Οι ακαδημίες και το ποδοσφαιρικό χάος

Σα δάσκαλος πάντα προσπαθώ να εμφυσώ ενσυνείδητη πειθαρχία και αυτοπειθαρχία στους μαθητές μου και πίστη στη σκληρή δουλειά όχι μόνο στη μάχη της γνώσης,αλλά και της γενικότερης συμπεριφοράς και αγωγής,που μάλλον είναι η πραγματική μόρφωση.Θυμάμαι κάποτε ένα γονιό που μου είπε:''Μα τι κάνεις;Τα παιδιά αυτά θα βγουν στο τριτοκοσμικό χάος της ελληνικής πραγματικότητας και θα έχουν πρόβλημα.''Χτες στο Καμπ Νόου είδαμε τους μαθητές του κρυφού σχολειού της Μπάρσα να χαζεύουν την υφήλιο,αλλά είδαμε πάλι ότι ο χαοτικός άνθρωπος δεν αντέχει την ομορφιά και θέλει να την καταστρέψει.

Καμιά έκπληξη δεν μου προκάλεσε το γεγονός της χρησιμοποίησης χτες στο Καμπ Νόου μιας γενιάς απίστευτης.Για τον απλούστατο λόγο ότι ό,τι γίνεται σ'αυτή την ομάδα έχει λογική,εξέλιξη,συνέπεια,προγραμματισμό.Δεν τους έβαλε ο Πεπ επειδή πάνε καλά στις προπονήσεις ή πρέπει να ξεκουραστούν οι άλλοι.Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου γι'αυτούς τους παίκτες.Ο ποδοσφαιρικός οργανισμός που λέγεται Μπαρσελόνα λειτουργεί με κινήσεις μαθηματικής ακρίβειας και όχι με κινήσεις ενθουσιασμού ή πανικού.Άλλωστε ο Πεπ δεν είναι κάποιος ξένος προπονητής στη Μπάρσα που δέχεται εισηγήσεις για τους παίκτες των ομάδων υποδομής.Ξέρει ο ίδιος από πρώτο χέρι τι παίζει στις ακαδημίες και αυτός έχει και τον πρώτο λόγο.Συνεχώς πλάθει και προσφέρει στην ομάδα απίστευτες εσωτερικές μεταγραφές.

Χτες είδαμε σ'όλο του το μεγαλείο ένα θέαμα,μια παράσταση της δουλειάς που γίνεται στις ακαδημίες της Μπάρσα.Είδαμε μια προπόνηση της Μασία σε παγκόσμια ζωντανή μετάδοση.Είδαμε,όπως είπε και ο Γιάννης Θάνος στο Σπορτς Καφε,μάθημα τριγωνομετρίας στο χόρτο του Καμπ Νόου.Τα παιδιά είχαν φαίνεται διαγώνισμα τη Δευτέρα στο σχολείο και είπαν να διαβάσουν στο γήπεδο...Γιατί για παιδιά μιλάμε που θα μπορούσαν να πηγαίνουν γ΄λυκείου ή στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου.Όμως δείχνουν μια απίστευτη ποδοσφαιρική ωριμότητα και τεράστια τέχνη του αντικειμένου τους ,αλλά και μια τεράστια παιδεία έχοντας το κεφάλι χαμηλά,χωρίς στιγμές έπαρσης,αλαζονείας,επίδειξης,φουσκωμένου υπερήφανου εγωισμού.Χτες είδαμε ένα παράταιρο πολιτισμικό θέαμα για μια εποχή παρακμής,αναξιοκρατίας,νεόπλουτων,πρόσκαιρων σκοπών και στόχων.

Αυτή η εποχή,αυτό το απολιθωμένο ποδοσφαιρικό χάος έδωσε δείγματα γραφής στο χτεσινό αγώνα,αλλά και στους περισσότερους αγώνες που δίνει η Μπάρσα.Γιατί δεν είναι χτες μόνο το χτύπημα με το προτεταγμένο παπούτσι με τις τάπες του ανεγκέφαλου και χωρίς αξιοπρέπεια κομπάρσου της ιστορίας στον Μπουσκέτς.Είναι και ένα μαεστρικά δολοφονικό στο Μέσσι νωρίτερα.Δεν αντέχεται από τους αλλιώς εκπαιδευμένους ποδοσφαιριστές η ομορφιά αυτής της Μπάρσα.Αντιδράς με ανθρώπινο αυτόματο κομπλεξισμό γιατί απλά γίνεσαι ρόμπα μέσα στο παιχνίδι ή με περισσή βαναυσότητα γιατί γκρεμίζεται ο κόσμος σου.Αλλιώς του είπανε εκείνου του δολοφόνου της Βαλένθια,του Ματιέ,ότι παίζεται το ποδόσφαιρο,με πάγκο στο γυμναστήριο.Και τώρα τι κάνουν μπροστά του αυτοί οι αστερίξ;Πρέπει να εκλείψουν!

Η ομορφιά όμως κι η αλήθεια πάντα θα επιβιώνουν και θα έχουν τον τελευταίο λόγο,γιατί στη ζωή επικρατεί ο νόμος του κόσμου και όχι ο νόμος του ανθρώπου που είναι μέρος του κόσμου.Και φυσικά θα επικρατεί ο νόμος του Πεπ που δεν μαθαίνει στους παίκτες του νόμους.Τούς μαθαίνει πώς να φτιάχνουν αυτοί τους νόμους,νόμους μπάλας και ζωής, σκεφτόμενοι τις αρχές και τις αξίες του κόσμου.