Τα παραμύθια βυθίζονται βάναυσα στα πελάγη της ποιότητας

"Συμπάσχει" με τη Ρεάλ Μαδρίτης ο Κώστας Μαρούντας

Το πράγμα έχει αρχίσει πια να "κουράζει". Πρέπει να είναι από τις λίγες φορές που μια ομάδα κάνει συνεχόμενες ζημιές σε μια άλλη, που φιλοδοξεί να την εκθρονίσει.

Μόνο που σήμερα οι αυταπάτες τελείωσαν οριστικά και αμετάκλητα. Για να είμαι ακριβής είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται με καθολικούς όρους μετά το 1-3 του πρωταθλήματος. Πια, όμως, πρέπει ΟΛΟΙ να αναθεωρήσουν τις σταθερές τους, να κρύψουν στο ντουλάπι τους...ντροπιασμένους...πόθους. Δε μπορεί να εμφανιστεί κάποιος μετά από τέτοια χουνέρια και να θέλει να συγκρίνει τις δύο ομάδες. Το Μπερναμπέου δεν είναι πια το "εξοχικό" των blaugrana. Έχει γίνει σπίτι τους. Είναι αυτό στο οποίο έχουν αποφασίσει και φέτος ο Πεπ και τα παιδιά του να δίνουν τις καλύτερες τους παραστάσεις. Είναι αυτό στο οποίο φοράνε το καλύτερο τους κοστούμι, συμμετέχουν με περισσή διάθεση και κομψοτεχνική τεχνοτροπία σε μια σόλο παράσταση επίδειξης καλλιτεχνικού θεάματος υψηλής και επιβλητικής ισχύος, και προετοιμάζονται για τα άλλα, τα πιο δύσκολα.

Η Μαδρίτη δε μπορεί να τα βάλει με αυτή τη Μπαρσελόνα. Και αν μπορέσει ποτέ να το κάνει, θα το κάνει γιατί η Μπαρσελόνα θα έχει καθίσει να ξεκουραστεί σε κάποιον καναπέ. Ο Μουρίνιο πρέπει να αναθεωρήσει τα σχέδια του οριστικά. Ας υπολογίσει τους φετινούς του στόχους έχοντας στο νου του ότι η Μπαρσελόνα δεν είναι για τα δόντια του. Η Μαδρίτη μπορεί να είναι μια καλή ομάδα, όταν δεν παίζει ξύλο, αλλά η Μπαρσελόνα είναι η μεγαλύτερη ομάδα αυτή τη στιγμή στον κόσμο, που δεν παίζει ποτέ ξύλο. Όλα τα σχέδια του πορτογάλου "κλέφτη της φωτιάς" γίνονται στάχτη σε καταστροφικές αυτοαναφλέξεις, κυρίως όταν ανάβει η σπίθα στα μάτια των Πρωταθλητών από τη Βαρκελώνη.

Κάποιοι θα πουν ότι βιάζομαι. Ότι μπορεί στα επόμενα παιχνίδια να γίνει κάτι διαφορετικό, λιγότερο ντροπιαστικό για τη Ρεάλ. Μέχρι τότε τα ξαναλέμε. Γιατί η πραγματικότητα είναι μια. Το παραμύθι της βασίλισσας βυθίζεται σαν κατεστραμμένο πλοιάριο στα πελάγη της ποιότητας. Έχει αρχίσει να "κουράζει" πια αυτή η ιστορία. Ρε Μπαρσελόνα σταμάτα επιτέλους να βασανίζεις τους ιστορικούς βασανιστές πολλών πραγμάτων και καταστάσεων. Εντάξει, αστειεύομαι, δε ζητώ κανένα σταματημό σε αυτό το ξέφρενο ταξίδι των επιβεβαιώσεων, των αναπόφευκτων εκδικήσεων και των μαδριλένικων κάζο... Η Ιστορία συνεχίζει να παραγγέλνει καινούρια βιβλία, με περισσότερες σελίδες, μήπως και καταφέρει να χωρέσει τα διαρκώς πραγματώμενα κατορθώματα της Μπαρσελόνα. Υπερβάλλω; Δε νομίζω, και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό...