Κορνήλιος...Χριστιανόπουλος

«...Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους. Όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες -όλες το ίδιο σκατό.
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους• τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο• φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετάμε το τσιγάρο μας στον δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;…»

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Είμαι εναντίον, Περιοδικό «Διαγώνιος» (Τεύχος 1, Ιανουάριος-Απρίλιος, 1979)

Ο Κορνήλιος είχε αγοράσει ένα καινούριο ζευγάρι δερμάτινα γάντια. Φορώντας τα, έκανε πρόβες στο καθρέφτη, και φαντασιωνόταν πως ήταν ο ίδιος πρωταγωνιστής του σινεμά. Μια φιγούρα σκοτεινή, με αβέβαιες προθέσεις και ευμετάβλητη ψυχολογία. Γούσταρε πολύ να παίξει το ρόλο ενός επαγγελματία μαφιόζου, που όμως δεν θα πυροβολούσε ποτέ. Πρόσφατα, μάλιστα, έφτασε κοντά στο όνειρο του. Ένας φίλος του, σκηνοθέτης, του είχε προτείνει να παίξει σε μια ταινία μικρού μήκους. Όχι, βέβαια, τον δολοφόνο, αλλά έναν ημίτρελο λαϊκό ποδοσφαιράνθρωπο. Ο Κορνήλιος ποτέ δεν είχε σε εκτίμηση τη φωτογένεια του.

-Όχι. Μπορώ, όμως, να συμβάλλω στο σενάριο.

-Ντρέπεσαι για τον εαυτό σου;

-Όχι ακριβώς, απλά προτιμώ τελικά να είμαι στη γωνία, και να στήνω σκηνικά...

Κοίταζε τα πρωτοσέλιδα του πολιτικού τύπου. Περιγραφές με μελανά σημεία για μια κοινωνική κατάσταση που ουδείς μπορεί να δει με θετικό μάτι. Και στο διαταύτα; Γκρίνια, αλλά καμία πρόταση. Αντίληψη που εστιάζει στα αρνητικά του αντιπάλου, αλλά ποτέ δεν παίρνει την πρωτοβουλία για ριζική αλλαγή, για την προώθηση μιας πραγματικής υπέρβασης που θα άλλαζε ουσιαστικά τους όρους του κακοστημένου παιχνιδιού. Πάντα παραδομένη στα πλαίσια ενός μικροκομματικού συμφέροντος. Σε καιρούς αντικομματικών υπερβάσεων στις μαζικές συνειδήσεις, κάποιοι επιμένουν να εστιάζουν σε αυτά που τους βολεύουν και εξυπηρετούν τα μικροσυμφέροντα τους. Πόσο δίκιο είχε εν έτει 1979 ο Χριστιανόπουλος. Η ήττα έχει και τις περιγραφικές αποτυπώσεις της. Και η Ελλάδα; Πονεμένη ιστορία. Και οι Έλληνες; Πληγωμένη ιστορία. Και το ελληνικό μέλλον; Αβέβαιο.

Βγήκε μια μικρή βολτίτσα. Η παλιά γειτονιά, αργά, αλλά σταθερά, μεταβαλλόταν. Είχε αλλάξει η σύνθεση της ανθρωπογεωγραφίας, είχε υποστεί οπισθοχωρήσεις η συνολική αισθητική της περιοχής. Μια μελαγχολία τον κατέκλυσε. Προσπάθησε να την περιορίσει μπαίνοντας στο γνωστό ψιλικατζίδικο.Σκέφτηκε να αγοράσει μια εφημερίδα που είχε προσφορά ένα βιβλίο για τον Νίτσε. Η ερώτηση του πωλητή ήρθε σε χρόνο dt.

-Γουστάρεις Νίτσε; Ο Κορνήλιος πήγε να απαντήσει «Και Σόπεναουερ και Όσκαρ Ουάιλντ». Αλλά έχει σημασία; Καμία. Απέφυγε να δώσει μια σοβαρή απάντηση.

-Λένε πως ήταν καλός. Ισχύει;

Στο δρόμο για την επιστροφή χτύπησε το κινητό του. Έπεσε ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από έναν καλό του φίλο, που είχε καιρό να τον πάρει τηλέφωνο.

- Ρε συ ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα; Ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός; Εξασφάλισα ένα καλό ποσό από κάτι ενοίκια και σκέφτομαι να το ακουμπήσω στο στοίχημα.

-Η Μπαρσελόνα θα το πάρει.

- Ρε, με δουλεύεις, μου φαίνεται.

-Ναι.

-Τότε ποιος;

-Η Μπάγιερν.

-Συνεχίζεις.

-Καλά, καλά, η Γιουβέντους.

-Ρε, άντε στο διάβολο.

-Δεν καταλαβαίνεις τι θέλω να σου πω;

-Όχι.

-Ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου, ρε φίλε, ποιος θα σηκώσει την κούπα της super league, και κοίτα ανόητε να κρατήσεις τα λεφτά σου και να τα αξιοποιήσεις με έξυπνο και δημιουργικό τρόπο, παρά να πας να στοιχηματίσεις.

-..........................

Γυρνώντας κατέφυγε πάλι στη γνωστή dvdιέρα του. Οι ποδοσφαιρικές αναμνήσεις που του προκαλούσε ήταν για αυτόν ένα βέβαιο, και χωρίς παρενέργειες, αναζωογονητικό, φάρμακο. Τι διάλεξε αυτή τη φορά; Είδε ξανά Ολλανδία-Δυτική Γερμανία, τον ένα ημιτελικό του Euro 1988. Η πρώτη φορά που τον είχε στεναχωρήσει τόσο πολύ ένας ποδοσφαιρικός αγώνας και το αποτέλεσμα του. Θυμόταν τις ύβρεις, μικρό παιδάκι, με τις οποίες περιποιόταν το διαιτητή του αγώνα. Την επόμενη μέρα, μόνο με αυτόν ασχολιόταν. Έλληνας, γαρ, ο Κορνήλιος...

Η Keira Knightley είχε φιλοξενηθεί στις σελίδες του περιοδικού GQ. Ο Κορνήλιος είχε αγοράσει από την Ομόνοια το περιοδικό και είχε εντυπωσιαστεί από τη φωτογράφιση. Είχε πάρει και το γνωστό περιοδικό Four Four Two, και το ΤIME με το Λίο Μέσσι. Μέσα του ήταν ειλικρινής. «Αφού δεν μπορώ ποτέ να έχω την Κeira, θα ρίξω όλο το βάρος μου στο Μέσι. Αυτός έχει πολλά ακόμα να μου δώσει...» Και άρχισε να διαβάζει το ΤΙΜΕ.

Καθώς γδυνόταν για να μπει στη μπανιέρα, άκουσε στο ραδιόφωνο που είχε αφήσει ανοιχτό, την είδηση για τους νεκρούς στην Αίγυπτο. «Θεέ μου για πόσα εγκλήματα είναι ικανός ο άνθρωπος;»Έκανε μπάνιο, ντύθηκε και έφυγε για ένα ραντεβού που είχε προκύψει εντελώς από το πουθενά. Θα συναντούσε μια κορεάτισσα κοπέλα, που ήθελε τη βοήθεια του για να εξασκήσει τα ελληνικά της, καθώς θα ξεκινούσε σύντομα σπουδές στο ελληνικό ανοιχτό πανεπιστήμιο, στο μάθημα ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. O Kορνήλιος δεν θα μπορούσε να προβλέψει αν θα έπαιρνε το πτυχίο της, αλλά ήταν βέβαιος πως αν συμμετείχε σε διαγωνισμό ομορφιάς προσώπου και ματιών, δύσκολα να μην καταλάμβανε μια από τις πρώτες θέσεις... Κρίμα, μάλιστα, που η συγκεκριμένη διατηρούσε δεσμό με γνωστό επιχειρηματία των Αθηνών.

Λίγο πριν φύγει έβαλε να ακούσει λίγο Αγγελική Ηλιάδη. Το τραγούδι της «Μαγκιά μου» ήταν κάτι που για άγνωστους λόγους ήθελε πολύ να ακούσει πριν εγκαταλείψει το σπίτι του...Α, και πάλι καλά που το θυμήθηκε. Να έπαιρνε χρήματα για να αγοράσει κανένα βιβλίο του Ντίνου Χριστιανόπουλου...