Η μεγαλύτερη πρόκληση της τετραετίας

Του Γιώργου Ζούρντου

Όταν ο Πεπ Γκουαρντιόλα αναλάμβανε τα ηνία της Μπαρσελόνα ένα καλοκαιριάτικο πρωινό του 2008, πολλοί αμφέβαλλαν και διαφωνούσαν με την πρόσληψή του. Τέσσερα χρόνια αργότερα αυτή η Μπαρσελόνα αναγνωρίζεται ως η κορυφαία ομάδα όλων των εποχών. Υπό την καθοδήγησή του οι Καταλανοί έχουν πανηγυρίσει δεκατρείς από τους δεκαέξι τίτλους που διεκδίκησαν.

Η φετινή ποδοσφαιρική χρονιά φτάνει προς το τέλος της. Η Μπαρσελόνα βρίσκεται μέσα σε όλους τους στόχους, όμως φαβορί είναι μόνο στον τελικό του κυπέλλου, τον λιγότερο σημαντικό δηλαδή τίτλο. Η ομάδα του Πεπ φαίνετε να μην βρίσκετε στα καλύτερά της για διάφορους λόγους. Φαίνετε σαν να ψάχνετε, σαν κάτι να της λείπει. Ήρθε και η ήττα από την Τσέλσι… και το Σάββατο ακολουθεί η Ρεάλ… και την Τρίτη ο επαναληπτικός με τους Λονδρέζους… Σε τέσσερις μέρες δυο τελικοί δηλαδή! Φαίνετε σαν να ψάχτηκαν, σαν κάτι τελικά να βρήκαν! Πρόκληση μου μοιάζει εμένα που όμοιά της δεν έχει αντιμετωπίσει η Μπάρσα του Γκουαρντιόλα. Ένα κίνητρο που δίνει στον σύλλογο τη δύναμη να συνεχίσει. Να αντιμετωπίσει κάτι πρωτόγνωρο. Και όπως ξέρουμε η Μπαρσελόνα είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος. Μια ζωή τέτοιες προκλήσεις έψαχνε, ποδοσφαιρικές και μη.

Τελικά η ήττα στον Λονδίνο ίσως αποδειχθεί καθοριστική. Ίσως είναι το καλύτερο φετινό της αποτέλεσμα. Σάββατο βράδυ στις οκτώ και πενήντα πέντε, η ενδεκάδα της Μπάρσα θα είναι παραταγμένη στον αγωνιστικό χώρο του Καμπ Νου. Το Cant del Barca θα σκεπάσει οτιδήποτε άλλο στο γήπεδο. Εκείνη τη στιγμή στα κοντινά που θα κάνει η κάμερα ( Νίκο λυπάμαι που θα τα χάσεις ) θέλω να δω τα μάτια τους. Αν δω αυτό που περιμένω δεν έχει σημασία ο αντίπαλος. Ούτε το Σάββατο, ούτε την Τρίτη ( εσύ Νίκο πάλι θα τα χάσεις, κρίμα ), ούτε στις 25 Μάη.