Μια σύντομη αποτίμηση της Ευρωλίγκας

Του Κώστα Μαρούντα

Ο πρώτος γύρος της δεύτερης φάσης των ομίλων της Ευρωλίγκας ολοκληρώθηκε χτες. Πια μπορούμε να κάνουμε εκτιμήσεις που να προσομοιάζουν με την πραγματικότητα, και να μην περιοριστούμε σε τοποθετήσεις λογικής και παρελθοντικής αναγωγής.

Κάθε όμιλος, από τους τέσσερις, έχει την πρωτοπόρο και αήττητη ομάδα του. Η ΤΣΣΚΑ, η Σιένα, η Ούνιξ και η Μπάρσα πέτυχαν το απόλυτο. Αυτό αμέσως αμέσως μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι συγκεκριμένες ομάδες βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Για τους Μοσχοβίτες το περιμέναμε, αν συνυπολογίσουμε και τους αντιπάλους τους. Ο Ολυμπιακός, η Γαλατά και η Εφές, είναι σίγουρα μια κλάση πιο κάτω από την ομάδα του Καζλάουσκας. Είναι καλές-κατά διαστήματα- ομάδες, με καλά στοιχεία, αλλά και δεδομένες αδυναμίες, που φαίνονται κατά τη διάρκεια των αγώνων, και συνήθως γέρνουν την πλάστιγγα εις βάρος τους όταν τα πράγματα απαιτούν υπερβάσεις απέναντι σε θηρία όπως η ΤΣΣΚΑ.

Τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για τη Μπαρσελόνα. Ομάδα από τα μεγάλα φαβορί για τον τίτλο, που έχει να αντιμετωπίσει ομάδες που κάτι τους λείπει. Ειδικά η φετινή Μακάμπι, μέχρι στιγμής, δεν έχει καμία σχέση με την περσινή που έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Με έχει απογοητεύσει και θεωρώ πως το ταβάνι της είναι η οκτάδα. Αν τα καταφέρει κιόλας, απέναντι στην Καντού, που τείνει να αποτελεί μια από τις ευχάριστες παρουσίες της φετινής Ευρωλίγκας...

Αυτό που ομολογώ πως δεν περίμενα ήταν το αήττητο της Ούνιξ, καθώς θεωρούσα πως δεν θα πέρναγε από το ΟΑΚΑ. Παρουσιάζει, όμως, ένα αξιοπρόσεκτο και σοβαρότατο πρόσωπο. Μου φαίνεται πως όσο προχωράει η διοργάνωση γίνεται καλύτερη. Αν, μάλιστα, καταφέρει και πάρει την πρώτη θέση στον όμιλο, κάτι που είναι στο χέρι της μετά το μεγάλο διπλό στο Μαρούσι, ανοίγει διάπλατα και ο δρόμος για το final four. Κάτι που δεν πιστεύω πως περίμεναν και πολλοί, όταν έγινε το πρώτο τζάμπολ για φέτος.

Όσο για την διαβολο-ομάδα που λέγεται Σιένα τι να πει κανείς; Εγώ προσωπικά τους βγάζω το καπέλο. Ο Πιανιτζιάνι είναι μια πραγματική αλεπού που καταφέρνει να παρουσιάζει ένα σύνολο ικανό για σημαντικά πράγματα. Κανένας δεν δικαιούται να υποτιμήσει το μέταλλο της Σιένα, μιας ομάδας που ανάγει το μπάσκετ σε υπόθεση σκακιστικής και νοητικής διάστασης, όσο λίγες ομάδες στη γηραιά ήπειρο. Δεν ξέρω που θα φτάσει φέτος η Σιένα, αλλά οφείλω να πω πως τη θεωρώ μια πολύ αξιοσέβαστη μπασκετική μηχανή, που αξίζει κανείς να τη μελετήσει για το πως λειτουργεί εντός του παρκέ...