Ντόρτμουντ: ποδοσφαιρική "ομορφιά" ή ομορφιά του ποδοσφαίρου;

Με ψυχραιμία και χωρίς να σκίζει τα προικιά του ο Κώστας Μαρούντας

Βραδιά αποθέωσης της ποδοσφαιρικής εντροπίας ή βραδιά εμφάνισης της ποδοσφαιρικής συγνότητας; Το σίγουρο είναι πως το Ντόρτμουντ-Μαρσέιγ θυμίζει πολύ το Μίλαν-Λιλ, και οι φίλοι του Ολυμπιακού τη συγκεκριμένη νύχτα ένιωσαν όπως αυτοί της ΑΕΚ τότε. Και αν θέλουμε να το δούμε ψυχρά το ζήτημα, ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα της Μαρσέιγ, που μάλλον στηρίχθηκε στην έκδηλη απογοήτευση των γερμανών. Έπαιζαν από ένα χρονικό σημείο και μετά, μια ομάδα που δεν ήλπιζε σε τίποτα, και μια ομάδα που τα ήθελε όλα. Το πιο πιθανό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι το γύρσιμο της πλάστιγγας προς τη δεύτερη μεριά...Πάντως, πέρα από όλα αυτά, το χρυσό και νικητήριο γκολ του Βαλμπουενά ήταν κάτι παραπάνω από αξιόλογο.

Κάποια αρκετά χιλιόμετρα νοτιότερα από τη Βεστφαλία, ο Ολυμπιακός έκανε το χρέος του. Παρουσίασε μια πολύ αξιόλογη εικόνα απέναντι, βέβαια, σε μια ομάδα που τα λάθη της και η εν γένει αμυντική της συμπεριφορά παρέπεμπαν σε ομάδα που έχει χάσει την ισορροπία της και μόνο που αντικρίζει από την αρχή το καμίνι στην εξέδρα. Που να βρει, όμως, ισορροπία μια δεύτερη ομάδα, αφού ο Βενγκέρ, πρώτος ήδη στον όμιλο, αποφάσισε να δώσει την ευκαιρία σε πολλούς παίκτες που δεν ανήκουν στη first class των κανονιέρηδων; Παρόλα αυτά, ο Ολυμπιακός ήταν όπως έπρεπε, προκαλώντας εύλογες σκέψεις και ενδόμυχους πόθους για μια καλή πορεία στο...Europa League. Η φετινή παρουσία των πειραιωτών στο Champions League, μπορεί να απέφερε μονάχα την τρίτη θέση, δηλαδή όχι πρόκριση, αλλά ήταν ικανοποιητική και αξιόλογη. Είχε κακές, για την ακρίβεια μέτριες, στιγμές, αλλά και κάποιες πολύ καλές, από αυτές που εναρμονίζουν την πραγματικότητα με το όραμα ενός ευρωπαίου Ολυμπιακού. Και αν το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό, η βάση πια υπάρχει και είναι ευδιάκριτη...

Η Τσέλσι στο κρισιμότερο, μέχρι το επόμενο, φετινό της παιχνίδι, ανταποκρίθηκε στο βάρος της ευρωπαϊκής της ταυτότητας και έστειλε τη Βαλένθια στο Europa League. Ο Έμερι πρέπει τώρα να γίνει Βαλβέρδε, ή ο Βαλβέρδε Έμερι, και να στήσει το σκηνικό της πραγματοποίησης μιας καλής πορείας στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Εκ των πραγμάτων, μετά το 3-0 του Λονδίνου, το άπλωμα του γνωστού σεντονιού μετατίθεται για την επόμενη σαιζόν. Κατά πάσα πιθανότητα η Βαλένθια θα επανέλθει. Στο Στάμφορντ Μπριτζ εμφανίστηκε ο καλός Ντρογκμπά και με τα δύο γκολ του θύμισε σε όλους και κυρίως στον Ντιέγκο Άλβες, ποιος είναι και τι μπορεί να κάνει. Ένας πιθανός αποκλεισμός της Τσέλσι από τη φάση των ομίλων θα ήταν μια πολύ πρωτόγνωρη κατάσταση, που, όμως, αποφεύχθηκε. Αν μάλιστα η Τσέλσι βρει τα πατήματα της και στην επόμενη φάση, μπορεί να προχωρήσει. Έχει τις δυνατότητες, αυτό που πρέπει πάντως να κάνει, στο σωστό timing, είναι να τις αναγνωρίσει, να τις «σχηματοποιήσει» και να τις πραγματώσει.

Μετά τη νίκη πρόκριση της Τσέλσι, που μάλιστα σήμαινε και πρώτη θέση στον όμιλο, χάρη στη Γκενκ που έκοψε βαθμούς από τη Λεβαρκούζεν, ξεχωρίζει το 0-0 που πήρε η Ζενίτ στην Πορτογαλία και που της έδωσε την πρόκριση. Η φετινή Ζενίτ είχε κάποια πολύ καλά διαστήματα, όπως στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με την Πόρτο στην Α.Πετρούπολη, αλλά έχει και αδυναμίες. Δεν είναι από τις ομάδες που θα ποντάρεις πάνω της για μια διάκριση, αλλά ούτε και μπορείς να τη θεωρήσεις εύκολη υπόθεση. Όποιος κληρωθεί μαζί της θα πρέπει να πάρει πολύ ζεστά την παγωμένη υπόθεση που λέγεται Ζενίτ, γιατί μπορεί να αποκτήσει όψιμα ποδοσφαιρικά κρυολογήματα. Όσο για την Πόρτο, έχει τόση σχέση με την περσινή, όση είχε η Ελλάδα του Euro 2004, με την Ελλάδα του Euro 2008. Kατανοητή η διαφορά, έτσι;

Για το ΑΠΟΕΛ δεν έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω. Τόσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Αν σκεφτεί κανείς ότι μια κυπριακή ομάδα χάνει στην έδρα της την τελευταία αγωνιστική και βγαίνει πρώτη στον όμιλο της, με αντιπάλους τη Ζενίτ, την Πόρτο και τη Σαχτάρ, δε χρειάζεται να ειπωθεί κάτι έξτρα. Όλοι καταλαβαίνουν το μέγεθος του κατορθώματος, μιας ομάδας που θα μπει στην κλήρωση και στο γκρουπ των ισχυρών.... Απίστευτα, μα αληθινά, όλα αυτά...