Σήμερα σας παρουσιάζουμε, σε ελεύθερη μετάφραση, το δεύτερο πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Graham Hunter, με τίτλο «Barça: The making of the greatest team in the world», το οποίο δημοσιεύει σε αποκλειστικότητα το Goal.com.
Στις 10 Ιουνίου 2003, μια ηλιόλουστη μέρα, όλοι οι δημοσιογράφοι που κάλυπταν τις προεδρικές εκλογές του FCBarcelona έφτασαν στα γραφεία της προεκλογικής εκστρατείας του Joan Laporta στην Passeig de Gracia, έτοιμοι να ακούσουν μια σημαντική ανακοίνωση, σύμφωνα με όσα τους είχαν μεταφέρει.
Για μήνες, οι δημοσιογράφοι μετέδιδαν πως η συμφωνία μεταξύ της Real Madrid, της Manchester United και του David Beckham είχε ολοκληρωθεί. Η τιμή απόκτησης του παίκτη είχε συμφωνηθεί σε μια συνάντηση μεταξύ των Jose Angel Sanchez και Juan Onieva, από την πλευρά της Μαδρίτης, και των David Gill και Peter Kenyon της Manchester United στο νησί της Menorca. Οι άνθρωποι του Beckham, ελεύθεροι πλέον να συζητήσουν με τη Real, το έκαναν, ικανοποιώντας τις απαιτήσεις τους.
Παρόλα αυτά, επειδή δεν είχαν πέσει ακόμα οι υπογραφές, ο Beckham, θεωρητικά τουλάχιστον, ήταν διαθέσιμος στην αγορά.
«Μπορώ να ανακοινώσω ότι έχουμε συμφωνήσει με την Manchester United το αντίτιμο για την αγορά του David Beckham», δήλωσε ο Laporta εκείνη την ημέρα. Πίσω του, υπήρχε μια οθόνη στη οποία προβάλλονταν μια επίσημη δήλωση της Manchester United, που επιβεβαίωνε ακριβώς αυτή τη συμφωνία.
Ο υποψήφιος πρόεδρος δεν θα απαντούσε σε ερωτήσεις σχετικά με την τιμή, και παραχώρησε το βήμα στον Sandro Rosell, τον υποψήφιο αντιπρόεδρο του συνδυασμού του, έτσι ώστε ο άνθρωπος που διαπραγματεύθηκε τη συμφωνία να πάρει όλα τα εύσημα για αυτή την επιτυχία.
Ακολούθησε βροχή ερωτήσεων από τους δύσπιστους δημοσιογράφους.
«Πως θα τον πείσετε να μη πάει στη Real?»
«Είναι αυτός ο κατάλληλος τύπος ποδοσφαιριστή για το αγωνιστικό πλάνο σας?»
«Ο προπονητής, με τον οποίο συζητάτε, τον θέλει πραγματικά?»
«Είναι μια μεταγραφή για λόγους μάρκετινγκ?»
Ο Rosell απέκρουσε όλες αυτές τις ερωτήσεις με ήρεμες απαντήσεις.
Εξ’ αρχής ήταν ένα τέχνασμα. Ο Beckham είχε πάρει το δρόμο του για τη Μαδρίτη, την ώρα που η Barça πάλευε στο πρωτάθλημα και η συμμέτοχη στο Champions League της επόμενης περιόδου κάθε άλλο παρά σίγουρη ήταν. Κι όμως το τρικ λειτούργησε τέλεια.
Ο Laporta πούλησε στους ψηφοφόρους αυτό που ήθελαν να ακούσουν. Η αποτυχημένη, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, Barcelona του προέδρου Joan Gaspart και των Enric Rayner και Joan Trayter που ακολούθησαν, μπορούσε και πάλι να διεκδικήσει τη θέση της στο ευρωπαϊκό στερέωμα με διοίκηση αυτή τη νεαρή και γεμάτη ζωντάνια ομάδα επιχειρηματιών.
Ο Marc Ingla ήταν παρών την ημέρα εκείνη, και επρόκειτο να γίνει ο αντιπρόεδρος μάρκετινγκ μόλις ο συνδυασμός τους κέρδιζε τις εκλογές. Όπως όλοι στην ομάδα Laporta, ήταν και αυτός νέος και επιτυχημένος, έχοντας κάνει την περιουσία του με μια διεθνή εταιρεία συμβούλων τηλεπικοινωνιών.
«Όταν ανακοινώσαμε τη συμφωνία για τον Beckham, περάσαμε μπροστά από τους αντιπάλους μας στις δημοσκοπήσεις», είπε. «Η δυναμική αυτή είχε χτιστεί, αλλά η συμφωνία για τον Beckham ενίσχυσε την πλειοψηφία μας, γιατί μας έδωσε την απαραίτητη αξιοπιστία “Αυτά τα παιδιά μπορούν να πάνε στο Manchester και να πάρουν την υπογραφή του rock star ποδοσφαιριστή”».
«Ο Sandro Rosell ενεπλάκη πολύ σε αυτές τις συζητήσεις και πιστεύω πως η πολύ καλή σχέση του με τον Florentino Perez βοήθησε στο να προχωρήσει αυτή η κατάσταση».
«Ήταν μισή συμφωνία. Ο Rosell έπαιξε παρασκηνιακά το παιχνίδι του με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές».
Ο Sandro Rosell και ο Florentino Perez είχαν μια μακρόχρονη σχέση αμοιβαίου σεβασμού, ακόμη και φιλίας.
Η μεταγραφή του Beckham στη Real ήταν τελειωμένη υπόθεση. Η Real Madrid ήταν στη θέση του οδηγού, κι όμως η μεγάλη, ιστορική αντίπαλος ανακοίνωνε την τιμή της μεταγραφής του παίκτη σε περίπτωση που ο Laporta κέρδιζε τις εκλογές. Κι όμως δεν υπήρξαν θυμωμένες αντιδράσεις από τη Μαδρίτη, ούτε και προσπάθεια να αμφισβητήσουν τη συμφωνία του Laporta για τον Beckham. Τα νερά ήταν ειρηνικά και το πνεύμα αδελφικής αγάπης επικράτησε στο διάστημα μεταξύ της ανακοίνωσης της συμφωνίας και των εκλογών του Συλλόγου.
Αν οι φιλικές σχέσεις του Perez με τον Rosell ήταν αρκετές για να τον πείσουν να μην επιτεθεί στην ανακοίνωση της συμφωνίας, ώστε να μπορέσει η ταχύτητα του χεριού να εξαπατήσει τα μάτια των ψηφοφόρων, τότε σίγουρα βοήθησε. Ωστόσο, ήταν ένα λάθος που θα οδηγούσε σε μια μετατόπιση της εξουσίας από τη Μαδρίτη στην Καταλονία.
Η καταλυτική επίδραση της ανακοίνωσης, εκτόξευσε τον Laporta στη νίκη και τη Barça και πάλι στα μεγαλεία. Ο Beckham δεν έπαιξε ποτέ για τη Barcelona, αλλά υπό την διοίκηση του Laporta και τώρα του Rosell, θα καταφέρει να γίνει η μεγαλύτερη ομάδα στον κόσμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου