Πλαστές εντυπώσεις,πλαστά συμπεράσματα

Ένα ακόμα κλάσικο τελείωσε,αυτό του επαναληπτικού αγώνα στο κύπελο και η Μπάρσα προκρίθηκε για τη συνέχεια χωρίς πάλι να γνωρίσει την ήττα.Οι εντυπώσεις που αφήνει σε κάθε φίλαθλο έχουν να κάνουν με την οπτική του ματιά,αλλά και τις αντικειμενικές παραμέτρους της ιδιομορφίας του συγκεκριμένου αγώνα.Και είναι εν πολλοίς πλαστές όπως και τα συμπεράσματα που συνάγονται.

Είναι αλήθεια πως το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα δεν άφηνε πολλά περιθώρια και στις δύο ομάδες να πάρουν τον αγώνα στα σοβαρά.Η μαδρίτη με λαβωμένη την αξοπιστία της όχι μόνο αγωνιστικά αλλά και ηθικά δεν είχε και δεν ενδιαφερόταν να χάσει τίποτα από τα ήδη χαμένα και η Μπάρσα δεν είχε λόγο να μπει δυνατά για να γυρίσει ένα σκορ,να κυνηγήσει μετ'επιτάσεως και λυσσασμένα την πρόκριση.Το μπαλάκι ήταν στη μαδρίτη,αυτή έπρεπε να απαντήσει.

Και το προσπάθησε η ρεάλ,μπήκε δυνατά,φουλ μπροστά αλλά με εμφανείς τρύπες στην άμυνα.Ρίσκο και ό,τι γίνει.Όχι όμως μόνο αυτό.Τρέχοντας αδιάκοπα,χωρίς άγχος,μαρκάροντας ασταμάτητα στο κέντρο,κάνοντας δύσκολη τη ζωή της Μπάρσα.Σ'αυτά τα δύο οφείλεται η εικόνα του πρώτου ημιχρόνου,εκεί μέχρι το 30' περίπου.Με μια εικόνα που δεν οφείλεται στην ανωτερότητά της σαν ομάδα,αλλά στον πληγωμένο εγωισμό των παικτών της που έχουν διασυρθεί επανειλημένως και έπρεπε επιτέλους να απαντήσουν.Στη συνέχεια βέβαια όταν φυσιολογικά κουράστηκε και απογοητεύτηκε από τις αποκρούσεις και την τύχη του Πίντο,η Μπάρσα πέτυχε δυο γκολ και έκανε το παιχνίδι ακόμα πιο αδιάφορο.

Συνεχίζοντας την καταγραφή των πλαστών εντυπώσεων,στο β'ημίχρονο η Μπάρσα ήταν εμφανές ότι αν φόρτσαρε θα είχαμε πάλι μούντζες.Ήταν όμως αδιάφορη κι αυτή.Έκανε τα γνωστά της μαγικά,έφτανε εύκολα στον Κασίγιας καθώς οι υπόλοιποι της μαδρίτης πάσχιζαν για κάποιο γκολ μπροστά.Στην ουσία και οι δύο ομάδες χαλαρές,η κάθε μία για τους δικούς της λόγους.Το ξύλο,ξύλο βέβαια,ειδικά όταν μετά απο απροσεξίες στην άμυνα της Μπάρσα,η ρεάλ μείωσε και εκμεταλευόμενη την αστοχία και επιπολαιότητα των επιθετικών της Μπάρσα ισοφάρισε.Το ματς τελείωσε έτσι,με την άμυνα της ρεάλ να έχει αφήσει στο έλεος του πανάγαθου τον Κασίγιας και την άμυνα της Μπάρσα να έχει επιτέλους σοβαρευτεί.

Όπως είναι φυσικό οι πλαστές εντυπώσεις δημιουργούν πλαστά συμπεράσματα και για τις δύο ομάδες.Συμπεράσματα που οδηγείται κανείς μέσα από λογικά ερωτήματα.Θα έπαιζε έτσι ανοιχτά ο μουρίνιο,αν το σημερινό παιχνίδι ήταν το πρώτο της σειράς στο Καμπ Νόου;Εδώ δεν έπαιξε ανοιχτά στο Μπερναμπέου...Ποιος πιστεύει ότι σε επόμενο κλάσικο θα παίξει έτσι μπροστά,όταν από το πρώτο δευτερόλεπτο φαίνονταν κάτι πηγάδια να! στην άμυνα του;Θα ήταν έτσι χαλαρή η Μπάρσα,αν κυνηγούσε σκορ;Θα ήταν τόσο άσφαιρη η Μπάρσα στο β'ημίχρονο,αν το σημερινό παιχνίδι ήταν το πρώτο εναντίον του πελάτη μουρίνιο;Ποιος πιστεύει ότι δεν παίζει ρόλο το να είσαι χορτάτος και πολλές φορές να σε επηρεάζει το να νιώθεις συναδελφικότητα,οίκτο και λύπηση για κάποιους φουκαράδες συνάδελφους σου στην εθνική,που τους κερνάς συνέχεια βαρύγδουπες σφαλιάρες;Εμείς είμαστε φίλαθλοι που θέλουμε συνέχεια πεντάρες,αλλά οι παίκτες ευτυχώς παίζουν,χάσουν,κερδίσουν.Δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο σύγκρισης το σημερινό παιχνίδι και για τις δυο ομάδες.Το ξέρει ο Γκουαρντιόλα,το ξέρει και ο μουρίνιο.Ένα επόμενο κλάσικο θα είναι τελείως διαφορετικό,σα να μην έγινε ποτέ το σημερινό παιχνίδι.Άλλη θα είναι η Μπάρσα,η γνωστή...,άλλη και η μαδρίτη.Άλλωστε αυτή είναι η αποτυχία του μουΡμουρίνιο.Η ανυπαρξία μιας πιστής τακτικής και ενός συνεπούς πλάνου και οι πολυπρόσωποι ανάλογα με την αγωνιστική και μη περίσταση πειραματισμοί.