ΕΡΕΥΝΑ της GOL: Ξέσπασε ο πόλεμος για τη διαδοχή του Rosell

Μετάφραση - απόδοση στα ελληνικά: Αγης Μερεμέτης

Ο πόλεμος της διαδοχής ξέσπασε στην «Οικία της Μπάρσα». Η είδηση που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα αποκλειστικά από το “GOL”, σύμφωνα με την οποία ο Sandro Rosell έχει αποφασίσει να μην θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή το 2016 αλλά να αφοσιωθεί στην επαγγελματική του δραστηριότητα και να αρχίσει διεθνή καριέρα σαν διευθύνων στέλεχος στην UEFA και τη FIFA, έχει αφαιρέσει τα θεμέλια του διοικητικού συμβουλίου της Μπάρσα, όπου όλοι οι υποψήφιοι που φιλοδοξούν να τον διαδεχθούν έχουν ήδη αρχίσει να κινητοποιούνται.

Οι αντιπρόεδροι Javier Faus (Οικονομικός Τομέας), Jordi Cardoner (Κοινωνικό Τομέας) και Carles Vilarrubí (Θεσμικός Τομέας), αποτελούν-προς το παρόν-τα τρια στελέχη που είναι πρόθυμα να κατέβουν στις εκλογές ως επικεφαλής λίστας, έχοντας ως μεγάλο αντίπαλο τον Agustí Benedito, ο οποίος συγκεντρώνει τους τελευταίους μήνες πολλούς  ψηφοφόρους που είναι κατά του Rosell, και μάλιστα σε μαζικούς αριθμούς από όλη την Καταλονία.

Ο Josep Maria Bartomeu, ο Αντιπρόεδρος και πρώτος υπεύθυνος για τον τομέα του αθλητισμού, δεν αποκλείει μια βουτιά στα βαθιά νερά της προεδρίας, αλλά θέλει να συναντηθεί πρώτα με το άμεσο περιβάλλον του, πριν ανακοινώσει στους συναδέλφους του διοικητικούς σύμβουλους ότι είναι έτοιμος για όλα. Από τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένου και του γραμματέα και ταμία Toni Freixa, που τόσο κακό έκανε στην εικόνα του βαρκελωνισμού με τις εξαπατήσεις που διέπραξε, φαίνεται ότι δεν υπάρχει καμία επιλογή για να διαδεχθεί τον νυν πρόεδρο, λόγω του μικρού ειδικού βάρους που έχουν στην καθημερινότητα του συλλόγου. Ο Rosell ανοίγει λοιπόν μια νέα επαγγελματική πόρτα ώστε να εκμεταλλευτεί όλες τις γνωριμίες πολιτικού, οικονομικού και επιχειρηματικού τύπου που έκανε και θα κάνει ως πρόεδρος της Μπαρσελόνα. Έτσι θα τον δουν με άλλο μάτι όσοι εμπλέκονται με ένα γεγονός που οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου το έχουν σημειώσει στο προσωπικό τους ημερολόγιο με κόκκινο χρώμα: το  Παγκόσμιο Κύπελλο που θα διεξαχθεί στο Κατάρ το 2022, που οργανώνεται από τον φίλο του (και διάδοχο του θρόνου) Σεΐχη Tamim al-Thani. Εν τω μεταξύ δεν ασχολείται με το γεγονός ότι στην “Οικία της Μπάρσα” οι αντιπρόεδροι θα παλέψουν για πολύ καιρό ώστε να τον διαδεχθούν. Επίσης, ο Sandro Rosell νίπτει τας χείρας του, όντας απασχολημένος περισσότερο με άλλα θέματα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον, την ώρα που στο Διοικητικό Συμβούλιο η διασκέδαση είναι εξασφαλισμένη για τους επόμενους μήνες, μιας και όλοι οι υποψήφιοι θα προσπαθούν να κάνουν επίδειξη δύναμης με στόχο τους αντιπάλους, τους συνεργάτες τους και, πάνω απ 'όλα, την καταλανική κοινωνία των πολιτών, που θέλουν να συμμετάσχουν σε μελλοντικά έργα τους. Με αυτή την έννοια, ο Javier Faus θέλει να παρουσιαστεί στα μέλη ως ο άνθρωπος των αριθμών και ο μεγάλος σωτήρας του ταμείου. Εκτιμά ότι η λαμπρή οικονομική διαχείριση που έχει κάνει θα λειτουργήσει ως καταπέλτη για την επιτυχία του. Ο Faus πιστεύει ότι το καθαρό χρέος της Μπάρσα -το οποίο σήμερα ανέρχεται σε 364 εκατομμύρια ευρώ-θα έχει μειωθεί σημαντικά μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια και ότι η διαχείριση που κάνει θα πρέπει να ενισχυθεί, με την Μπάρσα να είναι, σύμφωνα με τον ίδιο," ο πιο οικονομικά φερέγγυος σύλλογος το 2016”, έχοντας αφήσει πίσω του το βαρύ φορτίο που κληρονόμησε από τον Joan Laporta. “Ένα καθαρό χρέος της τάξης των 200 εκατομμυρίων ευρώ θα ήταν η ιδανική κατάσταση," δήλωσε ο Faus πρόσφατα.

Ο έλεγχος του κόσμου των Penyas

O Jordi Cardoner, από την πλευρά του, εκθέτει επίσης τη δύναμή του στους συναδέλφους του από το διοικητικό συμβούλιο, θέλοντας την υποστήριξή τους στο μέλλον .Θέλεινα ενοποιήσει και να εκμεταλλευτεί ένα ευρύ κίνημα που βασίζεται στη δημοτικότητα που του δίνει ο έλεγχος του παγκόσμιου δικτύου από Penyas ( η penya είναι ο σύνδεσμος φίλων της Μπάρσα) και η αναμενόμενη κοινωνική μεταρρύθμιση που είναι η κινητήρια δύναμη του τμήματός του, όπως η ενημερωμένη απογραφή των μελών, η μείωση της λίστας αναμονής για μια θέση στο Nou Camp ή η τροποποίηση του καταστατικού του FC Barcelona. Ο Cardoner θεωρεί ότι έχει ένα πλεονέκτημα σε αυτόν τον πόλεμο της διαδοχής αν ο Bartomeu αποφασίσει τελικά να μην αγωνιστεί για την καρέκλα του προέδρου, καθώς είναι-συγκριτικά με τους άλλους δυο αντιπροέδρους-ο πιο γνωστός στα μέλη λόγω των πολλών επισκέψεων του στην διοργάνωση εκδηλώσεων από τις Penyas  της Μπάρσα στην Καταλονία και την υπόλοιπη Ισπανία.

Ο Cardoner γνωρίζει ωστόσο ότι υπάρχει ένα ζήτημα που παίζει ρόλο εναντίον του σε αυτή την κούρσα των εκλογών: ποτέ δεν θα έχει την υποστήριξη του Sandro Rosell στον αγώνα για την προεδρία. Ο σημερινός πρόεδρος της Μπάρσα δεν του συγχωρεί το ότι ήταν ένα από τα στελέχη που ηγήθηκαν της επανάστασης ενάντια στον Antoni Rossich. Και ο Cardoner, όπως και πολλοί άλλοι διευθυντές οι οποίοι δεν μιλούν για να μην βλάψουν την πρόοδο της ομάδας, θεωρούν ότι ο διευθύνων σύμβουλος χειρίζεται περισσότερα πράγματα από τον πρόεδρο και φυσικά ότι τα στελέχη κάθε μήνα κάνουν κινήσεις με εγγύηση την πατρική κληρονομιά τους, όντας σε αντάλλαγμα απλοί κομπάρσοι. Μια κατάσταση που είναι σοβαρά επιζήμια για το σύλλογο της Βαρκελώνης, λόγω του μεγάλης αδιαφορίας που έχει ο Rossich για  τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Ο Cardoner έχει επίγνωση αυτής της κατάστασης και αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι με αυτόν ως πρόεδρο, ο Rossich δεν θα είναι γενικός διευθυντής του συλλόγου για πολύ.

Οι Faus και Cardoner δεν έχουν εύκολο έργο σε αυτόν τον αγώνα για να γίνουν κληρονόμοι της θέσης του προέδρου. Και οι δύο τους θα έχουν ένα πολύ σκληρό ανταγωνιστή: τον Carles Vilarrubí. Το ενδιαφέρον του θεσμικού αντιπροέδρου για να γίνει ο διάδοχος του Sandro Rosell είναι το τελευταία από χρονικά. Όταν ο Vilarrubí μπήκε στο σύλλογο το 2010 δεν είχε καμία πρόθεση να γίνει ο επόμενος πρόεδρος του φορέα, αλλά έχει σταδιακά αρχίσει να συνειδητοποιεί τη δύναμή του ως ομιλητής και, πάνω απ 'όλα, τη μεγάλη οικονομική και πολιτική στήριξη που συνδέεται με ένα τέτοιο αξίωμα. Στο τέλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι ο καλύτερος υποψήφιος για να διαδεχθεί ένα Rosell  που φαίνεται αδύναμος εδώ και κάποιους μήνες.

Από την άλλη, ο Vilarrubí, ο οποίος κινείται όπως το ψάρι στο νερό στους κύκλους της υψηλής επιχειρηματικής κοινότητας της Καταλονίας, έχει δει πώς οι πολίτες είναι πολύ απογοητευμένοι με τον τρόπο που ο Sandro Rosell έχει διαχειριστεί τον σύλλογο, παρά τις ψευδαισθήσεις που είχαν εναποθέσει σε αυτόν. Ο Vilarrubí έχει επίσης την υποστήριξη των μεγάλων χρηματοπιστωτικών καταλανικών ιδρυμάτων, τα οποία κρατούν τα κλειδιά των τραπεζικών πιστώσεων που απαιτούνται από τον σύλλογο. Η παρουσία του Vilarrubí ως οικοδεσπότη της τελετής έναρξης της νέας Masia ήταν πολύ σημαντική. Ξέρει επίσης ότι η επαφές του με τη δημαρχία της Βαρκελώνης και την Generalitat της Καταλονίας  ώστε να προωθήσει τη ανακατασκευή του Camp Nou και η την “Πολιτεία της Μπάρσα” θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο στην αύξηση της δημοτικότητάς του.

Και τι θα κάνει ο Josep Maria Bartomeu; Η θέση του είναι τώρα, όπως λένε και οι Γάλλοι «laissez faire, laissez passer». Ο Bartomeu δεν βιάζεται. Θέλει να αφήσει τους άλλους τρεις υποψηφίους, Faus, Cardoner και Vilarrubí, να κάνουν την πρώτη κίνηση, ανακοινώνοντας τις προθέσεις τους, να παλέψουν μεταξύ τους για την καρέκλα και να “καούν”. Μια ιστορία πολύ παρόμοια με αυτό που συνέβη στο προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο του Joan Laporta, που κατέληξε σε ένα τρελοκομείο. Θέλει να περιμένει και εάν διαπιστώσει πως υπάρχει αφόρητη ένταση, θα παρουσιαστεί ως συναινετικός υποψήφιος που μπορεί να ενώσει γύρω του τους άλλους τρεις αντιπροέδρους.  Έχει, προς το παρόν, ένα πλεονέκτημα που δεν έχει κανένας από τις άλλους τρεις υποψηφίους: την αθλητική απόδοση της ομάδας. Ο Bartomeu δεν απέδειξε τις δεξιότητές του μόνο με τις υπογραφές των Cesc, Mascherano και Alexis, αλλά έχει καταφέρει να εξασφαλίσει την παραμονή των νέων ταλέντων της Ακαδημίας (La Masia) όπως οι Thiago, Rafinha, Sergi Roberto, Montoya και Bartra.  Ο Bartomeu αποτελεί βασικό κεφάλαιο για το μέλλον της Μπάρσα καθώς το αθλητικό τμήμα του συλλόγου  πρέπει να αποφασίσει ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Josep Guardiola στον πάγκο. Μια απόφαση η οποία δεν πρέπει να είναι λάθος. Αν πετύχει, θα κερδίσει την καρδιά των μελών, αλλά αν κάνει λάθος θα έχει σκάψει τον τάφο του.

Το σενάριο έχει ως εξής: οδηγούμαστε σε έναν αγώνα τεσσάρων όπου ο καθένας επιδεικνύει τη δύναμή του: Javier Faus-οικονομική, Jordi Cardoner-κοινωνική, Carles Vilarrubí-θεσμική, και Josep Maria Bartomeu-τον αθλητισμό. Οι τέσσερις, αυτό μάλιστα, συμφωνούν σε ένα πράγμα: η νικηφόρα δυναμική της Μπάρσα θα συνεχιστεί και μετά το 2016. Μια θεωρία, όμως που δεν ενστερνίζεται ο λιγότερο γενναίος Sandro Rosell, που προτιμά να εγκαταλείψει το πλοίο πριν να βυθιστεί, γιατί νομίζει ότι ο σύλλογος θα ακολουθήσει πτωτική πορεία μετά την αποχώρηση του Guardiola ως προπονητή και την απόσυρση εμβληματικών παιχτών όπως οι Xavi, Puyol και Victor Valdes, οι οποίοι έχουν περάσει τα τριάντα.

Επίσης, ο Rosell δεν μπορεί να γνωρίζει ποια θα είναι η αντίδραση του Messi σε μια πιθανή αποχώρηση του Guardiola. Ο πρόεδρος έχει μάθει από το περιβάλλον του ταλαντούχου Αργεντινού, πως ο Messi θέλει τον προπονητή από το Santpedor να συνεχίσει στη θέση του για όσα περισσότερα χρόνια γίνεται, καθώς τον βλέπει σαν ποδοσφαιρικό του πατέρα, αλλά ο πρόεδρος έχει την υποχρέωση-εκμεταλλευόμενος την προσωπική τους σχέση-να πείσει τον κάτοχο της Χρυσής Μπάλας να μείνει στη Βαρκελώνη ακόμα και αν ο Guardiola αποφασίσει να φύγει . Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο Rosell, αγνοώντας τον Guardiola, έχει φτάσει σε μια προκαταρκτική συμφωνία με τον βραζιλιάνο Neymar της Santos. Ο πρόεδρος θέλει να έχει έναν άσο στο μανίκι του, έτσι ώστε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις σε περίπτωση που αποχωρήσει ο Guardiola και τον ακολουθήσει και ο Messi μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Με την κίνηση αυτή, ο Rosell αποδεικνύει ότι ο τρόπος σκέψης του δεν είναι πολύ διαφορετικός, για παράδειγμα, από αυτόν του Josep Lluís Núñez. Η κάλυψη της αποχώρησης ενός μεγάλου ποδοσφαιριστή με την έλευση ενός νέου ήταν η φόρμουλα του πρώην προέδρου του συλλόγου. Ο νυν πρόεδρος έχει ακόμη ομολογήσει σε ένα φίλο ότι αν το περιβάλλον γίνει αποπνικτικό για αυτόν, και κατηγορηθεί αμέσως για την αναχώρηση του Guardiola, θα αφήσει το σύλλογο το 2014.

Faus: ο λιγότερο διάσημος

Αυτή είναι, ως εκ τούτου, η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο σύλλογος και αυτήν θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι υποψήφιοι για την προεδρία. Και όταν θα έχουν βγει από αυτόν τον πόλεμο για τη διαδοχή, ο στόχος όλων των διαδόχων θα είναι ένας: να δώσουν ό,τι είναι δυνατόν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ξεκινά λοιπόν, ένα νέο παιχνίδι στο σύλλογο που συμπίπτει με την άφιξη του Xavier Martin ως διευθυντή επικοινωνίας, αντικαθιστώντας μία Ketty Calatayud, πρώην δημοσιογράφο για την La Vanguardia, της οποίας η αλαζονεία και η περιφρόνησή προς τους συνεργάτες της την έκαναν να αποτύχει σε αυτή τη θέση. Ο Martin βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα διαφορετικό σενάριο, μιας και η παραδοσιακή σιωπή του διοικητικού συμβουλίου θα δώσει τη θέση της σε μάχη με αγκωνιές για μια συνέντευξη στις εφημερίδες με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία ή σε έναν από τους δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς που έχουν το περισσότερο κοινό. Οι Faus, Cardoner, Bartomeu και Vilarrubí θα αφήσουν κατά μέρος για λίγο τις ιδιωτικές τους υποθέσεις και θα αρχίσουν να μιλούν περισσότερο από ποτέ στον Τύπο. Και σε αυτόν τον πόλεμο, ο Bartomeu έχει προβάδισμα χάρη στους τίτλους που κατακτήθηκαν από τα αθλητικά τμήματα.

Γι 'αυτό ο Javier Faus, γνωρίζοντας το πρόβλημα, θέλει να προωθήσει την εικόνα του περισσότερο τους επόμενους μήνες, καθώς από τους τέσσερις αντιπροέδρους της Μπαρσελόνα, είναι αυτός που έχει την μικρότερη παρουσία στα μέσα ενημέρωσης. Ο Faus είχε λίγες μόνο στιγμές δόξας τους τελευταίους μήνες: στη συνέντευξη Τύπου  πάνω στον ισολογισμό της χρονιάς τον περασμένο Ιούνιο, μετά το τέλος του πρωταθλήματος, και τις ημέρες που προηγήθηκαν της συνέλευσης των αντιπροσώπων, η οποία έλαβε χώρα το Σεπτέμβριο του 2011. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που μας πληροφόρησε ότι τα επαγγελματικά τμήματα της Μπάρσα έχουν δημιουργήσει ένα έλλειμμα της τάξης των 43.500.000 ευρώ και ότι χωρίς την υπογραφή της συμφωνίας με το Qatar Foundation θα υπήρχαν σοβαρά προβλήματα. Αυτό που θα λειτουργήσει υπέρ του Faus είναι το θετικό συναίσθημα της διατήρησης των θέσεων εργασίας των ανθρώπων, παρά το χάος που είχε λάβει χώρα την ημέρα της συνέλευσης των αντιπροσώπων ,οι οποίοι υπερασπίζονταν την κυβέρνηση του Κατάρ.

Ο Faus πιστεύει ότι θα φτάσει σε επιθυμητά επίπεδα δημοτικότητας, και καταβάλλει προσπάθειες για να βγει από την ανωνυμία. Για παράδειγμα, ήταν ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν στην περιοδεία του προέδρου Sandro Rosell στην Κίνα, σε αναζήτηση νέων αγορών για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του συλλόγου. Ήταν παρών, μαζί με τον Dídac Lee, στη συνέντευξη που έδωσε ο Rosell στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου μπροστά σε 400 μαθητές. Επίσης, έκανε μια επίσκεψη στην Κίνα για να συναντηθεί με αρκετές εταιρείες που αναζητούν να αυξήσουν τα έσοδα του συλλόγου. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο σύλλογος έχει ήδη υπογράψει μια πενταετή συμφωνία με την Intersport και με μια εταιρεία του Δήμου του Πεκίνου, σύμφωνα με την οποία ο σύλλογος θα κάνει ένα προπονητικό καμπ με τα παιδιά της πόλης, στο περίφημο Ολυμπιακό Στάδιο γνωστό ως η “φωλιά”. Επιπροσθέτως, ο Faus ήταν ένα από τα 15 στελέχη που πήγαν στην Ιαπωνία για να παρακολουθήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και έμεινε, όπως και οι συνάδελφοί του στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου, στο πολυτελές Yokohama Royal Park Hotel, που θεωρείται το καλύτερο της χώρας. Μια πολυτέλεια που απέχει πολύ από την πολιτική της λιτότητας και μείωσης του κόστους για όλα τα στελέχη, για την οποία ακούσαμε πολλά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Και κάθε δωμάτιο σε αυτό το ξενοδοχείο κοστίζει μεταξύ 300 και 5.000 ευρώ τη βραδιά. Τουλάχιστον οι Jordi Cardoner και Carles Vilarrubí δεν πήγαν στην Ιαπωνία. Δεν χρειάζεται να βρίσκονται στις αναμνηστικές φωτογραφίες, καθώς η παρουσία τους στα μέσα ενημέρωσης είναι ήδη πολύ μεγάλη.

Η κληρονομιά του Nicolau Casaus

Ο 49χρονος Jordi Cardoner είναι, από όλους τους υποψηφίους, ο μόνος που μέχρι στιγμής έχει σαφείς ιδέες. Αυτός, όντας εγγονός του Nicolau Casaus, πάντα ήθελε να γίνει πρόεδρος του συλλόγου. Με αυτό το κίνητρο, να κερδίσει δηλαδή τη συμπάθεια των μελών και σκεφτόμενος το μέλλον, ο  Cardoner συμφώνησε να αναλάβει την ευθύνη του κοινωνικού τομέα, όπως του προτάθηκε από τον Rosell κατά τη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του νυν προέδρου το 2008. Ο Cardoner, συμμαθητής του Josep Maria Bartomeu στο σχολείο “Aula” από την ηλικία των έξι μέχρι που πήγαν στο πανεπιστήμιο, είχε για πολλά χρόνια μια επιχείρηση ακινήτων περιουσιών με τους Rosell και Bartomeu. Ως αντιπρόεδρος της κοινωνικού τομέα, ο Cardoner χειρίζεται τις σχέσεις με τα μέλη, όπως έκανε ο παππούς του κατά τη διάρκεια των 22 χρόνων που αφιέρωσε στον κόσμο των Penyas. O Cardoner, διευθυντής του γερμανικού ομίλου “Storopack” στην Ισπανία, που ασχολείται με υλικά συσκευασίας, είναι ο μόνος υποψήφιος που μπορεί να διαδεχθεί τον Sandro Rosell ο οποίος από την πρώτη στιγμή έχει προσπαθήσει πολύ για να εγκατασταθεί στο μυαλό των μελών του συλλόγου ως ένας άνθρωπος προσιτός, που δίνει βάρος στην επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο, πράγμα που θεωρεί βασικό για την επιτυχία του. Αυτό ήταν, χωρίς να το αναλύσουμε περισσότερο, το μεγάλο μυστικό του παππού του, όπως ο ίδιος έχει πάντα αναγνωρίσει : «Στη μνήμη της εγγύτητάς του, της ικανότητάς του να είναι αντικειμενικός και να μην θυμώνει. Όπου και να πάω μου λένε ότι ήταν ένας κύριος, ένας άνδρας, μια καλή προσωπικότητα. Είναι αλήθεια πως ήταν ένας μεγάλος ρήτορας, αλλά πάνω απ 'όλα ήξερε να ακούει. "

Το να γνωρίζεις πώς να ακούς. Αυτό είναι το κλειδί για την επιτυχία και Cardoner το ξέρει πολύ καλά γιατί έχει δει από πρώτο χέρι τη διαδικασία υποβάθμισης της εικόνας και της αξιοπιστίας που υπέστη ο Sandro Rosell, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας κατάφερε να ταξιδέψει πάνω από 10.000 χιλιόμετρα για να επισκεφθεί όλες τις περιοχές στις οποίες υπάρχουν Penyes, οι οποίες είναι 35, χωρίς να πάει στην Εστρεμαδούρα, τη Μούρθια και τα Κανάρια Νησιά,για να περάσει το μήνυμά του και να κερδίσει την ψηφοφορία που ακολουθούσε, και κάτι το οποίο έχει παραμεληθεί από τότε εγκαταστάθηκε στην εξουσία. Οι άνθρωποι που τον γνωρίζουν καλά, λένε ότι ο Cardoner έχει μια φόρμουλα που ακολουθεί στην blaugrana ζωή του: “Εγώ εφαρμόζω την παρακάτω μέθοδο: παρατηρώ, αναλύω και αποφασίζω πως θα είμαι στο μέλλον σε θέση να παρατηρήσω και να αναλύσω εκ νέου. Εάν ακούμε μόνο  εκείνους που βρίσκονται γύρω μας, χάνουμε την δυνατότητα να είμαστε αντικειμενικοί ". Ένας προβληματισμός που απεικονίζει τέλεια την κατάσταση του Sandro Rosell. Ένας πρόεδρος που ακούει μόνο όσους ανήκουν στο άμεσο περιβάλλον του και στην κλίκα του, άνθρωποι όπως ο Juanjo Castillo, που τείνει να συμφωνεί πάντα μαζί του.

Ο Rosell, από τη στιγμή που περιτριγυρίζεται από συκοφάντες, έχει-εκ των πραγμάτων-χάσει την αντικειμενικότητα που πρέπει να χαρακτηρίζει ένα πρόεδρο. Ο Cardoner έχει μια ξεκάθαρη εικόνα για το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει εάν θέλει να κερδίσει την προεδρία και για το λόγο αυτό ήταν ο πρώτος από τα στελέχη που επέλεξε να επικοινωνήσει με τα μέλη μέσα από ένα blog- έχει συγγράψει πάνω από 140 άρθρα από το Σεπτέμβριο του 2009 που αποτελούν τη βάση του κοινωνικού project του Rosell- είναι επίσης ένας από τους λίγους που έχουν ενεργή σελίδα στο Facebook. Πρόσθετα, ο Cardoner συμβουλεύεται κάθε βράδυ τα e-mails που δέχεται από τα μέλη και αν μπορεί απαντά αυτοπροσώπως, διαφορετικά τα προωθεί στο Γραφείο Υποστήριξης των Φίλων της Μπαρσελόνα ή στο αντίστοιχο γραφείο για τα μέλη των Penyas. "To Facebook με βοήθησε να μάθω τις απόψεις των φίλων της ομάδας και αυτό εμπλουτίζει τις γνώσεις μου, με βοηθούν με τις νέες ιδέες τους”, λέει ο Cardoner, που χάρη σε αυτό, ξέρει καλύτερα από τον καθένα οτιδήποτε συμβαίνει σε ορισμένα τμήματα του συλλόγου, λειτουργεί σαν ένας πραγματικός βασιλιάς των Taifas (αραβικά βασίλια-χαλιφάτα στην Ισπανία) στα οποία ο πρόεδρος Rosell δεν είναι σε θέση να επιβάλει την τάξη.

diariogol.com