Φάκελος Josep Lluis Núñez. Μέρος 4ο. Η Δημιουργία Της “Dream Team”.

του Νίκου Περπερίδη

Ο Γιόχαν Κρόιφ κλήθηκε στη Βαρκελώνη την άνοιξη του 1988 από τον Νούνιεζ, για να βγάλει και πάλι (όπως είχε πράξει το 1973) την Μπάρσα από το τέλμα, αυτή την φορά όμως, από την άκρη του πάγκου. Μαζί του κατέφθασαν και μερικοί σπουδαίοι παίκτες, οι περισσότεροι εξ αυτών Βάσκοι στην καταγωγή, καθώς αποτελούσαν εισηγήσεις του Χαβιέ Κλεμέντε, τον οποίο ο Νούνιεζ προτιμούσε αρχικά αντί του Κρόιφ για την θέση του προπονητή, όμως ο Βάσκος τεχνικός, επηρεασμένος από την κόντρα προέδρου – παικτών και την ιστορία του “Εσπέρια” που είχε προηγηθεί, δεν θέλησε να αναλάβει την Μπαρσελόνα. Παρόλα αυτά, οι ποδοσφαιριστές που πρότεινε στον Νούνιεζ, έμελλε να αποτελέσουν την βάση της ομάδας για το μέλλον.

Χοσέ Μαρία Μπακέρο, Τσίκι Μπέγκιρσταϊν, Χούλιο Σαλίνας καθώς και ο Εουσέμπιο, αλλά και (μετά από πολύ καιρό) ένα “προϊόν” της ακαδημίας, ο βαλενθιάνος Γκιγιέρμο Αμόρ, θα αποτελούσαν  αρχικά το νέο αίμα της Μπαρσελόνα. Ο Νούνιεζ είχε καταλάβει την αποτυχία του μοντέλου μιας ομάδας βασισμένης μόνο σε “μεγάλα” ονόματα. Ή τουλάχιστον, έτσι φαινόταν..

Αφοσιωμένος στην προεκλογική εκστρατεία για την επανεκλογή του, καθώς στις εκλογές του 1989 θα υπήρχε μετά από χρόνια και άλλος υποψήφιος (ο Σίξτε Κάμπρα), ο Νούνιεζ άφησε το ποδοσφαιρικό τμήμα και τον Γιόχαν Κρόιφ στην “ησυχία” τους. Ο Ολλανδός είχε δύσκολο έργο, καθώς καλούνταν να χτίσει κυριολεκτικά από το μηδέν. Ο ίδιος ο Κρόιφ έχει δηλώσει για εκείνη την περίοδο : «- Όταν ανέλαβα, όλα ήταν καινούρια. Το μόνο που δεν είχε αλλάξει, ήταν η γκρίνια όσων περιέβαλαν την ομάδα, για την διαιτησία. Εγώ έπρεπε να δώσω στους παίκτες να καταλάβουν, ότι δεν μπορούσαμε να διαμαρτυρόμαστε για την αντιμετώπιση του συλλόγου από τους διαιτητές , αφού δεν είχαμε την ομάδα για να κοιτάξουμε στα μάτια την Μαδρίτη!  Έπρεπε λοιπόν πρώτα απ’ όλα, να γίνουμε σύνολο.»

Ο Κρόιφ επιλέγει για βοηθό του τον Τσάρλι Ρέσακ (παλιό του συμπαίκτη στην Μπάρσα) και αρχίζει να διαμορφώνει τον χαρακτήρα της ομάδας, παρουσιάζοντας έναν τρόπο παιχνιδιού που όμοιο του δεν είχε ξαναδεί το καταλανικό κοινό. Γρήγορο ποδόσφαιρο και άκρως “επιθετικοί προσανατολισμοί”, αρχίζουν να αχνο-φαίνονται στον ορίζοντα. Τον Απρίλιο του 1989 ο Νούνιεζ ξανακερδίζει τις εκλογές και έναν μήνα αργότερα η Μπάρσα κατακτά το κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης, επικρατώντας της ιταλικής Σαμπντόρια. Το ίδιο καλοκαίρι Ρόναλντ Κούμαν και Μίκαελ Λάουντρουπ προστίθενται στην “αρμάδα” του Κρόιφ που όμως αποτυγχάνει και πάλι να κερδίσει το πρωτάθλημα (1989-90), θριαμβεύει όμως επί της  Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας.

Ο κόσμος κάνει υπομονή και δικαιώνεται. Τον Ιούλιο του 1990 προωθούνται στην πρώτη ομάδα τρεις παίκτες από την Μπάρσα Β’. Αντόνιο Πινίγια, Άλμπερτ Φερέρ και Πέπ Γκουαρντιόλα. Ταυτόχρονα φθάνουν στην Βαρκελώνη ο Βούλγαρος Χρίστο Στόιτσκοφ (που την προηγούμενη χρονιά είχε αναδειχθεί  1^ος σκόρερ στην Ευρώπη) και ο αμυντικός ογκόλιθος από την Μαγιόρκα, ο Μιγκέλ Άνχελ Ναδάλ. Τα κομμάτια του παζλ έχουν πλέον συμπληρωθεί. Την αγωνιστική περίοδο 1990-91 η αναμονή πέντε χρόνων λαμβάνει τέλος. Η Μπάρσα κατακτά το πρωτάθλημα. Θα ακολουθούσαν άλλα τρία στη σειρά.

Η σοκαριστική είδηση της αιφνίδιας εγχείρησης στην καρδιά (διπλό μπάι πας) στην οποία υποβάλλεται τον Φεβρουάριο του 1991 ο Γιόχαν Κρόιφ, τρομάζει αρχικά τον κόσμο αλλά και τον Νούνιεζ, ο οποίος όμως αποφασίζει να αφήσει την ομάδα στα χέρια του Τσάρλι Ρέσακ (βοηθού του Ολλανδού), περιμένοντας την επιστροφή του αναμορφωτή της ομάδας. Όπερ και εγένετο. Ο Κρόιφ επιστρέφει (σε χρόνο ρεκόρ) αντικαθιστώντας το αγαπημένο του αλλά και απαγορευτικό πλέον τσιγάρο με ..γλειφιτζούρι και το 1992 η Μπαρσελόνα, 93 χρόνια μετά την ίδρυση της, στέφεται επιτέλους πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Γουέμπλεϋ, υποσκελίζοντας και πάλι την ιταλική Σαμπντόρια των Βιάλι και Μποζγκόφ, μία πραγματικά σπουδαία αντίπαλο.

Λίγους μήνες μετά, διεξάγονται οι Ολυμπιακοί  αγώνες στην Βαρκελώνη. Η ομάδα μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών, θα εκπροσωπηθεί από τους επαγγελματίες του ΝΒΑ και θα ονομαστεί (όχι άδικα) από τον Τύπο της εποχής, “Dream Team”. Η Βαρκελώνη όμως, έχει ήδη αποκτήσει την δική της Dream Team . Την Μπαρσελόνα του Κρόιφ. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει ο Νούνιεζ?

El Capita 

Διαβάστε στο 5^ο Μέρος :Το Τέλος Της Σχέσης Με Τον Κρόιφ