Μέρες Δεκέμβρη για το Μάντσεστερ

Γιά το μελαγχολικό Μάντσεστερ γράφει ο Κώστας Μαρούντας

Βρισκόμαστε στα μέσα του Μάρτη, αλλά όλα θυμίζουν μέρες...Δεκέμβρη. Τότε, που το γεγονός της βραδιάς, στα πλαίσια του champions league, ήταν το Βατερλό...του Μάντσεστερ. Γιουνάιτεντ και Σίτι, έβλεπαν οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη των Βασιλεία και Νάπολι αντίστοιχα, αποχαιρετώντας πρόωρα τη διοργάνωση, παρότι πολλοί θεωρούσαν ως τότε πως ήταν από τις ομάδες που θα μπορούσαν να προχωρήσουν πολύ...

Τώρα, στα πλαίσια του Europa League, είχαμε το Βατερλό...του Μάντσεστερ, νούμερο 2. Μετά από μια πρόκριση, με Πόρτο και Άγιαξ αντίστοιχα, η Σίτι και η Γιουνάιτεντ αποχαιρέτισαν και αυτό το θεσμό, πετώντας στα σκουπίδια και τη δεύτερη ευκαιρία που τους παρείχαν τα συστήματα διεξαγωγής των δύο διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ. Σπόρτινγκ Λισαβόνας και Μπιλμπάο, Μπιλμπάο και Σπόρτινγκ, ας βάλει ο καθένας το δικό του κριτήριο επομένως και τις δικές του προτεραιότητες, μετέτρεψαν στο ίδιο βράδυ το Μάντσεστερ σε μια πόλη ποδοσφαιρικού θρήνου. Και μπορεί στο εγχώριο πρωτάθλημα να διαγωνίζονται μεταξύ τους, μέχρις εσχάτων, η αποτυχία τους να περάσουν στους 8 του Europa League, σε συνδυασμό με το φθινοπωρινό-χειμωνιάτικο αποκλεισμό από το champions league, συνιστούν κάτι πολύ απλό, και οδυνηρό συνάμα: Ποδοσφαιρική καταστροφή. Ευτυχώς για το αγγλικό γόητρο, που η απομάκρυνση του Βίλας Μπόας επανέφερε τη διάθεση στους παίκτες της Τσέλσι για ποδόσφαιρο και τρέξιμο, έτσι ώστε να μην μπορούμε να μιλάμε για την απόλυτη αγγλική αποτυχία. Τώρα μπορούμε να το πούμε απλά πρέπει να βρούμε μια άλλη λέξη στη θέση της "απόλυτης", λιγότερο...απόλυτη και περισσότερο προσεγμένη.

Όμως, νομίζω ότι τα φώτα πρέπει να πέσουν αυτονόητα και δικαιωματικά στις Μπιλμπάο και Σπόρτινγκ. Λίγοι θα στοιχημάτιζαν υπέρ τους πριν τους διπλούς αγώνες, πολύ τυχεροί όσοι το έκαναν κυριολεκτικά. Και εντάξει για τη Μπιλμπάο πήραμε όλοι γεύση στο Όλντ Τράφορντ. Οι βάσκοι επαναλαμβάνοντας εμφάνιση υψηλού επιπέδου ολοκλήρωσαν την αποστολή τους, περιορίζοντας μια από τις τρεις τέσσερις μεγαλύτερες ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου την τελευταία δεκαετία-και όχι μόνο, σε ρόλο κομπάρσου. Αυτό τα λέει όλα, και πιστώνει στην Ατλετίκ μια από τις μεγαλύτερες στιγμές των τελευταίων χρόνων, τόσο για την ίδια, όσο και για την Ισπανία και το ποδόσφαιρο της. Η δε χώρα των Βάσκων μπορεί πια να χαίρεται ασύστολα και να ονειρεύεται...

Για τη Σπόρτινγκ η πρόκριση αυτή είναι μεγάλο επίτευγμα. Ήρθε κάπως αναπάντεχα, και με αρκετή τύχη μετά το ντεμαράζ της Σίτι, αλλά ήταν στην τελική η έμπρακτη εκδήλωση της κρυφής, αλλά δυνατής πίστης των παικτών της στους εαυτούς τους, όταν όλοι τους θεωρούσαν το απόλυτο outsinder της συγκεκριμένης αναμέτρησης. Τώρα πια, και για τους βάσκους και για τους πορτογάλους, να μου επιτρέψετε να εστιάσω περισσότερο-όσο παρακινδυνευμένο και αν είναι-στους πρώτους, αυτό που λέμε "όλα τα λεφτά" είναι οι επόμενες φάσεις.

Με αντιπάλους και συνοδοιπόρους της Μπιλμπάο και της Σπόρτινγκ στα προημιτελικά το Αννόβερο, τη Μέταλιστ, τη Σάλκε, την Άλκμααρ, την Ατλέτικο Μαδρίτης και τη Βαλένθια, προμηνύεται μια ενδιαφέρουσα συνέχεια. Πια δεν υπάρχει το τεράστιο όνομα, με διακηρυγμένο φερειπείν το πολύ έντονα φορτισμένο όνομα, και όλα δείχνουν-και είναι- ανοιχτά, για όλους, με μικρές αριθμητικές/ποσοστιαίες αποκλίσεις. Οι ισπανικές ομάδες φαίνονται πιο ελκυστικές περιπτώσεις, αλλά όλοι ξέρουμε ότι αυτό μπορεί να αποδειχθεί κάτι περισσότερο από το τίποτα...Νομίζω ότι το αμφίρροπο είναι η λέξη που θα συνοδεύει τις πιο πιθανές εκτιμήσεις των μελλοντικών πεπραγμένων-που δεν αργούν και τόσο, ας ελπίσουμε να προστεθεί και το συγκλονιστικό. Πάντως, από τη φάση των 16 παράπονο δεν δικαιούμαστε να έχουμε, όσο αφορά το ενδιαφέρον και τον ανταγωνισμό, και ας μου επιτραπεί να καταγράψω πως στον προηγούμενο γύρo τις εντυπώσεις τις κέρδισαν αναφανδόν τα παιδιά του Μπιέλσα. Ειδικά τα απίστευτα κολπάκια του Ιραόλα σε εκείνη τη φάση που δεν έγινε ποτέ, δυστυχώς, γκολ, είναι πια ένα extra bonus για τις μνήμες μας, που δεν προβλέπεται να ξαναδούμε σύντομα σε κάποιο γήπεδο. Ευτυχώς, θα ξαναδούμε τη Μπιλμπάο με όποιον αντίπαλο προσδιορίσει η κληρωτίδα της ΟΥΕΦΑ. Ο προηγούμενος γύρος, λοιπόν, είχε τους ήρωες του-που συνηθίζουν να συναγελάζονται στο Σαν Μαμές. Ο επόμενος; Οι υποψήφιοι είναι αρκετοί, δεν νομίζετε;