Ο Μαρτί Περαρνό μιλάει μέσω του προσωπικού του blog για το εκπληκτικό ματς της Αθλέτικ με την Μπαρσελόνα στο «Σαν Μαμές».
1.- Ο Γκουαρντιόλα είχε προετοιμαστεί για μια παρτίδα σκάκι και η Αθλέτικ για μάχη. Περιμέναμε ένα Καρπόφ-Κασπάροφ και βρεθήκαμε μπροστά σ’ ένα Μοχάμεντ Άλι-Φρέιζερ. Αυτό πιστώνεται στους Βάσκους. Ο Πεπ δίνει βάση στο κέντρο της ομάδας και εγκαταλείπει τα πλάγια της επίθεσης. Ο Βίγια στον πάγκο και ο Αντριάνο επιφορτισμένος να σταματήσει τον «δαίμονα» που ονομάζεται Μουνιαϊν.
2.- Η Αθλέτικ πιέζει πολύ ψηλά και «σπάει» όλα τα τριγωνάκια που σχεδιάζονται κοντά στον Τσάβι. Και αυτά τα σχήματα είναι βασικότατα για να προχωρήσει το παιχνίδι της κατοχής. Χωρίς αυτό, η Μπάρσα έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα…
3.- Η Μπάρσα με 5 μέσα (Μπουσκέτς, Τσάβι, Ινιέστα, Μέσι και Σεσκ). Η Αθλέτικ να «σβήνει» σχεδόν όλους τους μεταξύ τους συνδυασμούς. Θυμίζει πολύ… Μπιέλσα αυτή η πίεση.
4.- Το παιχνίδι της Πριμέρα, μετατρέπεται σε παιχνίδι της Πρέμιερ: ίλιγγος σε όλο το γήπεδο. Ο Σεσκ έψαχνε μονίμως την αντίπαλη εστία, ο Ινιέστα να έχει από κοντά τον Μουνιαϊν, ο Μπουσκέτς να βοηθάει τον Πικέ στο μαρκάρισμα του εκπληκτικού Γιορέντε, ο Τσάβι είναι μόνος του…
5.- Πολύ μεγάλο παιχνίδι της Πρέμιερ θα ήταν αυτό. Ένα θρυλικό γήπεδο, βροχή και άγιος ο Θεός, ιλιγγιώδης ρυθμός, πραγματική αθλητική άμιλλα από όλους, γενναιοδωρία, αφοσίωση στο παιχνίδι. Ο Γιορέντε ήταν εκπληκτικός. Το ίδιο και ο Πικέ. Οι Ινιέστα και Μουνιαϊν συναγωνίζονταν για το ποιος ήταν ο πιο «δαιμονισμένος». Ο Άντερ, ήταν έντονος και ακριβής. Ο Σεσκ, για ακόμη μια φορά, υπέροχος.
6.- Η μνήμη του ποδοσφαίρου, θα φυλάξει αυτό το παιχνίδι μεταξύ των καλύτερών της αναμνήσεων. Η Αθλέτικ του Μπιέλσα, τα έδωσε όλα και έδειξε στόφα μεγάλης ομάδας. Η Μπαρσελόνα, ήταν η ομάδα που είναι πάντα. Παιχνίδι μεταξύ ίσων, ανταγωνισμός μεταξύ ισότιμων ομολόγων. Οι εραστές του ποδοσφαίρου θα έχουν να λένε για πολύ καιρό…
7.- Η πραγματικότητα αλλάζει τα δεδομένα. Ο Σεσκ είχε έρθει με την προοπτική να δίνει ανάσες στον Τσάβι και ο Τιάγκο να είναι ο παίκτης της τελευταίας πάσας. Και τώρα ο Σεσκ θυμίζει ψευτοεννιάρι και ο Τιάγκο είναι πολύ περισσότερος παίκτης του ρυθμού, περισσότερο ικανός να συντονίζει και να προωθεί το παιχνίδι. Καμία σχέση δηλαδή με το τι περίμενε κανείς από αυτούς…
8.- Στα ιλιγγιώδη ματς ο Μπουσκέτς υποφέρει. Όταν η Μπάρσα επιβάλλει τον ρυθμό της, ο Σέρχιο «μεταμορφώνεται» σε άλλο παίκτη. Όταν η Μπάρσα δεν ελέγχει το παιχνίδι και δεν έχει καταφέρει να εγκλωβίσει τον αντίπαλο, ο Μπουσκέτς αποσυντονίζεται και η απόδοσή του πέφτει κατακόρυφα.
9.- Λάθη που έκανε η Μπαρσελόνα. Και είναι πολύ συγκεκριμένα. Πέρα από τις φάσεις που μπορεί να εξετάσει κάποιος, για παράδειγμα είναι πολύ ξεκάθαρα τα λάθη από τα οποία προήλθαν τα γκολ της Μπιλμπάο, πρέπει να καταλάβουμε ότι πάνω από όλα υπάρχει το ποδοσφαιρικό στιλ, η ποδοσφαιρική φιλοσοφία. Η Μπάρσελόνα από την αρχή μέχρι το τέλος, ζει και πεθαίνει για την φιλοσοφία της. Ούτε θέλει, ούτε έχει, ούτε και πρόκειται να αποκτήσει εναλλακτικές λύσεις. Έχει την νοοτροπία της και τέλος. Τα λάθη είναι αποτέλεσμα ακριβώς αυτού. Τίποτα και κανείς δεν είναι τέλειος…
1.- Ο Γκουαρντιόλα είχε προετοιμαστεί για μια παρτίδα σκάκι και η Αθλέτικ για μάχη. Περιμέναμε ένα Καρπόφ-Κασπάροφ και βρεθήκαμε μπροστά σ’ ένα Μοχάμεντ Άλι-Φρέιζερ. Αυτό πιστώνεται στους Βάσκους. Ο Πεπ δίνει βάση στο κέντρο της ομάδας και εγκαταλείπει τα πλάγια της επίθεσης. Ο Βίγια στον πάγκο και ο Αντριάνο επιφορτισμένος να σταματήσει τον «δαίμονα» που ονομάζεται Μουνιαϊν.
2.- Η Αθλέτικ πιέζει πολύ ψηλά και «σπάει» όλα τα τριγωνάκια που σχεδιάζονται κοντά στον Τσάβι. Και αυτά τα σχήματα είναι βασικότατα για να προχωρήσει το παιχνίδι της κατοχής. Χωρίς αυτό, η Μπάρσα έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα…
3.- Η Μπάρσα με 5 μέσα (Μπουσκέτς, Τσάβι, Ινιέστα, Μέσι και Σεσκ). Η Αθλέτικ να «σβήνει» σχεδόν όλους τους μεταξύ τους συνδυασμούς. Θυμίζει πολύ… Μπιέλσα αυτή η πίεση.
4.- Το παιχνίδι της Πριμέρα, μετατρέπεται σε παιχνίδι της Πρέμιερ: ίλιγγος σε όλο το γήπεδο. Ο Σεσκ έψαχνε μονίμως την αντίπαλη εστία, ο Ινιέστα να έχει από κοντά τον Μουνιαϊν, ο Μπουσκέτς να βοηθάει τον Πικέ στο μαρκάρισμα του εκπληκτικού Γιορέντε, ο Τσάβι είναι μόνος του…
5.- Πολύ μεγάλο παιχνίδι της Πρέμιερ θα ήταν αυτό. Ένα θρυλικό γήπεδο, βροχή και άγιος ο Θεός, ιλιγγιώδης ρυθμός, πραγματική αθλητική άμιλλα από όλους, γενναιοδωρία, αφοσίωση στο παιχνίδι. Ο Γιορέντε ήταν εκπληκτικός. Το ίδιο και ο Πικέ. Οι Ινιέστα και Μουνιαϊν συναγωνίζονταν για το ποιος ήταν ο πιο «δαιμονισμένος». Ο Άντερ, ήταν έντονος και ακριβής. Ο Σεσκ, για ακόμη μια φορά, υπέροχος.
6.- Η μνήμη του ποδοσφαίρου, θα φυλάξει αυτό το παιχνίδι μεταξύ των καλύτερών της αναμνήσεων. Η Αθλέτικ του Μπιέλσα, τα έδωσε όλα και έδειξε στόφα μεγάλης ομάδας. Η Μπαρσελόνα, ήταν η ομάδα που είναι πάντα. Παιχνίδι μεταξύ ίσων, ανταγωνισμός μεταξύ ισότιμων ομολόγων. Οι εραστές του ποδοσφαίρου θα έχουν να λένε για πολύ καιρό…
7.- Η πραγματικότητα αλλάζει τα δεδομένα. Ο Σεσκ είχε έρθει με την προοπτική να δίνει ανάσες στον Τσάβι και ο Τιάγκο να είναι ο παίκτης της τελευταίας πάσας. Και τώρα ο Σεσκ θυμίζει ψευτοεννιάρι και ο Τιάγκο είναι πολύ περισσότερος παίκτης του ρυθμού, περισσότερο ικανός να συντονίζει και να προωθεί το παιχνίδι. Καμία σχέση δηλαδή με το τι περίμενε κανείς από αυτούς…
8.- Στα ιλιγγιώδη ματς ο Μπουσκέτς υποφέρει. Όταν η Μπάρσα επιβάλλει τον ρυθμό της, ο Σέρχιο «μεταμορφώνεται» σε άλλο παίκτη. Όταν η Μπάρσα δεν ελέγχει το παιχνίδι και δεν έχει καταφέρει να εγκλωβίσει τον αντίπαλο, ο Μπουσκέτς αποσυντονίζεται και η απόδοσή του πέφτει κατακόρυφα.
9.- Λάθη που έκανε η Μπαρσελόνα. Και είναι πολύ συγκεκριμένα. Πέρα από τις φάσεις που μπορεί να εξετάσει κάποιος, για παράδειγμα είναι πολύ ξεκάθαρα τα λάθη από τα οποία προήλθαν τα γκολ της Μπιλμπάο, πρέπει να καταλάβουμε ότι πάνω από όλα υπάρχει το ποδοσφαιρικό στιλ, η ποδοσφαιρική φιλοσοφία. Η Μπάρσελόνα από την αρχή μέχρι το τέλος, ζει και πεθαίνει για την φιλοσοφία της. Ούτε θέλει, ούτε έχει, ούτε και πρόκειται να αποκτήσει εναλλακτικές λύσεις. Έχει την νοοτροπία της και τέλος. Τα λάθη είναι αποτέλεσμα ακριβώς αυτού. Τίποτα και κανείς δεν είναι τέλειος…
perarnau blog
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου