Παρά την επαναλαμβανόμενη κακή συνήθεια της, η Σίτι πήρε το τρίποντο

Περί των αντοχών της Μάντσεστερ Σίτυ γράφει ο Κώστας Μαρούντας

Tώρα τελευταία η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ καταφέρνει, είτε εύκολα (5-0 στην έδρα της Γουλβς), είτε δύσκολα (νίκη επί της Νόριτς), να παίρνει τις νίκες. Έχει πια ένα αξιόλογο σερί και χάρη σε αυτό βρίσκεται στην πρώτη θέση της Premier League. Το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή τα παιδιά του Σερ Άλεξ διαθέτουν την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, είναι κάτι που ίσως κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει/ εκτιμήσει τους καιρούς που η επιθετική γραμμή της άλλης Μάντσεστερ πέταγε φωτιές και σκόραρε με καταιγιστικούς ρυθμούς. Η Σίτι έχοντας καλομάθει όλη τη σαιζόν να είναι πρώτη, μετά την ήττα από τη Σουόνσι είναι υποχρεωμένη να κυνηγά. Μέχρι στιγμής της έχει βγει, αλλά μαζί της βγαίνει και η ψυχή. 

Έχει αποκτήσει μια συνήθεια, που αν συνεχιστεί δεν θα της αποφέρει αυτά που επιθυμεί διακαώς, να μένει πίσω στο σκορ και να τρέχει μετά για να γυρίσει την εις βάρος της κατάσταση. Με τη Σπόρτινγκ δεν τα κατάφερε να προκριθεί, παρότι μετέτρεψε το 0-2 σε 3-2. Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου να βάλεις τέσσερα γκολ σε ένα ημίχρονο σε αγώνες τέτοιου επιπέδου. Αλλά, η Σίτι ευθύνεται γιατί αυτή ξεκινάει τους αγώνες της στραβά. Όντας άπειρη ομάδα σε συνθήκες έντονου ανταγωνισμού οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος της αν εξακολουθήσει να δίνει δικαιωματα στους αντιπάλους της να προηγούνται στο σκορ. Σε τέτοιες περιστάσεις η πιθανότητα της γκέλας παραμονεύει και το άγχος αυξάνει κατακόρυφα και βαραίνει τα πόδια.

Αυτή τη φορά η Σίτι αντιμετώπιζε-φιλοξενούσε την αναγεννημένη Τσέλσι. Βρέθηκε πάλι πίσω στο σκορ στο 61΄. Οι κακές συνήθειες επαναλαμβάνονται με περισσή περιοδικότητα πια. Το πέναλτι του Αγκουέρο, δεκαεφτά λεπτά μετά, έφερε το ματς στα ίσια. Απέμεναν γύρω στα 15 λεπτά πλέον για να μπορέσει η Σίτι να γυρίσει το ματς, και να παραμείνει στο κυνήγι του τίτλου, διατηρώντας στο -1 τη διαφορά με τη Γιουνάιτεντ. Εδώ διαδραμάτισε το δικό της ρόλο μια λεπτομέρεια, που δεν είναι καθόλου λεπτομέρεια, για πολλούς λόγους. Λίγα λεπτά μετά την ψυχρολουσία του 0-1, ο Μαντσίνι έβγαλε τον Ντε Γιόνκ και έβαλε μέσα τον... Κάρλος Τέβες. Η μεγάλη επιστροφή ήταν πια γεγονός, αλλά αυτό ωχριούσε μπροστά στη δίψα της Σίτι να ανατρέψει την εις βάρος της κατάσταση. Τελικά, η δικαίωση για όλους (και για τον Κάρλος Τέβες) ήρθε τέσσερα λεπτά πριν τη συμπλήρωση του ενενηντάλεπτου. Η συνεργασία των δύο πιο παρεξηγημένων, ίσως, παικτών στο ρόστερ της ομάδας, ο Νασρί (στον οποίο καταλογίζεται ότι δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα) και ο εξορισμένος Τέβες συνδυάστηκαν, με το Νασρί να στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα του Τσεχ, αυξάνοντας τη βαθμολογική συγκομιδή των γηπεδούχων κατά 2 ολόκληρους βαθμούς.

Το +1 για τους παίκτες του Σερ Άλεξ, που είναι πιο έμπειροι από τους άσπονδους γείτονες τους σε τέτοιες καταστάσεις, παρέμεινε και περιγράφει τους συσχετισμούς της στιγμής. Εννιά στροφές πριν το τέλος όλα είναι ανοιχτά και ειδικά όταν μιλάμε για Αγγλία όλα μπορούν να γίνουν. Από το να πάρει τον τίτλο για άλλη μια φορά η Γιουνάιτεντ- ακόμα και με σημαντική διαφορά, μέχρι να καταφέρει η Σίτι να βρεθεί στην κορυφαία της στιγμή εδώ και πολλές δεκαετίες. Μην βιαστούμε να ποντάρουμε...Το έχουμε πει και παλιότερα, είναι προτιμότερο να σχολιάζουμε τα γεγονότα, παρά να προβλέπουμε πράγματα που τελικά δεν έρχονται ποτέ...