"Τι θέλει να μου πει το υποσυνείδητο μου;"

«Η πιο συνηθισμένη συνέπεια της απροσδόκητης κι αιφνιδιαστικής ευημερίας ενός λαού είναι να γίνουν οι πολίτες ματαιόδοξοι και αλαζόνες. Αντίθετα, τα καλά που αποκτήθηκαν με τη φρόνηση είναι πιο σίγουρα και διατηρούνται περισσότερο από εκείνα που φέρνει η τύχη. Με λίγα λόγια, οι άνθρωποι είναι πιο ικανοί να αποκρούσουν την κακοδαιμονία, παρά να φυλάξουν την ευημερία τους.»

Θουκυδίδης

Ο Κορνήλιος δεν ήταν τύπος, ή έτσι ήλπιζε, που του άρεσε να φαντασιώνεται μεγαλεία. Είχε, βέβαια, τον εγωισμό του και τη ματαιοδοξία του, αλλά δεν ήθελε κάτι παραπάνω από αυτό. Έτσι, όταν είδε ένα όνειρο συγκεκριμένο, ένιωσε δυσφορία. Προσπαθούσε να εξηγήσει στον εαυτό του γιατί είδε αυτό το όνειρο... Τι ήθελε να του περάσει το υποσυνείδητο του;

Συμμετείχε, λέει, στις συζητήσεις της φοβερής εβδομάδας, για την εξεύρεση του καινούριου πρωθυπουργού. Κράταγε τα πρακτικά των συζητήσεων, έτσι μάθαινε τα πάντα. Και έβγαζε τα πορίσματα του, φτιάχνοντας τις δικές του ψευδαισθήσεις. Κάποια στιγμή συμφώνησαν στο όνομα. Τον ζήλεψε, είναι η αλήθεια, όταν κατάλαβε ότι αυτός θα ήταν ο εκλεκτός. Τι όμορφο να ξέρεις, εξάλλου, από πρώτο χέρι τα μελλούμενα...

Όταν, όμως, ξύπνησε, αναθεώρησε τα πορίσματα του. Σκέφτηκε τον πρωθυπουργό. Πήρε κάποια εντολή-έγκριση από τους πολλούς; Ότι τα βρήκαν κάποιοι σημαίνει πως έσβησαν όλα τα προηγούμενα-αυτά που έχουν αναστατώσει σύσσωμη την κοινωνία; Δύσκολο έργο, αμφίβολη επιτυχία, άγχη και εφιδρώσεις στο βωμό της δόξας και της ματαιότητας. «Ευτυχώς, που κράταγα τα πρακτικά. Ευτυχώς, που ήταν όνειρο. Ευτυχώς, που στη ζωή ο Κορνήλιος είναι ένας απλός πολίτης, που μπορεί ακόμα ελεύθερα να έχει γνώμη και να διαδηλώνει στους δρόμους. Ευτυχώς, που δε θα με βάλουν ποτέ στην κυβέρνηση...»

-Θεέ μου, που με έμπλεξε, έστω και για λίγο το υποσυνείδητο μου...

Την επόμενη μέρα ξαναείδε όνειρο. Αυτοπροδιορίστηκε ως προσκαλεσμένος σε μια θεατρική παράσταση. Στην υπόθεση του έργου πρωταγωνιστούσε ένας τύπος, που ήθελε να παντρευτεί την κόρη του αφεντικού του. Πίστευε, έτσι, πως θα κατάφερνε να ανελιχθεί. Όμως, κάποια στιγμή ο έρωτας της κοπέλας έσβησε, και τον παράτησε για να πέσει στην αγκαλιά ενός ποδοσφαιριστή. Τότε, αυτός συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει την αγάπη και τη εκτίμηση των παλιών του φίλων. Κατάλαβε, πως για να σβήσουν οι παρενέργειες ενός λάθους, πρέπει να ξανακερδίσει από την αρχή τα παλιά κεκτημένα. Αλλά, ποτέ τα πράγματα δεν είναι ίδια...Και, πλέον, έπρεπε να μάθει να ζει μόνος...

-Θεέ μου, τι θέλει να μου ξεφουρνίσει το υποσυνείδητο μου;

Διάβαζε στις εφημερίδες για την προοπτική να φέρει ο Τσάκας τον Ροναλντίνιο στον Παναθηνα΄ι΄κό. Ο άνθρωπος αυτός θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει στις Τολμηρές Ιστορίες, μια παλιά σειρά της τηλεόρασης. Είχε όλα τα προσόντα. Και εδώ που τα λέμε πιο εύκολο είναι να αγοράσει ο Ρόνι τον Τσάκα, παρά ο ίδιος ο Τσάκας τον Ρόνι. Ο σουλτάνος, βέβαια, μπορεί και τους δύο μαζί, για να του φτιάχνουν τη διάθεση. Ο ένας με τα μαγικά του στο γρασίδι, όποτε μπορεί πια, και ο άλλος με τους χειρισμούς του και τις αναγγελίες του επί παντός επιστητού, κάτι που ακόμα μπορεί να κάνει.

Διάβαζε για τους υποψήφιους αγοραστές της ΑΕΚ. Ο Κορνήλιος είχε ενστάσεις. Δε γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα. Με διαρροές, πληροφορίες και δημοσιογραφικά ανακοινωθέντα, που κρατάνε κάποιες μέρες και μετά διαψεύδονται από τα πράγματα. Αν έβγαζα δική μου εφημερίδα θα έκλεινε πολύ σύντομα, ξανασκέφτηκε.

-Λες να δω πάλι κανένα όνειρο στο οποίο θα είμαι μεγαλοεκδότης αθλητικής εφημερίδας;

Ήταν η ώρα να φτιάξει ένα ζεστό τσαγάκι, για να ξεπεράσει το όψιμο κρύωμα του. Τον είχε πάρει ο ύπνος πάνω από τις κουβέρτες, οπότε εύλογα μετά το μενού είχε φταρνίσματα, ζαλάδες και πόνο στο στομάχι...

-Ας αφήσω τα μεγαλοπιάσματα, και ας φροντίσω να ανταπεξέλθω στα καθημερινά...

-Θέλει μπέσα το επιχειρείν. Εμένα που με λένε Κορνήλιο Ντηλ, τα deal μου φαίνονται απλές υποθέσεις.

Αλλά, αμέσως κόμπιασε. Τι μου τσαμπουνάς ρε Κορνήλιε, είπε στον εαυτό του. «Εσύ δεν είχες μπλέξει τώρα τελευταία με δύο γυναίκες και πούλαγες μουσαντένιες ψευδαισθήσεις;» Γιατί τις ήθελες και τις δύο, αλλά αυτές δεν είχαν καμία πρόθεση για όψιμα μοιράσματα. Η μπέσα δε βοηθάει πάντα...Το μυαλό ωραιοποιεί, το μυαλό φτιάχνει σχήματα και ιδανικά, όμως, οι φυσικές συνθήκες το αφήνουν πίσω, γιατί πάντα η πραγματικότητα είναι πιο πίσω από τις σκέψεις, αλλά και πάντοτε πιο δυνατή από αυτές...

Έβαλε το home town glory της Adele στο cd player και ξάπλωσε για να κοιμηθεί. Αυτή τη φορά δεν πήγε πουθενά, αλλά φαντασιώθηκε αρκετά, και κούρασε το σώμα και την ψυχή του...είχε μεγάλη ανάγκη την ξεκούραση. Χωρίς όνειρα και άλλα μπερδέματα...