Oι μεγάλοι πάντα κινούνται στα πεδία του φυσικού

Ψηλαφίζει τη γήϊνη υπόσταση της Μπαρσελόνα ο Κώστας Μαρούντας

Μια νέα απώλεια βαθμών, λοιπόν, για την πρωταθλήτρια Κόσμου, Ευρώπης και Ισπανίας, Μπαρσελόνα. Η διαφορά με τη Μαδρίτη μεγάλωσε ξανά, χωρίς να σημαίνει ότι είχαμε το σάλπισμα μιας οριστικής και ανεπανόρθωτης παγιωμένης τάξης πραγμάτων. Η Μπάρσα είναι ακόμα στη διεκδίκηση του τίτλου και αυτό το ξέρουν καλά όλοι, ακόμα και ο Μουρίνιο.

Από εκεί και πέρα, θα ήθελα να είμαι συνεπής με τα πιστεύω και τη συνείδηση μου. Όχι για λόγους εντυπωσιασμού ή ανάπτυξης μιας μορφής αιρετισμού. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Μπάρσα φέτος κινείται στα πεδία της φυσιολογικότητας. Και αυτό με κάνει να τη γουστάρω περισσότερο. Φορτσάρει όταν κρίνονται τίτλοι και τους παίρνει, μετατρέπει τα ματς με τη Ρεάλ Μαδρίτης σε υποθέσεις για έναν. Παράλληλα, όμως, παρουσιάζει έλλειψη ρυθμού και αστάθεια στους αγώνες του ισπανικού πρωταθλήματος, ειδικά στους εκτός έδρας.

Αλλά, ποια ομάδα μπορεί για συνεχόμενες ποδοσφαιρικές περιόδους να κινείται στη σφαίρα του διαρκoύς φορμαρίσματος; Ποια ομάδα μπορεί να κάνει συνέχεια τα ίδια πράγματα χωρίς σημεία στασιμότητας και γήινης γονοτυπίας; Ούτε καν η Μπαρσελόνα του σήμερα, μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών.

Αν η ομάδα συνέχιζε στους ίδιους ρυθμούς πάντοτε, αυτό μπορεί να ικανοποιούσε τις πιο ανομολόγητες επιθυμίες των πιο ένθερμων υποστηρικτών της, αλλά αυτό θα ήταν κάτι πέρα για πέρα υπερφυσικό. Και εμείς, σα θιασώτες της ανθρώπινης ποιότητας, δε διακατεχόμαστε από παράλογες απαιτήσεις, που ξεφεύγουν από το ανθρώπινο. Αυτά ανήκουν στους αλαζόνες και σε αυτούς που θέλουν να επεμβαίνουν στη φύση, ώστε να τη μετατρέψουν σε όργανο τους, ενώ επί της ουσίας αποτελούμε όλοι τμήμα της.

Η Μπαρσελόνα, πιστεύω, πως θα διεκδικήσει στο φουλ την κατάκτηση του φετινού champions league. Δεν εννοώ ότι διαλέγει διοργανώσεις, όμως, είμαι πεπεισμένος ότι η υστεροφημία της θα ενταθεί αν γίνει η πρώτη ομάδα που θα κάνει το repeat. Γιατί στους μεγάλους αξίζουν τα μεγάλα και τα σπουδαία. Τα σπασίματα των ρεκόρ, και η δυνατότητα τους να επαναλαμβάνουν αυτό που κανείς άλλος δε μπορεί. Το κείμενο αυτό δεν αποτελεί ένα ρέκβιεμ για την Primera Division, αλλά την υποκειμενική μου άποψη ότι τα σπουδαία είναι τα δύο ματς για τη φάση των 16, τα δύο για τους προημιτελικούς, οι δύο ημιτελικοί και ο τελικός του φετινού champions league. Εφτά ματς για την απογείωση και την δόξα. Για την περιήγηση σε μια λαμπρή λεωφόρο που θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια.

Οι μεγάλοι πάντα κινούνται στα πεδία του φυσικού. Είναι αυτοί που το τιμούν και το αναβαθμίζουν με την ποιότητα τους και τα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά τους πεπραγμένα και κατορθώματα. Τα υπερφυσικά ανήκουν στους επηρμένους και στους απάνθρωπους...Αλλά αυτά είναι ξένες και εχθρικές συνθήκες για την Ανθρώπινη και Ποιοτική Μπαρσελόνα.