολύ ορθά- σκέφτεται ο Γκουαρντιόλα, οι πρωταθλητές πρέπει να κοιτάξουν τα δικά τους λάθη και πως αυτά δεν θα επαναληφθούν! Γιατί με το…νορμάλ παιχνίδι της, η Μπαρτσελόνα θα έριχνε δύο τεμάχια στη Χετάφε και θα χάριζε άλλο ένα στον ρέφερι, έτσι, για να γουστάρει! Με το αν όμως, δεν γράφεται ιστορία, γι’ αυτό επανέρχομαι στα τωρινά δεδομένα…

Δυο – τρια γρήγορα συμπεράσματα, στα οποία πιστεύω οι περισσότεροι συμφωνούμε. Όταν δεν σκοράρει ο Μέσι υπάρχει πρόβλημα… Όταν δεν αγωνίζεται; Υπάρχει τεράστιο, γιγαντιαίο πρόβλημα! Ο Ινιέστα -και όχι ο Τσάβι- είναι ο πολυτιμότερος παίκτης της ομάδας μας, μετά τον Θεό! Καλός, χρυσός, ρέκορντμαν ο Πεδρίτο, αλλά πλέον πρέπει να προέρχεται από τον πάγκο. Ομοίως και οι Μπούσκετς, Κεϊτα, και σία, που ξαφνικά δεν έγιναν μέτριοι παίκτες. Κάθε άλλο! Απλά, δεν υπάρχει πλέον το περιθώριο, για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία, για μια ακόμη τελική πάσα που δεν βγήκε!

Ας μη τα βλέπουμε όλα όμως απαισιόδοξα! Όλο αυτό το στόρι με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την υπεροχή που αισθάνεται για 1^η φορά από τη στιγμή που η Μπαρτσελόνα μπήκε (γιατί μπήκε) στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως η καλύτερη ομάδα στην ιστορία της «στρογγυλής θεάς» έχει και τα θετικά του. Ποια είναι αυτά; Το κίνητρο, οι απαντήσεις στο χορτάρι, η αποστόμωση των φαφλατάδων!

Δεν θέλω να σκορπίζουμε τη Ράγιο στους τέσσερις ανέμους. Δεν θέλω να βλέπω το κοντέρ να γράφει εφτά, επειδή νωρίτερα οι… πρωτευουσιάνοι έριχναν εξάρες! Αντίθετα, Θέλω να δω την ομάδα του Μουρίνιο να κλείνεται και πάλι στα καρέ της στα μεταξύ μας παιχνίδια. Να προσπαθεί να κλέψει το παιχνίδι, γιατί αυτό το θηρίο που λέγεται Μπαρτσελόνα, θα βρυχάται… Ζω για την επομένη, που το σύμπαν θα αποθεώνει τον Μέσι και ο Ζοσέ θα ψάχνει άλλοθι σε διαιτησίες, σε κουρεμένο γκαζόν, στο καιρό, στις φανέλες της Ρεάλ που δεν είναι καλά ραμμένες από την Adidas!

Ακόμα κι αν το πρωτάθλημα καταλήξει στους αλλόθρησκους, δεν θα πανηγυριστεί όπως ονειρεύονται, αν στα μεταξύ μας παιχνίδια φύγουν με σκυμμένο το κεφάλι! Και θα πανηγυριστεί με βαριά καρδιά, όταν θα σκέφτονται πως ο Πεπ και τα… «στρατιωτάκια» του (όπως είπε μια ψυχή και τιμωρήθηκε με τριάρα) θα σηκώσουν και φέτος το βαρύτιμο. Αυτό, δηλαδή, που -πρέπει να- είναι ο μεγάλος στόχος των Καταλανών!

Θέλω να πιστεύω πως η χρονιά, τώρα ξεκίνησε για μας…

Σχόλια, διαφωνίες, ενστάσεις και ανταλλαγή Καταλανικών ιδεών, απευθυνθείτε στο vaggelis_au@hotmail.com.