Σκέφτομαι και γράφω... για τη Barça

Σκέφτεται και γράφει ο Γιώργος Μπέγκος

Πολύς λόγος έχει γίνει, και φέτος, για τους μυϊκούς τραυματισμούς που ταλαιπωρούν τους ποδοσφαιριστές του Guardiola.

Έχει γίνει πλέον ευρέως αποδεκτό πως η μεγάλη ευθύνη για τους τραυματισμούς ανήκει στην ελλιπή προετοιμασία και εννοείτε σε όσους με τις αποφάσεις τους οδήγησαν σε αυτή.

Μόλις συνέβαινε κάποιος τραυματισμός ακολουθούσαν αφορισμοί για τις «τουριστικές» περιοδείες του καλοκαιριού και όλα τα διαφημιστικά παρελκόμενα που αυτές περιλάμβαναν. Σε περίπτωση δε που ο τραυματισμός συνδυαζόταν με κακό αποτέλεσμα, οι φωνές εναντίον των καλοκαιρινών «πανηγυριών» πλήθαιναν ακόμη περισσότερο.

Καιρό τώρα στριφογύριζε στο μυαλό μου να καταγράψω τις εντονότατες ενστάσεις μου πάνω στο ζήτημα, και νομίζω πως ήρθε η ώρα, τώρα που δεν ασχολούμαστε ιδιαίτερα, αν εξαιρέσουμε τις πρόσφατες ενοχλήσεις των Pique και Alves.

Πραγματικά δεν πιστεύω πως η «καλοκαιρινή προετοιμασία» έχει την παραμικρή ευθύνη.

Πρώτο και βασικότερο, η προετοιμασία για τις ομάδες αυτού του επιπέδου δεν έχει καμία, μα καμία, σχέση με την προετοιμασία των ελληνικών συλλόγων, όπως αναπόφευκτα την έχει στο μυαλό του ο μέσος έλληνας φίλαθλος. Δηλαδή ατελείωτα χιλιόμετρα τρέξιμο, για να χτίσουν οι παίκτες φυσική κατάσταση,  μέσα σε δάση κεντρικών ευρωπαϊκών χωρών με χειμωνιάτικο καιρό για όσες ομάδες έχουν την οικονομική δυνατότητα ή στα Τρία Πέντε Πηγάδια για τους πιο «μικρούς».

Η Barça κάνει προετοιμασία όλη τη χρονιά. Το πρόγραμμα των προπονήσεων είναι έτσι δομημένο ώστε όλη τη χρονιά, και ανάλογα με την επιβάρυνση του αγωνιστικού καλεντάρι, να υπάρχουν περίοδοι έντονων προπονήσεων και το αντίθετο. Με τον τρόπο αυτό οι ποδοσφαιριστές καταλήγουν πάντα να κάνουν την κατάλληλη προπόνηση και στην κατάλληλη ένταση που απαιτούν οι εκάστοτε συνθήκες. Πολλές φορές ο κάθε ένας ξεχωριστά εάν βάλουμε στην εξίσωση και τον παράγοντα «υποχρεώσεις με τις Εθνικές ομάδες».  Σε αυτό το πλαίσιο περιλαμβάνεται και η τακτική του Guardiola να χρησιμοποιεί για λίγα λεπτά στο τέλος, ακόμα και αγώνων που έχουν κριθεί, ποδοσφαιριστές που ο ίδιος επέλεξε να μη ξεκινήσουν ώστε να ξεκουραστούν. Και εκεί που όσοι παρακολουθούμε το ματς, και στα τελευταία λεπτά περιμένουμε να μπει κάποιος μικρός ώστε να πάρει λίγο χρόνο συμμετοχής, μπαίνει ο Xavi και αναρωτιόμαστε για τη σκοπιμότητα μια τέτοιας αλλαγής. Η εξήγηση είναι απλή. Έστω και για λίγα λεπτά μπαίνει σε αγωνιστικό ρυθμό.

Αφού, λοιπόν, δεν τίθεται θέμα ελλιπούς προετοιμασίας, πού οφείλονται όλοι αυτοί οι τραυματισμοί?

Κατά την ταπεινή μου γνώμη στο γεγονός πως οι ποδοσφαιριστές έχουν ιδιαίτερα επιβαρυμένο αγωνιστικό πρόγραμμα. Οι κορυφαίες ομάδες, που φτάνουν στα τελικά στάδια και των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, δίνουν πάρα πολλά ματς. Η Barça δίνει κάθε χρόνο 38 ματς για το πρωτάθλημα, σε περίπτωση πρόκρισης στον Τελικό του Copa Del Rey άλλα 9, συν το Super Copa, σύνολο 49 εγχώρια. Στις διεθνείς διοργανώσεις έχουμε τουλάχιστον 12 ματς σε περίπτωση που φτάσει μέχρι τα ημιτελικά του Champions League, τα τελευταία 5 χρόνια ανελλιπώς. Αισίως 61 ματς, και κάποιες σεζόν, όπως η φετινή με ευρωπαϊκό Super Cup και Club World Cup, γίνεται εύκολα αντιληπτό το πόσο επιβαρύνονται οι παίκτες. Παράλληλα, σχεδόν κάθε χρόνο, όλες οι μεγάλες ομάδες έχουν πολλούς διεθνείς σε διοργανώσεις Εθνικών ομάδων είτε στην Ευρώπη είτε στην Αμερική. Είναι προφανές πως ξεκούραση δεν υπάρχει και ο στόχος των προπονήσεων είναι σε μεγάλο βαθμό η συντήρηση.

Είναι φύσει αδύνατον να μην υπάρχουν μυϊκοί τραυματισμοί όταν μιλάμε για τέτοιες επιβαρύνσεις, για τόσους αγώνες στο υψηλότερο επίπεδο!

Συνεπώς οι καλοκαιρινές περιοδείες, που αν μη τι άλλο αποφέρουν και τεράστια έσοδα στα ταμεία του Συλλόγου, δεν μπορεί να είναι η αιτία του κακού. Άλλωστε εδώ και περίπου 10 χρόνια που έχουν καθιερωθεί κάθε καλοκαίρι, η ομάδα έχει αμέτρητες επιτυχίες (και όχι μόνο επί Guardiola, αλλά και παλαιότερα).

Υ.Γ. Σήμερα διάβασα κάπου περί έντονων διαμαρτυριών από τους λευκούς για τη διαιτησία στο ματς με τη Valencia. Πραγματικά έχουν ξεπεράσει κάθε όριο γραφικότητας!!!