Το ποδόσφαιρο δε θα'ναι πια το ίδιο

Σα να μη πέρασε μια μέρα,στο ίδιο έργο θεατές χθες οι φίλοι της Μπάρσα μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές.Και πώς να μη συμβεί κάτι τέτοιο.Πώς να ξεχάσει τη μπάλα που παίζει αυτή η ομάδα,όταν της έχει γίνει βίωμα,αγωνιστική ανάσα και έκφραση,όταν της έχει γίνει τρόπος ζωής και ζωτική ανάγκη όπως ο Μέσσι που μόλις αισθάνθηκε λίγο καλύτερα έτρεξε στα κολλητάρια του στη ''γειτονιά''του να παίξει...

Με τον παλιό αγαπημένο φίλο που μπήκε χθες στο Sports Cafe,που έχουμε ζήσει τη Μπάρσα και στη Βαρκελώνη,μετά τις πρώτες ένθερμες αγκαλιές,σα συννενοημένοι από καιρό σ'ένα πράγμα καταλήγουμε.Όταν ''τελειώσει'' αυτή η ομάδα,το ποδόσφαιρο δε θα είναι πια το ίδιο.Θα έχει αλλάξει δια παντός.Αυτή η Μπάρσα θα έχει αφήσει την ευχή ή την κατάρα της στις επόμενες ποδοσφαιρικές γενιές.Θα έχει ψηλώσει τόσο ψηλά τον πήχυ,θα έχει εμπνεύσει τόσο πολύ,που ή θα κολλήσει αμήχανα η εξέλιξη του ποδοσφαίρου για κάποια χρόνια ή θα επηρεάσει ταχύτατα την αλλαγή και την αντίληψη γι'αυτό που λέγεται ποδόσφαιρο.

Μια ομάδα που κάπου διάβασα το πιο υπέροχο γι'αυτήν,χαμένος σε μια διαδικτυακή ζούγκλα δεκάδων άρθρων για τη Μπάρσα τα Χριστούγεννα,''ταξιδεύει με τη μπάλα''.Όλη η ομάδα σα μια γροθιά,σαν ένα μπουκέτο αγριολούλουδα ταξιδεύει με τη μπάλα.Και φυσικά θα εννοούσε ο αρθρογράφος,ότι ό,τι γίνεται απ'αυτή την ομάδα στο γήπεδο γίνεται ΑΠ'ΟΛΟΥΣ.Ας είναι η μπάλα σε ένα πόδι,ας είναι η μπάλα στην επίθεση ή στην άμυνα.Όλοι συμμετέχουν,όλοι δημιουργούν,όταν ετοιμάζονται να κόψουν με την ''ομάδα-τριάδα τους ή τετράδα''τους μες στη Μπάρσα,όταν ετοιμάζονται να ξεχυθούν κρύβοντας τη μπάλα στο παντελόνι...τους ή στο μέσα μέρος του παπουτσιού...τους.

Αλλά αυτό που θα έχει αλλάξει τελεσίδικα,αυτό που θα έχει στιγματιστεί ανεπανόρθωτα μετά το τέλος της εποχής της,θα είναι η θέαση των φιλάθλων,η ματιά των θεατών.Ήδη αρκετοί δεν μπορούν να δουν κάποιο άλλο ποδοσφαιρικό σύνολο.Τους φαίνεται κοινότυπο,διαχειριστικά αναμενόμενο.Ισχυρίζονται ότι η Μπάρσα παίζει ποδόσφαιρο και οι άλλες ομάδες κάτι άλλο ή το αντίθετο.Οι περιττές συγκρίσεις είναι εμφανείς και καταλυτικές στις παραστάσεις τους.Θα αφήσει,αν δεν έχει αφήσει ήδη,κουσούρια αυτή η ομάδα,νοητικές και οπτικές αναπηριές...

Και θα μείνει στη μνήμη των υγιών φιλάθλων αυτή η Μπάρσα για τις δεκάδες ανθρώπινες ιστορίες της,όπως η χθεσινή με τον ''ένας για όλους και όλοι για έναν''συμπρωταγωνιστή της.Θα μπορούσε να μείνει σπίτι,να πάρει δυνάμεις.Δεν ήταν καλά χθες το πρωί.Μόλις αισθάνθηκε λίγο καλύτερα,έσπασε τα τηλέφωνα.Οι κολλητοί του ήταν έξω στη γειτονιά και έπαιζαν μπάλα.Αυτός θα έλειπε;Όχι βέβαια.Αυτή είναι η ζωή του.Μακάρια,ανάμεσα σε φίλους και ζωγραφίζοντας για τον κόσμο,τον κόσμο του.