Ψηλά τις σημαίες του βαρκελωνισμού αδέρφια

Του Κώστα Μαρούντα

Αυτά που θα γράψω δεν τα γράφω για να χρυσώσω κανένα χάπι, ούτε για να προκαλέσω παρηγορητικές εντυπώσεις. Ναι, αυτό που είχαμε εντυπώσει μέσα μας τόσο καιρό, η απώλεια του πρωταθλήματος, τείνει να γίνει οριστική και αμετάκλητη πραγματικότητα. Ναι, η πίκρα για την ήττα δεν μπορεί παρά να είναι μεγάλη. Είναι μια περίεργη νύχτα αυτή, με όψιμα εσωτερικά σκιρτήματα κάθε είδους. Όμως, θα ξημερώσει η καινούρια ημέρα και θα αναγκαστούμε να προσαρμοστούμε στα καινούρια δεδομένα. Champions league και κύπελλο Ισπανίας διεκδικούνται ακόμα από τη Μπάρσα και αυτό δεν αλλάζει. Ωραία, λοιπόν, ας πάρει η Μαδρίτη μετά από κάποια χρόνια ένα πρωτάθλημα. Τόσα πράγματα έκαναν για αυτό-θεμιτά και αθέμιτα. Ας το χαίρονται. Για να υπερκεράσεις ακόμα και μια μέτρια Μπάρσα πρέπει να υπερβάλλεις εαυτό. Εξάλλου, νίκησαν σήμερα και δεν έχουμε να τους πούμε κάτι αυτή τη φορά. Όμως, εμείς έχουμε περισσότερους λόγους να χαιρόμαστε. Γιατί εμείς αναγκάσαμε την ποδοσφαιρική κοινότητα να ανοίξει εκ νέου μετά από πολλά πολλά χρόνια το φάκελο "καλύτερη ομάδα όλων των εποχών". Γιατί εμείς χορταίνουμε μπάλα εδώ και πολύ καιρό. Αλλά, το κυριότερο: γιατί αυτή η Μπάρσα είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος. Γιατί, ήδη φέτος, έχουμε σηκώσει αρκετά τρόπαια, γιατί εμείς είμαστε οι πρωταθλητές Ευρώπης-ακόμα, και πρωταθλητές Κόσμου-μέχρι τον επόμενο χειμώνα. Πολλά γιατί μπορώ να παραθέσω, αλλά τα ξέρουμε όλοι πολύ καλά. Εύκολα ο καθένας μας μπορεί να τα βρει και να τα αναδείξει, για έναν πολύ απλό λόγο: είναι υπαρκτά και αναλλοίωτα μέσα στο χωροχρονικό διηνεκές.

Αυτή δεν ήταν μια ήττα καταστροφή. Δεν σηματοδοτεί το τέλος εποχής. Δεν ταιριάζουν δάκρυα στους γητευτές. Γιατί η Μπάρσα είναι συνώνυμο της δημιουργίας. Γιατί η Μπάρσα έχει ήδη σημαδέψει την εποχή της. Γιατί η Μπάρσα του Πεπ άφησε το δικό της στίγμα στην Ιστορία. Η ήττα στο κλάσικο, απλά μας έδωσε άλλη μια ευκαιρία να θυμηθούμε ποιοι είμαστε και τι έχουμε ήδη ζήσει. Γιατί αν οι χαρές σε παρακινούν εύκολα για κάτι τέτοιο, οι δυσκολίες και οι λύπες το ενδυναμώνουν και σε αναγκάζουν να το εκτιμήσεις και να το τιμήσεις πάραυτα, με όλες σου τις εσωτερικές δυνάμεις. Μπάρσα, για άλλη μια φορά, σε ευχαριστούμε για όσα μας έχεις χαρίσει. Για το τι έγινε στο τερέν δεν θα μιλήσω. Γιατί αν αυτή τη φορά αυτά που δεν έγιναν είναι περισσότερα, στη γενικότερη σούμα των καιρών και της σημειολογίας τους αυτά που έχουν γίνει είναι πολλαπλασίως πιο πολλά από αυτά που δεν έγιναν το αντίστοιχο διάστημα. Δεν το ξεχνάμε αυτό ποτέ και προχωράμε. Αυτή είναι η εντροπία του ποδοσφαίρου και για αυτό το λατρεύουμε. Και η Μπάρσα με τη λέξη ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια έγιναν σχεδόν συνώνυμες. Τα ρέκβιεμ ταιριάζουν στους απόντες, αλλά αυτή η Μπάρσα θα είναι για πάντα παρούσα στις μνήμες και στις καρδιές όσων την έχουν απολαύσει τα τελευταία χρόνια. 1-2 το αποτέλεσμα του κλάσικο, 100-0 η αγάπη, η εμπιστοσύνη και η ευγνωμοσύνη μας στο συγκρότημα του σπουδαίου Γκουαρντιόλα. Ψηλά τις σημαίες του βαρκελωνισμού αδέρφια, δεν έχουμε κανένα λόγο να σκύβουμε το κεφάλι, έχουμε διακόσιους και βάλε να αισθανόμαστε υπερήφανοι για τις blaugrana επιλογές και στιγμές μας.....Όχι, δεν είμαστε αυτοαναφορικοί, ούτε αλαζόνες. Χορτάτοι και ευτυχισμένοι για το χτες, υπερήφανοι στο τώρα και αισιόδοξοι και σίγουροι για το αύριο αυτού του συλλόγου, είμαστε...Είναι κακό αυτό άραγε; Δεν νομίζω, και δεν είναι καθόλου τυχαίο...Τα σημεία αναφοράς των πεπραγμένων της ποδοσφαιρικής Μπαρσελόνα, μιλάνε από μόνα τους και χρησιμοποιούν με περισσή άνεση τη γλώσσα της ποιότητας. Εμείς απλά τα αφουγκραζόμαστε, τα απολαμβάνουμε και τα μεταφέρουμε...Συνδιαμορφωτές και συνοδοιπόροι σε ένα ταξίδι που κανένα γκολ κανενός Κριστιάνο Ρονάλντο δεν μπορεί να σταματήσει...