FC Barcelona...Una familia!!!

Το σαββατοκύριακο που πέρασε είχα την ευκαιρία να βρεθώ στην πόλη της Βαρκελώνης και στον ιερο χώρο του Camp Nou.Ένιωσα στο πετσί μου για πρώτη μου φορά για το πώς αυτή η πόλη ζει και αναπνεέι για την ομαδα και το αντίστροφο. Εχουν χαραχτεί μέσα μου πολλές εικόνες που θα μου μείνουν αξέχαστες πόλη και σε μέρα που δεν υπάρχει αγώνας είναι ντυμένη στα blaugrana.Μπορείς να δεις στους δρόμους σημαίες, ανθρώπους να περπατάνε στο δρόμο φορώντας μπλούζες της Μπάρσα,μαγαζιά με διακριτικά της ομάδας και διάφορα Barca store.Προσωπικά έκανα πολλές βόλτες σε ένα από τα κεντρικά σημεία της πόλης,στην Rablas και ενθουσιάστηκα με το blaugrana χρώμα που κυκλοφορούσε,και τις αρκετες σημαίες κρεμασμένες σε μπαλκόνια!!!

Απίστευτες εικόνες συνάντησα και εκτός και εντός του γηπέδου.Γυναίκες παιδιά και ηλικιωμένοι άνθρωποι ολοι μαζί σαν μια οικογένεια έμπαιναν στο ΝΑΟ!!!Ολοι ανυπόμονοι να δουν την ομάδα να δίνει την παράσταση της μόνο όπως εκείνη ξέρει!!!Κάθησα στην θέση μου!!!Απο πίσω μου καθόταν ενας μπαμπάς με τα δυο μικρά του παιδιά,δίπλα μου ένα ζευγάρι νέων και από κάτω μια ηλικιωμένη με το κασκόλ στο λαιμό!!!Η πιο όμορφη εικόνα που έχω ζήσει τα τελευταία χρόνια.Ολοι μαζι με την κοινή μας αγάπη για την Μπάρσα.Στο τέλος του αγώνα αρκετοί έβγαζαν τις αναμνηστικές φωτογραφίες τους!!!

Αυτή η εικόνα περνάει και στους παίκτες .Καταλαβαίνουν το κλίμα της εξέδρας και της πόλης.Το ίδιο κλίμα υπάρχει και μεταξύ των παικτών και στα αποδυτήρια αντιδράσεις του Πεπ,το πάθος όλων των παικτών ακόμα και του νεοφερμένου Αλέξις.Βλέπεις τους παίκτες που είναι τραυματίες να βρίσκονται ολοι στις εξέδρες για να δουν να παίζουν οι φίλοι τους!!!Μπορείς να διακρίνεις τον τρόπο που ζει ολη η ομάδα τα παιχνίδια του πρωταθλήματος και ειδηκά τους πανυγηρισμούς ακόμα και τώτα που βρίσκονται 10 βαθμούς πίσω από την κορυφή.Δεν θα ξεχάσω τον τρόπο που πανυγήρησε ο Κεϊτα με όλη την ομάδα στο γκολ που πέτυχε με την Χιχόν.Το έζησα από κοντά και κατάλαβα πολλά!!!Την περιόδο αυτή βλέπω την ομάδα να είναι δεμένη όσο ποτέ.Ο κόσμος το αντιλαμβάνεται και δεν χαμπαριάζει από -10 και βαθμολογίες.Το γήπεδο θα είναι γεμάτο και οι παίκτες το ανταποδίδουν.

Προσωπικά είχα ένα περιστατικό που δεν πρόκειται να το ξεχάσω.Την ημέρα του αγώνα και ενώ είχε τελειώσει η προπόνηση το πρωι ,αρκετός κόσμος περίμενε με αγωνία να δει τους παίκτες να βγαίνουν από το parking.Με τον φίλο μου τον Γιώργο αποφασίσουμε να προχωρήσουμε γιατί μας πίεζε ο χρόνος. Προχωρώντας μόνοι μας λοιπόν προς την παλιά Masia ακούμε φωνές του κόσμου. Σκεφτήκαμε πως θα βγήκε κάποιος παίκτης,εμείς όμως συνεχίσαμε την πορεία μας. Ξαφνικά γυρίζοντας να ρίξω μια ματιά προς το δρόμο (σκέφτηκα μπας και βλέπαμε κανέναν παίκτη)αντικρίζω ένα μεγάλο ακριβό αυτοκίνητο να κινείτε προς το δρόμο που πηγαίναμε και εμείς. Αμέσως από το τζάμι κατάλαβα πως ήταν ο Xavi Αμέσως σηκώσαμε το χέρι να τον χαιρετήσουμε, ο ιδιος μας ανταπόδωσε σηκώνοντας το δικό του χέρι. Πραγματικά θα μπορούσε να αγνοήσει δυο ανθρώπους μόνους. Αλλά εκείνος δεν το έκανε και μας χαιρέτησε!!!Εύχομαι η νοοτροπία της ομάδας να μην αλλάξει ποτέ και να είναι πάντα μια οικογένεια!!! Ενωμένοι δεν φοβόμαστε κανέναν!!!

Πωλ Καταλανίστα