Γιατί η Μπάρσα δε μπορεί να υιοθετηθεί από την πολιτική

Πολιτικολογεί ο Κώστας Μαρούντας

Διαβάζοντας το καινούριο τεύχος γνωστού αντρικού περιοδικού (Esquire) πέφτουμε πάνω στα λόγια του γνωστού πολιτικού Γιώργου Φλωρίδη: "...Πολλοί θα ήθελαν ένα υπουργικό συμβούλιο να παίζει μπάλα όπως η Μπαρσελόνα. Δηλαδή, να έχει ομοιογένεια, να έχει αλληλοκάλυψη, να παίρνει γρήγορες αποφάσεις, να κάνει γρήγορες κινήσεις και να πετυχαίνει αποτελέσματα. Έχουμε πολλά να διδαχτούμε από το ομαδικό άθλημα που λέγεται "ποδόσφαιρο"..."

Είναι θαυμάσιο για τη Μπαρσελόνα να γίνεται παράδειγμα που να το επικαλούνται διάφοροι για άλλους, πιο σημαντικούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως είναι η πολιτική που διαμορφώνει τις ζωές μας με τις αποφάσεις της. Η σύγχρονη Μπαρσελόνα είναι αναφανδόν ένα φαινόμενο, με προεκτάσεις που ξεφεύγουν από τον ποδοσφαιρικό κόσμο.

Ομως, να μας επιτρέψει ο κύριος Φλωρίδης μια διαφωνία. Η Μπαρσελόνα παίζει μπάλα όχι για να εξασφαλίσει ψήφους, αλλά για να ευχαριστήσει όσους ήδη την εμπιστεύονται. Οι πολιτικοί "παίζουν μπάλα" για να αποσπάσουν κάτι και όχι για να ευχαριστήσουν το κοινό τους, με το οποίο συνήθως αναπτύσσουν σχέσεις πελατειακές και ψηφοθηρικές. Η Μπαρσελόνα κεντάει στο γήπεδο για τον εαυτό της και τις πιο γνήσιες δημιουργικές πτυχές του, αλλά και για τις ιστορικές παρακαταθήκες που αφήνει με τα επιτεύγματα της και το στιλ παιχνιδιού της. Που σημαδεύει θετικά την ιστορική περίοδο που διανύουμε και αφήνει το στίγμα της και για τις μελλοντικές εξελίξεις. Οι έλληνες πολιτικοί "γαζώνουν" τους υπηκόους τους για λόγους που δεν τους τιμούνε, σαν μια υπόθεση εξαναγκαστικής διαχείρισης που θα καλύπτει ματαιόδοξες, υλιστικές και ταπεινές ανάγκες και ψευδαισθήσεις, που καθορίζονται από "ανώτερα κέντρα λήψης αποφάσεων". Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη Μπαρσελόνα και το έργο της;

Για αυτούς τους λόγους θεωρώ πως η ελληνική πολιτική σκηνή δε μπορεί να χρησιμοποιεί ως παράδειγμα τη Μπαρσελόνα. Γιατί μπορεί η τεχνοτροπία της να γίνεται επιθυμητή και να επιδιώκεται να αντιγραφεί-αν τα λόγια του Φλωρίδη δεν εμπεριέχουν μοδάτο εντυπωσιασμό, όμως οι γονότυποι είναι άκρως διαφορετικοί... Εγώ προτιμώ, φυσικά, τη Μπαρσελόνα...Nομίζω, πως στην Ελλάδα, πια, πολλοί θα συμφωνήσουν με αυτό...