Ο Μάρκο Φαν Μπάστεν μόλις συμπλήρωσε τα 47 του χρόνια. Τι κι αν οι τραυματισμοί τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει πρόωρα την αγωνιστική δράση. Στο μυαλό και τις καρδιές όλων παραμένει ένας αξεπέραστος μύθος…
- Τι αίσθηση έχεις για το Μίλαν-Μπαρσελόνα?
Πάντα είναι ένα πολύ ιδιαίτερο και ενδιαφέρον παιχνίδι για την ιστορία, το βάρος της φανέλας των δύο συλλόγων, δεν θα είναι όμως ματς στο οποίο θα κριθεί πρόκριση. Δεν είναι ένας τελικός ή ημιτελικός. Αν το ματς ήτανε νοκ άουτ, ίσως η Μίλαν να έκανε το θαύμα παρά αν ήταν ματς κι επαναληπτικός.
- Τι θα μπορούσε να κάνει η τότε δική σου Μίλαν με τον Σάκι στον πάγκο της κόντρα σε αυτή τη Μπαρσελόνα?
Δεν ξέρω, αλλά θα ήθελα πάρα πολύ να συμμετάσχω! Οφείλω πάντως ν’ αναγνωρίσω ότι αυτή η Μπαρσελόνα έχει σαφέστατα ανώτερη ποιότητα από εμάς που μπορεί να είχαμε φανταστικές μονάδες, αλλά δεν ήμασταν τόσο «ομάδα» όπως είναι η Μπάρσα του Γκουαρντιόλα. Ήμασταν πολύ δυνατοί από άποψη φυσικής κατάστασης, αλλά υστερούσαμε συγκριτικά με την Μπαρσελόνα, κάπως σε τεχνική. Αυτή η ομάδα είναι η επιτομή της τεχνικής και της φαντασίας.
- Ποια η διαφορά μεταξύ αυτής της Μπάρσα και της τότε Μίλαν?
Το παιχνίδι με και χωρίς τη μπάλα. Σε πιέζουν ανελέητα και δεν αφήνουν τον αντίπαλο να πάρει ανάσα. Ο φίλος μου ο Φρανκ (Ράικαρντ) είχε κάνει πολύ καλή δουλειά σε αυτό το κομμάτι… Η μεσαία γραμμή της Μπαρσελόνα είναι κίνδυνος-θάνατος και είναι υπέροχο να βλέπεις ακόμα και τους αμυντικούς να επιτίθενται και την άμυνα να ξεκινάει από τους επιθετικούς. Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται εύκολο, αλλά δε νομίζω να μπορεί να το κάνει αυτό άλλη ομάδα ή άλλοι παίκτες.
- Σου αρέσει το στιλ παιχνιδιού τους?
Και με το παραπάνω. Θα πω κάτι πολύ σοβαρά: αν δω ένα ματς της Μπάρσα, μετά δε μπορώ να δω άλλα παιχνίδια γιατί βαριέμαι! Είναι δώρο να βλέπεις αυτή την ομάδα. Νομίζεις ότι παίζουν άλλο άθλημα.
- Σε βλέπω ενθουσιασμένο…
Αυτό είναι το ποδόσφαιρο που πρώτος ο Γιόχαν Κρόιφ είχε οραματιστεί πριν από 20 χρόνια. Είναι πιστεύω το απόλυτο, αν υπάρχει αυτή η έννοια στον αθλητισμό. Ζηλεύεις βλέποντας το πόσο διασκεδάζουν αυτοί οι παίκτες μέσα στο γήπεδο. Εφαρμόζουν άριστα το «Voetballstraat», το παιχνίδι της αλάνας, το παιχνίδι που παίζαμε μικροί στην Ουτρέχτη που γεννήθηκα αλλά και σε όλη την Ολλανδία. Ο τελικός του Γουέμπλεϊ, για μένα τα λέει όλα.
- Ο Πλατινί είχε πει στους Τσάβι και Ινιέστα ότι θα ήθελε πολύ να ήταν συμπαίκτες του.
Κι εγώ το ίδιο! Θα ήθελα πολύ να παίξω σε αυτή τη Μπαρσελόνα. Επιμένω ότι εξωτερικά μπορεί να φαίνεται ότι είναι μια παρέα παιδιών που παίζουν μπάλα στον δρόμο, χωρίς κανόνες, χωρίς φόρμες και συστήματα, χωρίς «πρέπει» και περιορισμούς. Αυτή είναι η γνήσια ομορφιά τους όμως. Η φιλοσοφία του Πεπ έχει βοηθήσει ν’ αλλάξουν πολλά στα μυαλά των προπονητών και αυτό δεν πληρώνεται.
- Έκανες την σύγκριση με τους Χάρλεμ Γκλομπτρότερς.
Και την ξανακάνω. Αυτά που κάνουν με τα πόδια τους, μόνο οι μυθικοί Χάρλεμ Γκλομπτρότερς μπορούσαν να τα κάνουν με τη μπάλα του μπάσκετ.
- Τι ξεχωρίζεις περισσότερο?
Την πίεση στον αντίπαλο, την άρρηκτη συνοχή μεταξύ των γραμμών και τη μόνιμη εγρήγορση. Αν και αρκετοί προσπαθούν να τους αντιγράψουν, δεν είναι δυνατόν.
- Την βλέπεις δηλαδή φαβορί?
Με τα παρόντα δεδομένα, η Μπάρσα δεν παίζεται. Θεωρητικά το παιχνίδι είναι στα ίσα, αλλά αν ανατρέξουμε στο Σούπερ Καπ του 1989, θα δούμε ότι εκείνη η Μίλαν της οποίας ήμουν κομμάτι, ήτανε πολύ ανώτερη εκείνης της Μπαρσελόνα αλλά δυσκολευτήκαμε πολύ να κατακτήσουμε το τρόπαιο. Και το 1994, όλοι έδιναν φαβορί την Μπαρσελόνα αλλά όλοι θυμόμαστε τι έγινε.
- Τώρα έχει γίνει της μόδας το «ψευτοεννιάρι».
Ναι και πολλοί έχουν κοπιάρει την Μπαρσελόνα. Βλέπουμε για παράδειγμα την Μάντσεστερ Σίτι και την Μπάγερν να προσπαθούν να κάνουν το ίδιο με τους Τόμας Μίλερ και Νταβίντ Σίλβα. Σε αυτό το στιλ ποδοσφαίρου, οι στατικοί και αργοκίνητοι παίκτες δεν έχουν κανένα μέλλον.
- Και οι παίκτες των ακαδημιών πόσο σημαντικοί είναι?
Απίστευτα σημαντικοί. Οι Βίγια, Άλβες και Αλέξις είναι εκπληκτικοί ποδοσφαιριστές, αλλά δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τους Μέσι, Τσάβι, Ινιέστα, Πουγιόλ και όλους τους άλλους. Αυτοί είναι η «καρδιά» της Μπαρσελόνα.
- Το μυστικό είναι οι ακαδημίες της Μπαρσελόνα?
Χωρίς αμφιβολία. Υπάρχει βέβαια και το οικονομικό μέρος, γιατί χωρίς αυτό δεν γίνεται τίποτα. Λόγω ολλανδικής νοοτροπίας, μου αρέσει όσο δεν φαντάζεσαι να βλέπω παιδιά από τις ακαδημίες να φτάνουν ψηλά και να καταξιώνονται. Όμως, ας μην ξεχνάμε ότι αν η Μπαρσελόνα δεν είχε την οικονομική δύναμη που έχει, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Δείτε τον Άγιαξ. Πόσοι και πόσοι παίκτες δεν έχουν βγει από τα σπλάχνα του? Κι έρχεται μια ωραία πρωία κάποια ομάδα με λεφτά και τους παίρνει. Και νομίζω ότι η ΟΥΕΦΑ πρέπει να μεριμνήσει γι’ αυτό το θέμα.
- Φαβορί για το Τσάμπιονς Λιγκ?
Νομίζω ότι η Μπάρσα και η Ρεάλ είναι ένα βήμα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους. Αν δεν συμβεί ό, τι και πέρσι, μπορεί να τις δούμε να μονομαχούν στον τελικό. Υπάρχει βέβαια η Μπάγερν που έχει ανεβάσει πάρα πολύ το επίπεδό της και έχει γίνει μια εξαιρετική ομάδα. Και θα ήθελα να δω και τι μπορεί να κάνει η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που είναι ικανή για το καλό και το κακό. Και μην ξεχνάμε και τις Τσέλσι και Μάντσεστερ Σίτι. Το συμπέρασμα είναι πως θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει.
- Στ’ αλήθεια βλέπεις την Σίτι να φτάνει ψηλά?
Γιατί όχι? Μια ομάδα μπορεί να κάνει ένα καλό παιχνίδι και μετά να μην έχει σταματημό. Ο Άγιαξ και η Μίλαν είναι τρανταχτά παραδείγματα αυτού. Εκείνο το 1-6 που πέτυχε η Σίτι μπορεί και ν’ αποβεί καθοριστικό για την πορεία της.
- Ο Μέσι?
Είναι ο καλύτερος και τέλος! Και η… πλάκα είναι ότι έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του και να εξελιχθεί και να βελτιωθεί. Μου αρέσει πάρα πολύ επίσης το ότι είναι μετριόφρων, δεν προκαλεί, δεν έχει «υφάκι» και φαίνεται καλό κι ευγενικό παιδί. Είναι γεννημένος αρχηγός και πρέπει να κάνει για την Αργεντινή ό, τι και ο Μαραντόνα. Είναι αυτός και άλλοι 10. Έτσι πρέπει.
- Είναι όμως πολύ διαφορετικός από τον Μαραντόνα.
Ο Μέσι είναι ο παίκτης της ομάδας και αυτό το πιστώνεται ο Πεπ και μόνο. Τον Μέσι δεν τον ξέρω καλά, αλλά πιστεύω ότι σε καμία περίπτωση δεν θα του άρεσε να είναι αυτός που φαίνεται και αφήνει τους άλλους σε δεύτερη μοίρα. Μιλάμε για την Μπαρσελόνα πάντα. Και ο Γκουαρντιόλα ήξερε αυτό να το διαχειριστεί καλύτερα από τον καθένα.
- Θα κερδίσει την Χρυσή Μπάλα?
Πιστεύω πως ναι. Με αυτά που έχει κάνει η Μπαρσελόνα, θεωρώ ότι είναι το φαβορί.
- Σε ανησυχεί πως αν κερδίσει την Χρυσή Μπάλα θα φτάσει τις τρεις που έχεις εσύ?
Σε καμία περίπτωση! Είναι τεράστια η τιμή για όποιον πετυχαίνει κάτι τέτοιο.
- Ποιους ακόμα θα διάλεγες για την Χρυσή Μπάλα?
Τον Τσάβι, τον Ινιέστα, τον Ρονάλντο και στεναχωριέμαι που δεν είναι ο Σίλβα στην λίστα. Γνώμη μου είναι ότι αυτός ο παίκτης θα είχε θέση στην Μπαρσελόνα.
ElMundoDeportivo.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου