"Αθλητικές γνωματεύσεις" - Νέα στήλη

Ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Αυγουστής εγκαινιάζει τη συνεργασία του με το barcelonismo.gr παραθέτοντας ένα κείμενο γεμάτο συγκρίσεις με τους ... απέναντι και ιεραρχεί τους στόχους γιά φέτος

Εδώ και ώρες σκέφτομαι ποιο «πρέπει» να είναι το θέμα του πρώτου μου κειμένου στο barcelonismo, στο οποίο θα έχω τη χαρά να επιχειρώ αθλητικές… γνωματεύσεις για θέματα που αφορούν την αρρώστια μας (και όχι μόνο)! «Πρέπει» λοιπόν, να συστηθώ, αναφερόμενος στο μεγαλείο του Μέσι, στη μαγεία της Μπαρτσελόνα, ή στο θελκτικό μέχρι… βαρεμάρας ποδόσφαιρο που παίζει η αγαπημένη μας ομάδα; Τελικά, αποφάσισα να ξεκινήσω λίγο ανάποδα…

Έως πολύ ανάποδα μάλλον, αφού θα αναφερθώ στη μισητή Ρεάλ Μαδρίτης! Κι αυτό, γιατί περίμενα στραβοπάτημά της στο «Μεστάγια»! Μια γκέλα, η οποία τελικά δεν ήρθε ποτέ κι αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό. Παρακολούθησα το παιχνίδι από το… pre game του μέχρι και τη περιβόητη φάση στην οποία δεν δόθηκε πέναλτι στους γηπεδούχους. Ασχέτως με το αν ήταν, με το αν έπρεπε να δοθεί, η ουσία είναι μία: Η ομάδα του Μουρίνιο πάει τρένο και δεν υπάρχει καμία αντίπαλος που να μπορεί να την σταματήσει! 

Βασικά, μόνο μία μπορεί να προσγειώσει ανώμαλα τους εγωιστές της Μαδρίτης και αυτή προέρχεται από την Καταλονία. Ξέρετε όλοι σε ποια αναφέρομαι! Μόνο που φέτος, θα είναι πιο δύσκολο από ποτέ! Και εξηγούμαι…

Η Μπαρτσελόνα μοιάζει -και είναι- πιο επιρρεπής στις γκέλες, κάτι που ήδη αποτυπώνεται από το βαθμολογικό πίνακα! Λογικό… Δεν γίνεται μια ομάδα που παίζει με τον ίδιο κορμό τόσα χρόνια να νικάει και στους 60 αγώνες που θα δώσει στη διάρκεια της σεζόν! Απλά, δεν γίνεται! Αυτό όμως, το εκμεταλλεύεται άριστα φέτος η ομάδα του Μουρίνιο, που σε κάθε της παιχνίδι πλέον, μοιάζει σαν μια υποδεέστερη «Μπάρτσα»! Ίδιο τρόπο παιχνιδιού, αμέτρητο passing game, αφόρητη πίεση και σίγουρα μία (ίσως και δύο) ταχύτητες πιο γρήγορη από κάθε αντίπαλο. Σε τέτοιο σημείο, ώστε να μου φαίνονται αστείες οι καταγγελίες τους περί ντόπας, πριν από λίγο καιρό, όταν έψαχναν τρόπο να μειώσουν το ολοκληρωτικό και καθεστωτικό ποδόσφαιρο που παίζει η Μπαρτσελόνα! Αν είναι έτσι, πόση ντοπαμίνη πρέπει να μοιράζει ο Μουρίνιο στα «πιόνια» του πριν από κάθε ματς; Αλλουνού παπά ευαγγέλιο αυτό όμως! Επανέρχομαι…

Τον σιχαίνομαι, δεν τον αντέχω και μόνο που τον βλέπω, αλλά οφείλω να αναγνωρίσω στον Μουρίνιο ότι είναι ο καλύτερος προπονητής που υπάρχει αυτή τη στιγμή! Με τα καλά του και τα (πολλά) κακά του! Έχει μετατρέψει τη Ρεάλ Μαδρίτης σε μια δεύτερη Μπαρτσελόνα και έχει καταφέρει να εξαρτάται το πρωτάθλημα από τα πόδια των παικτών του. Μόνο ο Μέσι και η παρέα του μπορούν πάλι να του κλείσουν το στόμα, αλλά δεν ξέρω αν αυτό φτάνει για να έχουμε το ίδιο σκηνικό πάλι τον Μάρτιο!

Θεωρητικά μιλώντας, αν η Μπάρτσα μας πάρει 4 βαθμούς στα δύο classicο του πρωταθλήματος, θα κόψει τον αέρα των «μερένχες»! Μπορεί να το καταφέρει, αλλά δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν θα φέρει κανά Χ, σε δύσκολο εκτός έδρας ματς. Κάτι, που μου μοιάζει ακατόρθωτο να συμβεί με τη Ρεάλ. Γι’ αυτό, ο μεγαλύτερος και ο πάση θυσία στόχος της ομάδας μας φέτος, πρέπει να είναι ένας. Το Τσάμπιονς Λιγκ!

Προσοχή! Δεν λέω να αφήσει στην άκρη το πρωτάθλημα! Ίσα-ίσα! Απλά, σκέφτομαι πως θα είναι το δυσκολότερο από την εποχή που η αρμάδα του Πεπ γράφτηκε στην ιστορία του ποδοσφαίρου ως η καλύτερη που συνάντησε η ασπρόμαυρη θεά! Γι’ αυτό θα είναι και το πιο γλυκό αν κατακτηθεί! Γι’ αυτό και πρέπει να κοπεί η γλώσσα του Ρονάλντο, του Μουρίνιο και της παρέας του. Ακόμα κι αν η Μαδρίτη πανηγυρίσει φέτος το πρωτάθλημα μετά από τόσα χρόνια, η όποια αξία του θα μηδενιστεί μπροστά σε νέο ενδεχόμενο ευρωπαϊκό θρίαμβο της Μπαρτσελόνα! Η πρώτη ηχηρή «απάντηση» προς τους όποιους αμφισβητίες πρέπει να δοθεί το βράδυ της Τετάρτης!

Υ.Γ. 1) Το μεγάλο ατού της Μπαρτσελόνα, είναι ότι κατάφερνε παίκτες όπως ο Κασίγιας και ο Τσάμπι Αλόνσο, να παραδέχονται την ανωτερότητά τους. Φέτος, όλοι τολμούν και λένε πως η Ρεάλ παίζει εφάμιλλο, αν όχι καλύτερο ποδόσφαιρο από την ομάδα που αλλάζει (ακόμη) την ιστορία του ποδοσφαίρου. Κι αυτό, γιατί αναθάρρησαν με ένα κυπελλάκι που πήραν στην παράταση. Φανταστείτε τι έχει να γίνει έτσι και πάρουν το πρωτάθλημα… (φτου, φτου σκόρδα!)

Υ.Γ. 2) Αν η Μπάρτσα καταφέρει και κάνει φέτος το repeat σε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ, εκτός του ότι θα επαναφέρει το σύνδρομο κατωτερότητας στους Μαδριλένους, θα τελειώσει μια και καλή το παραμυθάκι του Μουρίνιο. Ο «εκλεκτός» θα χάσει τα δίκια του, τους ισχυρισμούς του περί διαιτητικής εύνοιας της Μπαρτσελόνα και κυρίως, θα μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κέρδιζε τα πάντα, εκτός από την Μπαρτσελόνα! Και πιστέψτε με, αυτό θα τον «τσούζει» περισσότερο απ’ οτιδήποτε!

Υ.Γ. 3) Ορμώμενος από τη διαιτησία που αναφέρθηκα παραπάνω, οφείλω να παραδεχθώ πως χάρηκα που δεν δόθηκε πέναλτι στην τελευταία φάση του «Μεστάγια»! Ποιος τον άκουγε μετά τον φαφλατά! Τώρα, δεν θα τολμήσει να αραδιάζει κάθε τρεις και λίγο υπόνοιες για διαιτητικές εύνοιες των πρωταθλητών! Θα ξέρει μέσα του, πως η ομάδα του ευνοήθηκε στη Βαλένθια! Ακόμα και να μην ήταν πέναλτι, αφού το «ισπανικό κατεστημένο» θέλει Μπάρτσα, γιατί δεν το έδωσε;

Ένας – ένας οι ισχυρισμοί καταρρέουν, κι αυτό πρέπει να είναι το μεγαλύτερο κίνητρο της ορχήστρας του Πεπ! Να επιβάλλει το σκασμό!