Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011

Αρχή και τέλος γι'αυτή τη Μπάρσα ο Πεπ


Μέσσι,Τσάβι,Ινιέστα,Πικέ,Πουγιόλ και τ'άλλα παιδιά.Πρωταγωνιστές σε μια ομάδα που κάνει το ποδόσφαιρο τέχνη,που κάνει το ποδόσφαιρο ζωγραφική,φιλοσοφία.Πάνω απ'όλους όμως μοναδικός και κύρια υπαίτιος πρωταγωνιστής αυτής της Μπάρσα είναι και φέτος ο δημιουργός της,η αρχή και τέλος γι'αυτήν την ομαδα,ο Πεπ Γκουαρντιόλα.



Καλοκαίρι 1990.Η Βαρκελώνη είναι ανάστατη.Η Ρεάλ έχει θέσει επίσημα το ενδιαφέρον της για τον Luis Milla,μέλος της τακτικής της ομάδας του Κρόιφ,αλλά και της ακαδημίας του συλλόγου."Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό», είπε ο τότε αντιπρόεδρος Joan Gaspart."Ας πάει ο Luis.Έχω ήδη αντικατάσταση. Και πιστέψτε με, αυτός είναι πολύ, πολύ καλύτερος"σχολιάζει ο Cruyff νωχελικά, αφήνοντας τον Gaspart σε αμηχανία.Στο μυαλό του είχε εκείνο το κοκαλιάρικο παιδί,τον Πεπ Γκουαρντιόλα,που ξεκίνησε στην ομάδα από τα 12 του, εκεί στη Μάσια,στη σκιά του Καμπ Νόου που τον έκανε να ονειρεύεται.

Και έπαιξε στη Μπάρσα του Κρόιφ ο Πεπ,μεγαλούργησε.Τέσσερις Λίγκα τίτλοι και το πρώτο Πρωταθλητριών Ευρώπης το '92 με την dream-team.Και τώρα,μόλις πάνω από δύο δεκαετίες από το ντεμπούτο του σαν παίκτης,την οδηγεί από τη θέση του εμπνευστή-προπονητή όχι απλώς στην καταξίωση,αλλά σε ένδοξα ύψη.Γενάρης 2009.Ο μεγάλος Ντιέγκο έχει έρθει στο Καμπ Νόου να δει το Μέσσι στην ομάδα που κάποτε έπαιξε και εντυπωσιάζεται από τον τρόπο παιχνιδιού της Μπάρσα.Την άλλη μέρα στην προπόνηση μιλά στον Πεπ και στην ομάδα:«Είσαι ένα παράδειγμα για όλους. Θα ήθελα να σας συγχαρώ παιδιά.Δίνετε στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο την πραγματική απόλαυση του ποδοσφαίρου. Αν συνεχίσετε μ'αυτόν τον τρόπο, είμαι σίγουρος ότι τα τρόπαια αυτόματα θα ακολουθήσουν."

Και τα τρόπαια ήρθαν.Αλλεπάλληλα και κάθε χρόνο.Με μια δίψα,με μια πείνα και γι'άλλα πρωτόγνωρη.Όχι όμως γι'αυτά καθ'αυτά,αλλά για να γίνεται όλο και καλύτερη η ομάδα,να βελτιώνεται συνεχώς,να βάζει στόχους για καλύτερο ποδόσφαιρο.Αυτό είναι το μυστικό,η αληθινή πρόθεση του Πεπ,που κεντρίζει ανατροφοδοτικά τους παίκτες.Όχι οι τίτλοι,οι τίτλοι θα'ρθουν με τέτοια μπάλα,αλλά η εξέλιξη σ'αυτό που κάνει χρόνια,σ'αυτό που αγαπάει χρόνια,όπως και οι παίκτες του.Παίκτες που,αν και ο Πεπ είναι σε μικρή ακόμα ηλικία,γι'αυτούς φαντάζει πολύ μεγάλος,μια και οι περισσότεροι τον ζουν από τα παιδικά τους χρόνια,δείχνοντας του ένα σεβασμό που έχει βάσεις αναγνώρισης και μαθητείας στο έργο του.Παίκτες που είχαν όνειρο ζωής να φορέσουν τη φανέλα στο Καμπ Νόου και έζησαν το όνειρό τους με τον προπονητή που τους ανέδειξε.

Με δύναμη,επιθυμία,αφοσίωση,σκληρή δουλειά και πειθαρχία.Όλοι βλέπουμε μια ομάδα που κεντάει,βάζει φανταστικά γκολ,λες και είναι τόσο απλό.Είναι τόσο δύσκολο και μάλιστα σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε,έχει γίνει τώρα άθλημα κάποιων αθλητών που πολλές φορές δεν έχουν σχέση με το τόπι.Βλέπει κανείς την απίστευτη αγωνιστική,αμυντική πειθαρχία που έχει αυτή η Μπάρσα πρεσάροντας και κλέβοντας συνεχώς την μπάλα με αποτέλεσμα όσο καιρό είναι προπονητής της ο Πεπ, καμία ομάδα να μην της έχει πάρει την κατοχή;Φιλοσοφώντας αγωνιστικά και ανθρωπιστικά,αφού επιτίθεται παίζοντας την πιο πιεστική άμυνα!Κάνοντας πράξη στο γήπεδο αυτό που έβλεπε σαν παίκτης από'κει πίσω την άμυνα όταν κρατούσε αναλλοίωτες τις γραμμές μιας ομάδας-όνειρο.Δημιουργώντας μια ακόμα ονειρεμένη ομάδα που θα μείνει χαραγμένη για πάντα στις καρδιές όλων των υγιών φιλάθλων.

Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΕΠ!



Πληροφορίες:totalbarca.com

5 σχόλια:

Nikolaos Perperidis είπε...

μαζί σου.

daskalos είπε...

IN PEP WE TRUST

kostas είπε...

τα πες ολα δασκαλε.καλημερα

kostas είπε...

.''Όχι όμως γι'αυτά καθ'αυτά,αλλά για να γίνεται όλο και καλύτερη η ομάδα,να βελτιώνεται συνεχώς,να βάζει στόχους για καλύτερο ποδόσφαιρο.Αυτό είναι το μυστικό''
και ποσο δυσκολο ειναι να το κανεις αυτο ετσι δασκαλε?πρεπει στον ΦΤΑΣΜΕΝΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑ να δινεις κινητρο.αλλα αυτος ειναι ο μονος δρομος για να γινεις μυθος και οχι απλα να τσιμπησεις δυο τιτλους και να κανεις τον κυκλο σου οπως ολοι οι υπολοιποι(βλ μουρινιο,που μολις φτασει στην κορυφη φευγει γιατι ξερει οτι η επομενη χρονια ειναι η πιο δυσκολη).
ειναι κλισε αλλα δεν το λενε τυχαια''το δυσκολο ειναι να παραμεινεις στην κορυφη οχι να φτασεις''

daskalos είπε...

ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΙΛΕ!