Στην Παμπλόνα "πάγωσαν" και τα τελευταία όνειρα γιά κατάκτηση και του φετινού πρωταθλήματος. Η τουλάχιστον έτσι θέλουμε να λέμε, γιατί η αλήθεια είναι πως και στους 7 βαθμούς ελάχιστοι πιστεύαμε στην ανατροπή. Νομίζω πως μέσα σ αυτούς ήταν και ο Γκουαρντιόλα, άσχετα με το τί έλεγε.
Ο Πεπ γνώριζε πως ο τίτλος έχει χαθεί από τη στιγμή που η Μαδρίτη πέρασε με τον τρόπο που πέρασε απ το Ιμπεροστάρ της Μαγιόρκα. Και το γνώριζε γιατί ήξερε πως δεν έχει το ρόστερ γιά να κυνηγήσει όλους τους τίτλους. Ετσι προτίμησε να αφήσει εκείνο το στόχο που απαιτούσε τους περισσότερους αγώνες και στον οποίο βρισκόταν ήδη σε θέση αδυναμίας. Το να κυνηγάς ένα τίτλο 20 αγώνων με βαθμολογικό χάντικαπ 7 ή περισσότερων βαθμών, όταν υπάρχουν άλλοι δύο τίτλοι που γιά να κατακτηθούν χρειάζονταν 10 αγώνες (τώρα πλέον 8) και χωρίς βαθμολογικό μειονέκτημα και με τον ένα μάλιστα να είναι ο μεγαλύτερος σε αξία (μιλάω γιά το Champions League) ισοδυναμούσε με χαρακίρι το οποίο πολλοί θα εκτιμούσαν αλλά ελάχιστοι θα το προσμετρούσαν στο τέλος της χρονιάς στα θετικά στοιχεία της σεζόν, εκεί που μετρούν μόνο οι τίτλοι.
Βεβαίως κανείς δεν μας εγγυάται πως θα κατακτήσουμε το Champions League ούτε καν το κύπελλο. Και προσωπικά πιστεύω πως από άποψη δυνάμεων οριακό θα είναι να το καταφέρουμε, χωρίς να υπολογίζω εξωτερικούς παράγοντες που πιθανόν να συνεχίζουν να μη θέλουν να κατακτήσει η ίδια ομάδα γιά δεύτερη συνεχόμενη φορά το κορυφαίο ευρωπαϊκό διασυλλογικό τρόπαιο.
Ομως σ αυτά δεν μπορούμε να στεκόμαστε και αξίζει να προσπαθήσουμε.
Οσο γιά το πρωτάθλημα, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, αποκτά γιά μάς ιδιαίτερη αξία. Καθώς ο Πεπ έχει την ευκαιρία να "ψήσει" σε πραγματικές συνθήκες νεαρούς παίκτες και να τους έχει έτοιμους γιά την επόμενη σεζόν. Κουένκα, Τέγιο, Ντος Σάντος, Σερζί Ρομπέρτο, αλλά και Μοντόγια και Μπαρτρά, πήραν και θα πάρουν τόσες πολλές ευκαιρίες σε επίσημα παιχνίδια που δεν θα έπαιρναν αλλοιώς ποτέ τους. Και έχει κάθε λόγο ο Πεπ να διακηρύττει συνεχώς πως μπορούμε ακόμα να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα. Οσο κι αν αυτός δεν το πιστεύει,οφείλει να το λέει γιά να επισημαίνει σε όλους αυτούς τους νεαρούς το μέγεθος των ευθυνών που επωμίζονται. Ακόμα κι αν σήμερα κανείς μέσα στην ομάδα δεν το πιστεύει πιά, προφανώς και δεν μπορούν να παρατήσουν το πρωτάθλημα στη μοίρα τους καθώς η πρώτη θέση πλέον είναι πιό μακριά απ ότι η τρίτη.
Ο Πεπ λοιπόν χρησιμοποιεί μιά χαμένη διοργάνωση γιά να ανδρώσει τα ταλέντα του, εκείνους που του χρόνου θα γίνουν οι νέοι Τιάγκο και Πέδρο. Γιατί φυσικά η ζωή δεν σταματάει στο 2012 κι ένας προπονητής που αγαπάει την ομάδα του πιό πολύ απ τον εαυτό του, αυτό οφείλει να το σκέφτεται πάντα και να προετοιμάζει την επόμενη μέρα, με ή χωρίς αυτόν στο τιμόνι
5 σχόλια:
Σκληρό, αλλά τελικά πιθανώς και ρεαλιστικό άρθρο Νικόλα. Βάζεις πολλά θέματα "στο τραπέζι."
Θα καταθέσω και εγώ τη δική μου άποψη εντός της ημέρας.Visca Barca.
Είμουν από τους λίγους που πίστευαν και πιστεύω ακόμα στον τίτλο. Χθες όμως στο 25 min καταλαβα ότι ο Pep δεν το πιστεύει. Κατάλαβα όσα γράφει σήεμρα ο Νίκος που δεν ήθελα απλά τον προηγούμενο καιρό να τα ακούσω..κώφευα ηθελημένα! Στο 25 min o pep διατηρεί στο παιχνίδι τον αρχηγό που κάνει ένα από τα χειρότερα παιχνίδια της ζωής του, αφήνει τον ανέτοιμο pedro να εκτίθεται, διατηρεί τον macherano στο κέντρο για να σπάσει όλα τα record λαθασμένων μεταβιβάσεων, εκθέτει τον sergi roberto αφήνωντας το μόνο, αφήνει τον dani να νομίζει ότι παίζουμε φιλικό και τον Pigue να θεωρεί ότι μετά έχει συναυλία η shackira...Αντιλαμβάνομαι ότι ο Pep τα εχει παρατήσει, δεν μπορεί να μη βλέπει αυτό που όλοι βλέπουμε. Στο ημίχρονο διορθώνει τα λάθη (πολύ αργά) και δείχνει σε όλους ότι και ξέρει και βλέπει πιο καλά από όλους μας, είναι ο Pep που αγαπά πρώτα την ομάδα και μετά τον εαυτό του...και μετά έρχεται το κείμενο το Νίκου! O pep μας έδειξε στο 2 ημίχρονο πως η Barca παλεύει, αγωνίζεται πιστευει στην αντροπη. Με ηγέτες το Messi, Thiago και Macherano, καθοδηγεί τη νέα masia, το νέο αίμα της Barca, τα νέα παιδιά. Μας δείχνει ποιοι από του χρόνου θα μας κάνουν υπερήφανους γιατί ασπάζοντια τη φιλοσοφία ποδοσφαίρου της Barca και θα ματώσουν για αυτή..Visca el Barca..Ετοιμαστείτε να θαυμάσετε τη νέα Barca. Μην ξεχνιόμαστε όμως, το Μαίο μπορέι να σηκώσουμε και άλλες κούπες και να χαμογελάμε πάλι, ειδικά αυτή με τα μεγάλα αυτιά που λεί ο Νίκος, έτσι????
Πάντως το γιατί χάθηκε τόσο εύκολα από τα μισά κιόλας μια τέτοια διοργάνωση από μια τέτοια ομάδα όταν έχουμε νικήσει μόνο φέτος τον μοναδικό ουσιαστικά συνδιεκδικητή 3 φορές (τις 2 εκτός) είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει τη διοίκηση. Ας σηκώσουν λίγο τα μάτια από τους ισολογισμούς κι ας δουν τι γίνεται στην ομάδα.
Π.χ. φέτος με τόσους πολλούς τραυματισμούς και (σταθερά) ένα πάρα πολύ μικρό ρόστερ δεν θα έπρεπε να βοηθήσουν την ομάδα με κάποια ενίσχυση, τουλάχιστον για να μην ξεζουμιστούν οι εναπομείναντες υγιείς παίκτες;;;
Επίσης και ο Πεπ θα πρέπει να δει γιατί από μια ομάδα που εκτός έδρας σάρωνε 3 χρόνια τώρα, φέτος εκτός της Ρ. Μαδρίτης στην Πριμέρα δεν έχουμε κερδίσει σχεδόν κανένα σοβαρό αντίπαλο...
Τροφή για σκέψη.
οπως ειπε και ο ελ καπιτα ανοιγεις πολλα θεματα νικο στα οποια κατα κυριο λογο συμφωνω αλλα στεκομαι λιγο στο "ήξερε πως δεν έχει το ρόστερ γιά να κυνηγήσει όλους τους τίτλους".θελει ανλυση αυτο νικο.για μενα δεν ειναι οτι ειχε μικρο ροστερ.περισσοτερο ειναι οτι καποιοι απο τους παλιους δεν αποδιδουν οπως θα επρεπε.αλλοι δικαιολογημενα αλλοι λιγοτερο δικαιολογημενα.γενικα οταν γινοντε τοσες πολλες αλλαγες χανετε αυτο το παρειστικο ισως που ειχε η ομαδα περυσι που πραγματικα ειχε μικρο ροστερ.τελος παντων αυτες ειναι λεπτες ισορροπιες που ειναι δουλεια του πεπ να τις βρει,αν μεινει, γιατι πλεον αρχιζει να εχει νοημα το οτι ανανεωνει χρονο με το χρονο.το δυσκολο και κρισιμο σε καθε περιπτωση ειναι αυτη τη στιγμη να κρατα το ενδιαφερον ζωντανο απο ολους τους παιχτες και για να μην καουν οι μικροι και γιατι οι παλιοι δεν γινετε(δεν λετουργει ετσι ο αθλητισμος εννοω) να πατανε ενα κουμπακι και να μεταμορφωνονται οποτε " πρεπει".τελικα πιστευω οτι ειναι μια κριση αυτη που περναμε αλλα αν την περασουμε θα βγουμε πολυ πιο δυνατοι απο ποτε σε ολα τα επιπεδα.οσον αφορα εμενα παντως το μοτο ειναι ενα "in pep we trust"
τωρα που το ξανασκεφτηκα λιγο ακομα αν εννοεις οτι μικρυνε τοσο το ροστερ λογω των τραυματισμων στη διαρκεια της χρονιας και "ειδε" ο πεπ οτι δεν θα αντεξει αυτο ναι ειναι πιο ευκολο να το καταπιω.σε καθε περιπτωση παντως εχει παιξει ρολο(ασχετο βεβαια με τα δικα μας)και ο τροπος αντιμετωπισης απο διαιτητες- αντιπαλους αλλα αυτα τα εχουμε ξαναπει.
Δημοσίευση σχολίου