Είχε αλλού το μυαλό της....αλλά και πάλι δεν έχασε!!!

Καλησπέρα αδέρφια,

Άλλο ένα κλάσικο τελείωσε χτες το βράδυ.Ενα κλάσικο διαφορετικό από τα προηγούμενα. Ενας επαναληπτικός κυπέλλου οπου η ομάδα μας έχει το πλεονέκτημα του σκορ από το πρώτο παιχνίδι. Δεδομένο ήταν ότι η Ρεαλ θα έπρεπε να βγει στην επίθεση για να βάλει γκολ. Και αυτό έγινε,μπαίνοντας δυνατά και κάνοντας φάση στο πρώτο λεπτό. Μου ήρθε στο μυαλό τα γκολ που δεχτήκαμε πρώτοι στους δυο προηγούμενους αγωνες. Πίστεψα πως σύντομα θα έχουμε την κατοχή της μπάλας και θα επιβάλουμε τον ρυθμό μας. Αυτό άργησε να γίνει αλλά κράτησε λίγο. Στο διάστημα αυτό όμως μπήκαν τα καθοριστικά γκολ από τους Πέδρο και Αλβεζ.

Η Μπάρσα από την αρχή του παιχνιδιού φάνηκε να μην πατάει καλά στον αγωνιστικό χώρο. Είχαν επαναπαυτεί στο σκορ πρόκρισης του πρώτου αγώνα? Θεωρούν την Ρεαλ πλέον μετά από τόσες συνεχόμενες νίκες ότι είναι του χεριού τους?Θα μου πείτε πως σε τέτοια παιχνίδια τα δίνουν όλα,παίζουν με την ψυχή τους.Αυτό δεν έγινε από την ομάδα μας χτες και άποψη μου είναι πως η Μπάρσα είχε αλλού το μυαλό της και μαζί με την δίψα και τον πληγωμένο εγωισμό των Μαδριλένων καρδιοχτυπήσαμε!!!

Μπαίνοντας λοιπόν στο 2ο ημίχρονο και το σκορ να είναι στο 2-0 πίστεψα πως θα δούμε ένα χαλαρό 45άλεπτο ή μια συντριβή της Ρεαλ. Δεν έγινε τίποτα από τα δυο. Ισα ισα που κατάφεραν να μας ισοφαρίσουν μετατρέποντας τα τελευταία λεπτά το κλάσικο σε ‘ροντέο’.Το αποτέλεσμα μπορεί να μας χάρισε την πρόκριση αλλά προσωπικά μου αφήνει μια πικρία.

Το χειρότερο από όλα όμως είναι οι τραυματισμοί του Αντρεσίτο και του Αλέξις. Ειδικά του Ινιέστα που εάν δεν είχε αποχωρήσει θα μπορούσε να κάνει την διαφορά, σε ένα παιχνίδι που προσωπικά δεν μπορώ να βρω κάποιον που ξεχώρισε από την ομάδα μας. Το καλό όμως από όλη αυτή την ιστορία είναι πως και στην κακή της μέρα η Μπάρσα μας κατάφερε να μην χάσει από τον αιώνια αντίπαλο της.Και αυτό λέει πολλά.Την χτεσινή εμφάνιση θα την έχω ως μια παρένθεση στο μυαλό μου,σε μια σειρά από απίστευτες εμφανίσεις κόντρα στην Ρεαλ.Τα συνεχόμενα κλάσικο πιστεύω πως χάνουν την μαγεία τους και λογικό είναι καμιά φορά οι παίκτες να μην τα αντιμετωπίζουν το ίδιο,οσο και αν διψάει όλος ο πλανήτης για τέτοια παιχνίδια.

Δεν θέλω να ασχοληθώ καθόλου με την διαιτησία ούτε με τα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα αλλά ούτε και με τον Μου ο οποίος έχει καταντήσει για λύπηση. Η σεζόν έχει ακόμα πολύ δρόμο. Είμαστε και στους 3 στόχος μέσα. Θα πρέπει λοιπόν ο χτεσινός αγώνας να μας γίνει μάθημα. Διότι κάποιοι ίσως πάρουν αέρα και τρέφουν ελπίδες σε πιθανή κλήρωση στο champions league ή ακόμα και στον τελικό.

Πωλ Καταλανίστα