Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Σκέφτομαι και γράφω… για τη Barça



Του Γιώργου Μπέγκου

Φέτος η Barça θαρρείς και φυλάει τις μαγικές βραδιές μόνο για το κοινό του Camp Nou!

Αυτό που με πείραξε χθες, δεν είναι ούτε η ισοπαλία, ούτε το σχεδόν καταδικαστικό -7 από τη Μαδρίτη. Όλα αυτά κάποια στιγμή θα ερχόντουσαν. Αυτό που πραγματικά με ενόχλησε ήταν ότι έμεινα με την πικρή γεύση της μικρής προσπάθειας από την ομάδα.


Η Villarreal το μόνο που έκανε ήταν να πιέσει ψηλά. Αυτή η αμυντική επιλογή, θεωρητικά αλλά και πρακτικά (έχει αποδειχθεί σε πολλά ματς), είναι βούτυρο στο ψωμί του passing game των παικτών του Guardiola. Για δεύτερο σερί ματς όμως αυτό το passing game έλειψε. Όχι απόλυτα. Έλειψε όμως στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Και του χθεσινού, και της Τετάρτης. Και αν με τη Μαδρίτη υπήρχε η δικαιολογία της μη ανάγκης για τη νίκη, χθες δεν υπήρχε καμία. Δεν θα διαφωνήσω ότι οι απουσίες ήταν πολλές. Η επίθεση της ομάδας μπορεί να χαρακτηριστεί και πειραματική. Αλλά αυτό απέχει πολύ από το γεγονός πως οι Xavi, Busquets, Fabregas αδυνατούσαν σε μεγάλο μέρος του αγώνα να αλλάξουν τρίτη πάσα, και να συνδυαστούν στοιχειωδώς με τους αμυντικούς ώστε να φύγει η μπάλα από την άμυνα με ορθολογικό τρόπο για να χτιστεί μια επίθεση. Όταν βλέπεις τον Valdes να διώχνει όπως όπως τη μπάλα με βολέ, κάτι δεν πάει καλά. Και όταν ο καλύτερός σου παίκτης είναι ο Abidal, ο οποίος είναι πανταχού παρών, είτε στην επίθεση είτε στην άμυνα, καταλαβαίνεις γιατί η ομάδα έμεινε στην ισοπαλία. Ο Adriano ήταν κάκιστος και αυτό φάνηκε από το πρώτο 20λεπτο της αναμέτρησης. Το ίδιο και ο Fabregas. Ο Tello μπήκε και εξέθεσε τον Guardiola για τη μη χρησιμοποίησή του νωρίτερα στο ματς. Στην πίεση που άσκησε η ομάδα στο τέλος του αγώνα βοήθησε και η είσοδος του Thiago. Αλλά οι γηπεδούχοι είχαν ήδη αρχίσει να οπισθοχωρούν για να κρατήσουν το αποτέλεσμα όταν έγιναν οι συγκριμένες κινήσεις. Ίσως εάν είχαν γίνει νωρίτερα να μιλάγαμε διαφορετικά σήμερα. Το πόσο κακή ήταν η Villarreal, το αποδεικνύει και το γεγονός πως η Barça σε μια δική της κακή βραδιά έκανε τέσσερις τεράστιες ευκαιρίες για γκολ.

Όλα τα παραπάνω είναι απλά καλοπροαίρετη κριτική. Αυτοί οι παίκτες μας έχουν χαρίσει, και συνεχίζουν να μας χαρίζουν, τόσο όμορφο θέαμα αυτά τα χρόνια, που θα ήταν μέγιστη αχαριστία να τους κατηγορήσουμε για το παραμικρό.

Το χθεσινό ματς, κατά πολλούς, αποτέλεσε την ταφόπλακα στις ελπίδες της ομάδας για τέταρτη σερί κατάκτηση της Liga. Πλέον η υπόθεση «τίτλος» δεν είναι απλά δύσκολη… Αλλά τίποτα δεν είναι αδύνατο για αυτή την ομάδα. Θα είναι ένας «Άθλος» σε περίπτωση που επιτευχθεί.

Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας στις δηλώσεις τους μετά το τέλος του αγώνα έδωσαν το στίγμα.

«Δεν τα παρατάμε!».

Και όπως έγραψε και ο Valdes: «Σήμερα περισσότερο από ποτέ, Força Barça!».

1 σχόλιο:

daskalos είπε...

Καλό φίλε!Τα λέγαμε και χτες στο Σπορτς Καφε.ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ,ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΙ ΜΠΑΡΣΕΛΟΝΙΣΤΑΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΣΕΝΑ!