Barcelona – Real Madrid post match

Οι φίλοι μας πιο κάτω μας είπαν τι έγινε, πάμε εμείς να δούμε το πώς έγινε.

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα κράτησε για ακόμα ένα παιχνίδι τον Πικέ στον πάγκο και πλέον είναι φανερό ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του. Ο Σεσκ έμεινε στον εκτός βασικού σχήματος λόγω ντεφορμαρίσματος, ο Τιάγκο πήρε την θέση του στην ενδεκάδα και η έκπληξη ήρθε με την επιλογή του Τέγιο καθώς και ο Αλέξις έμεινε στον πάγκο. Το περίεργο είναι ότι δεν προτιμήθηκε ούτε ο Πέδρο, ούτε ο Κουένκα που έμεινε εκτός αποστολής.

Ο σχηματισμός της Μπάρσα είχε τον Βαλντές κάτω από τα δοκάρια, και τριάδα στην άμυνα. Τον Πουγιόλ δεξιά, τον Αντριάνο αριστερά και τον Μασεράνο κεντρικό. Ο Σέρχι Μπουσκέτς ήταν μπροστά τους ενώ όποτε χρειαζόταν γυρνούσε πίσω, δίπλα στον Μασεράνο. Κάτι που είχε επαναληφτεί στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, στο ματς πρωταθλήματος με μεγάλη επιτυχία. Ο Τσάβι με τον Τιάγκο ήταν στον κεντρικό άξονα του γηπέδου, ο Ινιέστα λίγο αριστερά τους και ο Μέσι λίγο δεξιά τους. Ο Άλβες ψηλά δεξιά πάνω στην τελική γραμμή και απέναντι ο Τέγιο με τον ίδιο ακριβώς ρόλο. Με την τακτική αυτή ο Πεπ Γκουαρντιόλα ήθελε να ελέγξει πλήρως τον ρυθμό του αγώνα ( απόδειξη τα πολλά χαφ που χρησιμοποίησε στον άξονα του κέντρου ). Οι δυο ακραίοι έμειναν στην πλάγια γραμμή για να ανοίξει η αντίπαλη άμυνα και η ζημιά να γίνει από τους χαφ. Με Μέσι, Τσάβι ντεφορμέ, Τιάγκο μέτριο και τον μόνο που ουσιαστικά να παλεύει να δημιουργήσει ρήγματα να είναι ο Ινιέστα, οι φάσεις ήρθαν με το σταγονόμετρο.

Η Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε με τερματοφύλακα τον Κασίγιας, Πέπε και Ράμος στο κέντρο της άμυνας, δεξιά τον Αρμπελόα και αριστερά τον Κοεντράο. Αλόνσο και Κεντίρα ήταν τα δυο αμυντικά χάφ, ο Οζίλ μπροστά τους, δεξιά ψηλά ο Ντι Μαρία, αριστερά ο Κριστιάνο Ρονάλντο και στην κορυφή της επίθεσης ο Μπενζεμά. Στόχος των Μαδριλένων ήταν να πιέσουν ψηλά να πετύχουν πρώτοι ένα γκόλ και μετά να προσπαθήσουν να το διαφυλάξουν. Πράγματι έτσι έγινε. Στην αλλαγή πλάνου του Μουρίνιο μετά το γκόλ, σημαντικό ρόλο έπαιξε ο τρόπος που αμύνθηκε την προηγούμενη Τετάρτη η Τσέλσι. Σε μια κόπια της τακτικής αυτής, ο Πορτογάλος έκανε πάνω - κάτω τα ίδια. Χρησιμοποίησε διπλή ζώνη άμυνας ( τέσσερις ποδοσφαιριστές σε κάθε γραμμή ) που είχαν απόσταση μεταξύ τους έξι με οκτώ μέτρα και τα πλάγια όριά τους ήταν οι επεκτάσεις των πλάγιων γραμμών της περιοχής του Κασίγιας. Το διπλό μαν του μαν στον Λιονέλ Μέσι ήταν και πάλι εκεί. Στόχος του Μουρίνιο πλέον, ήταν η μπάλα να μην μπορεί να κυκλοφορήσει στον άξονα και να αναγκάσει τους παίκτες της Μπαρσελόνα να την μεταφέρουν στα πλάγια. Το αντίθετο δηλαδή που επιδίωκε ο Πεπ Γκουαρντιόλα. Αυτή η μικρή μάχη καθόρισε και την μορφή του αγώνα.

Και οι δυο προπονητές έκαναν ουσιαστικά αυτό που έπρεπε. Το σκεπτικό τους ήταν σωστό. Όμως οι προπονητές δεν παίζουν μπάλα. Ντεφορμάρισμα μαζί με ατυχία δύσκολα συνοδεύονται με θετικό αποτέλεσμα. Ειδικά όταν απέναντί σου βρίσκεις μια ομάδα πολύ καλή και με δεύτερο συστατικό την πείνα. Η Ρεαλ Μαδρίτης είναι πρωταθλήτρια πλέον. Η Μπαρσελόνα καλείτε να αντιδράσει, να βρει την μαγεία της και να σηκώσει το κεφάλι. Μπορεί?