Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012

Ο πα-ΤΕΡΑΣ τους


''Δεν υπάρχει άλλος,εγώ είμαι ο πατέρας της ήττας''δήλωσε ο Μουρίνιο μετά το τέλος του κλάσικο της Τετάρτης και επειδή του αρέσουν τα λογοπαίγνια,όπως εκείνο το sms που έστειλε σ'όλους τους φίλους του μετά τον αποκλεισμό της Μπάρσα από την Ίντερ,''έκανα το Καμπ Νου,Καμπ Μου..'',ας μας επιτρέψει να λογοπαίξουμε και'μεις με την πατρική του ευθύνη,η οποία είναι τερατώδης σ'όλα τα επίπεδα.

Στη φωτο του άρθρου βέβαια,συνεχίζοντας τα παιχνίδια,ίσως αναρωτιέται:''τόσο μικρή έκανα τη μαδρίτη;''ή ''πόσο φταίω;λίγο ε;''Από την άλλη ο Ζιντάν σε μια προσπάθεια ανύψωσης ηθικού κατά πολλούς,προσπάθειας ανάστασης του πεθαμένου κατ'άλλους,δήλωσε,δικαιολογώντας το Μου,ότι προκαλεί όλους τους προπονητές του κόσμου να μας πουν με ποιο σύστημα μπορείς να νικήσεις την Μπάρσα!Μάλλον βούλιαξε περισσότερο τον προπονητή του παρά τον ανύψωσε..Γιατί αυτή η τερατώδης εικόνα της Ρεάλ με τη Μπάρσα έχει δύο πτυχές που μάλιστα η μία,αν και δεν έχει να κάνει με ποδόσφαιρο,είναι χειρότερη της άλλης.

Ναι αγαπητέ και λαοπρόβλητε Ζιζού,ακριβώς,το ερώτημα είναι με ποιο σύστημα μπορείς να καταβάλεις την Μπάρσα.Αλλά εδώ κοιτώντας αγωνιστικά και ποδοσφαιρικά την ομάδα του Μου ενάντια στην Μπάρσα,δε διακρίνουμε ένα σύστημα,μια πρόταση,ένα πλάνο.Πώς Ζιζού να υποστηρίξεις το σύστημα του προπονητή σου,όταν αυτό δεν υπάρχει;Ένα σύστημα που θα έχει έναν προσανατολισμό ,μια προοπτική που η ομάδα θα υπηρετήσει πιστά κατακτώντας την αγωνιστική και τεχνική αξιοπρέπεια.Τερατώδεις πειραματισμούς παρακολουθεί η ποδοσφαιρική υφήλιος και πλάνα-τερατουργήματα με κάστρα και ταμπούρια έξω από τη σπηλιά του τέρματος.Με γραμμές Μαζινό,με φτου ξελεφτερία μακρινές μπαλιές απελπισίας για να καμαρώνει το Μπερναμπέου το γεμάτο χάρη και στυλ τρέξιμο του συμπατριώτη ποδοσφαιριστή-ζεν πρεμιέρ.

Και φυσικά εκεί που η ευθύνη του πα-ΤΕΡΑΤΟΣ βρίσκει την πιο μεγάλη της δικαίωση είναι η εικόνα του ύφους,της συμπεριφοράς,της νοοτροπίας που έχει εμφυσήσει ο μεγάλος πα-ΤΕΡΑΣ της μαδρίτης.Είναι ο κύριος υπεύθυνος.Δείχνει το δρόμο συνεχώς με το χέρι είτε συνεχώς διαμαρτυρόμενος για πλάγια,κόρνερ,φάουλ(εδώ γελάνε..),είτε προσπαθώντας να βγάλει μάτια που βλέπουνε καλά το παιχνίδι,οπότε πρέπει να εκλείψουν.Δίνοντας το σύνθημα για την καταστροφή και για άλλα μέλη του σώματος που μας εκθέτουν και πρέπει κι αυτά να περάσουν στην ανυπαρξία.Τα πόδια του Μέσσι(τελευταία και τα χέρια),του Αντρεσίτο,του Σεσκ και άλλων.Δίνοντας το στίγμα με απαράδεκτες δηλώσεις που δεν έχουν δείγμα κριτικής και αξιολόγησης προς τους παίκτες του,αυτοκριτικής που καμιά φορά απελευθερώνει.

Ως γνωστόν ένα τέρας δεν έχει λογική.Δεν μπορεί να σκεφτεί νηφάλια.Ορμώμενο μόνο από ζωώδη ένστικτα κατρακυλάει συνεχώς στον κατήφορο της απαξίωσης αφήνοντας πίσω του συντρίμια.Δε σκέφτεται ότι αυτή η εικόνα για τη μαδρίτη που παρουσιάζει μεγαλοπρεπώς ο καθοδηγητής της και που έχει κατακτήσει τις καρδιές όλων των φιλάθλων...δεν αποδομεί τη ρεάλ μόνο σ'αύτή τη χρονική στιγμή.Γίνεται μέτρο σύγκρισης για όλη την ιστορία της και για όλη την καριέρα του Μου.Θα σκέφτονται,καθώς βλέπουν οι φίλαθλοι ότι δεν υπάρχει ίχνος ανάληψης αγωνιστικών ευθυνών και μεταμέλειας για τις βαρβαρότητες από τη μαδρίτη και τον εμπνευστή της,θα αναρωτιούνται:Μήπως πάντα έτσι ήταν η μαδρίτη;Μήπως έτσι έχτισε το βασιλείο της;Μήπως ήμασταν υπερβολικοί και με τον κορυφαίο προπονητή;Μήπως ήμασταν υπερβολικοί για τον Special one;Μήπως δεν ήταν special οι σπεσιαλιτέ του,αλλά διαφήμιση του μαγαζιού;

1 σχόλιο:

Nikolaos Perperidis είπε...

πολύ σωστά ερωτήματα -τροφή για μελλοντικά άρθρα - συζήτηση.