Η επιστροφή της Ίντερ

Ψηλαφίζει τα δρώμενα στο ντέρμπυ του Μιλάνο ο Κώστας Μαρούντας

Η Ίντερ έχει χαρακτηριστεί από πολλούς, ακόμα και οπαδούς της, ως μια από τις πιο παράξενες ομάδες της Ευρώπης. Εύρος επιχειρημάτων και γεγονότων δικαιώνουν έναν τέτοιο ισχυρισμό. Η ομάδα αυτή είναι ικανή για το καλύτερο, εξίσου με το χειρότερο. Το ξεκίνημα της στη φετινή serie a ήταν τραγικό. Όμως, πια, η Ίντερ διεκδικεί το πρωτάθλημα... Ναι, είναι στη διεκδίκηση του τίτλου. Δεν είναι το φαβορί, αλλά κανένας δε μπορεί να την ξεγράψει. Το come back συνεχίζεται.

Η νίκη επί της Μίλαν σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Γιουβέντους σηματοδότησε τη μείωση της διαφοράς από την πρώτη θέση στο -6. Μπορεί η ομάδα του Μιλάνου να βρίσκεται ακόμα στην πέμπτη θέση, όμως, αν συνεχίσει με την ίδια, ή τουλάχιστον παρόμοια, αποτελεσματικότητα, σύντομα μπορεί να αντικρίζει από πιο κοντά την πρώτη θέση. Σε περίπτωση που η Ίντερ, ας το υποθέσουμε ως άσκηση του μυαλού, πάρει το φετινό πρωτάθλημα αυτό θα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κατορθώματα της ιστορίας της και ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς για το ίδιο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Όμως αυτά όλα είναι βιαστικά. Και ίσως ουτοπικά. Πάντως, πια μπορεί κάποιος να θέτει στους διεκδικητές του τίτλου τους νερατζούρι χωρίς να κινδυνεύει να ξεφτιλιστεί δημόσια, πράγμα που ένα μήνα πριν θα προκαλούσε αντιδράσεις όμοιες με ένα μέτριο ανέκδοτο.

Η μπάλα πέρασε από τον αμυντικό, εξαιτίας του κακού του υπολογισμού, βρέθηκε στα πόδια του Μιλίτο, και αυτός είπε να θυμηθεί κάπως τα τελειώματα της προπέρσινης χρονιάς, που ήταν και η χρονιά του. Το ρολόι έδειχνε το 54ο λεπτό του ντέρμπι του Μιλάνου και με ένα αριστερό σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, ανοίγοντας, και κλείνοντας όπως αποδείχθηκε στο τέλος, συνάμα, το σκορ. Άνοιξε, όμως, ταυτόχρονα και διάπλατα το δρόμο στους συμπαίκτες του για να κάνουν όνειρα, για να ελπίζουν σε μια από τις μεγαλύτερες ανατροπές όλων των εποχών. Ήδη, θα έλεγα εγώ, η επιστροφή της Ίντερ στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας αποτελεί κατόρθωμα για μια ομάδα που φέτος είχε κολλήσει με τη 16η θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σκεφτείτε να πετύχει και περισσότερα. Πάντως, τώρα το άγχος μεγαλώνει, εκτός και αν το πείσμα για απαντήσεις μετά τις επικρίσεις που εύλογα προκλήθηκαν μπορεί να το εξαφανίζει και να το μετατρέπει σε δημιουργικό...

Τελικά ποια είναι η αληθινή Ίντερ; Αυτή που βλέπουμε τώρα, ή αυτή που ξεκίνησε το πρωτάθλημα; Το κακό είναι πως είναι και τα δύο. Γιατί μπορεί να υποδυθεί με μεγάλη ευχέρεια οποιονδήποτε ρόλο, χωρίς να δώσει κανέναν λογαριασμό στους εμβρόντητους παρακολουθητές της. Που από αυτή την ομάδα μπορούν να τα περιμένουν όλα, γιατί τα έχουν δει όλα. Η ανάσα των παικτών του Ρανιέρι παραμένει καυτή και την αισθάνονται πια και οι τέσσερις πρώτοι της βαθμολογίας-Γιουβέντους, Μίλαν, Ουντινέζε, Λάτσιο...

Τι άλλο θα γίνει άραγε;