Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων Μέρος δεύτερο

Του Κώστα Μαρούντα

Από το 1960 έως το 2004 το Διηπειρωτικό Κύπελλο ήταν μια διοργάνωση στην οποία έπαιζε η πρωταθλήτρια ομάδα της UEFA με την πρωταθλήτρια της CONMEBOL. Τα πρώτα χρόνια σε διπλούς αγώνες και από ένα σημείο και μετά σε μονό τελικό. Ο νικητής έπαιρνε τον άτυπο τίτλο του πρωταθλητή κόσμου. Είναι γεγονός που κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι διαχρονικά το ποδόσφαιρο της Ευρώπης και αυτό της Νοτίου Αμερικής είναι τα κορυφαία της ποδοσφαιρικής ιστορίας. 

Για λόγους που όλοι μπορούν να καταλάβουν και δε χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο τώρα. Αυτό αυτόματα έδινε και την αναπόφευκτη χροιά του παγκόσμιου πρωταθλητή σε όποιον κατακτούσε το Διηπειρωτικό. Όμως η έλλειψη αντιπροσωπευτικότητας ήταν προφανής και αναμφισβήτητη. Η FIFA κατανόησε την αναγκαιότητα της διεξαγωγής μιας άλλης φόρμουλας αγώνων για την ανάδειξη της παγκόσμιας πρωταθλήτριας σε διασυλλογικό επίπεδο. Βέβαια, στη δημιουργία του FIFA club World Cup, έπαιξε ρόλο, για να μην πούμε τον πρωταρχικό, και το οικονομικό. Περισσότεροι αγώνες, περισσότεροι θεατές, περισσότερη τηλεθέαση, περισσότεροι χορηγοί, πανηπειρωτική διάδοση, είσοδος και άλλων αγορών στο παιχνίδι, επομένως αναρίθμητα καινούρια και σημαντικά οφέλη τόσο πρεστίζ, όσο και οικονομικής υφής. Είχε έρθει πια η εποχή για κάτι καινούριο, και κατ΄εμέ καλύτερο, υπό την έννοια του ανταγωνισμού και των πολύπλευρων παροχών.

(Εφόσον το barcelonismo.gr σχετίζεται με τη Μπαρσελόνα να αναφέρουμε πως η μοναδική παρουσία της Μπάρσα σε τελικό διηπειρωτικού κυπέλλου έγινε το 1992, ως συνέπεια της νίκης επί της Σαμπντόρια στον τελικό του Γουέμπλε΄ι΄, αλλά δε στέφθηκε με επιτυχία καθώς η ομάδα έχασε με 1-2 από τη βραζιλιάνικη Σάο Πάολο, στο National Stadium του Τόκυο, με τον Ρα΄ί΄ να ανδεικνύεται σε άνθρωπο του αγώνα.)

Το FIFA club World Cup 2011, για να επανέλθουμε στο σήμερα και στη διάδοχη κατάσταση του πάλαι ποτέ Διηπειρωτικού, έχει φτάσει μέχρι την ημιτελική φάση. Οι δύο ημιτελικοί που έχουν διαμορφωθεί είναι Κashiwa Reysol (Ιαπωνία) εναντίον της Santos (Βραζιλία) και Βarcelona (Ισπανία) εναντίον της Al Sadd (Κατάρ).

Η Kashiwa, τη φανέλα της οποίας στο παρελθόν φόρεσαν ο Καρέκα και ο Στόιτσκοφ, απέκλεισε στα πλαίσια της προημιτελικής φάσης στα πέναλτι με 4-3 τη μεξικανική Monterrey, αφού το σκορ μετά την παράταση ήταν 1-1. Νωρίτερα, στα πλέι οφ είχε επικρατήσει της Όκλαντ Σίτι με 2-0. Η, δε, Al Sadd, είχε αποκλείσει την Esperance από την Τυνησία, νικώντας τη με 2-1.

Όπως είθισται τώρα, στη φάση των 4, μπαίνουν στο κόλπο τα μεγάλα ονόματα της διοργάνωσης. Το μεγάλο φαβορί και κατά πάρα πολλούς καλύτερη ομάδα στον κόσμο αυτή τη στιγμή η μεγάλη Μπαρσελόνα του Γκουαρντιόλα, του Μέσι, του Τσάβι και των λοιπών, αλλά και η Σάντος του Νε΄ι΄μάρ, και κάποτε του Πελέ... Θεωρώ τη Μπαρσελόνα την ομάδα με τις περισσότερες πιθανότητες, αλλά επειδή τα προγνωστικά τα δικά μου, αλλά και οποιουδήποτε άλλου, ωχριούν μπροστά στο γρασίδι και τα δρώμενα του, ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει και τα ξαναλέμε...