του Νίκου Περπερίδη
Η τρομερή εκστρατεία κορυφώνεται. Οι σταυροφόροι της “έγκυρης” ενημέρωσης, αυτοί που ξέρουν πάντα να γέρνουν εκεί που φυσάει ο άνεμος, αυτοί που με “αξιοπιστία” τόσα χρόνια δεν συμφωνούν ούτε στο πως προφέρονται ονόματα ομάδων και παικτών ανά την Ευρώπη, συνεπικουρούμενοι από “απλούς” φιλάθλους, “γνώστες” όμως του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και “λάτρεις” του ευ αγωνίζεσθαι, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να πολεμήσουν το “κακό.” Τον δυνάστη, τον ισχυρό, αυτόν που κινεί τα νήματα στα κέντρα των αποφάσεων, αυτόν που παίζει “βαρετό ποδόσφαιρο”, που καθορίζει μοίρες αγώνων και τίτλων. Δηλαδή την Μπαρσελόνα.
Πόση υποκρισία να αντέξουμε ακόμα θεέ μου. Πόση? Μεγαλώσαμε ψάχνοντας εναγωνίως βασικά στοιχεία για αυτή την ΚΑΤΑΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΗ ομάδα που λέγεται Μπάρσα, την ώρα που οι εν Ελλάδι φωστήρες φρόντιζαν να μας ενημερώνουν ακόμα και για το χρώμα των εσώρουχων, παικτών από ομάδες του “νησιού”, όπως το αποκαλούνε. Έκαναν τεράστιες προσπάθειες να μεταγγίσουν στο αίμα μας το DNA των loosers, που με τόση πρεμούρα μας αποκαλούσαν για χρόνια.
Μάθαμε με το έτσι το θέλω, τα προσωνύμια και της τελευταίας ομάδας στην Ευρώπη, την ώρα που για την Μπάρσα ακούγαμε μόνο λανθασμένες ,μισές και αναξιόπιστες περιγραφές , που δεν στοιχειοθετούνταν από πουθενά. Και όμως αντέξαμε. Και όταν φωνάζαμε ΜΠΑΡΣΑ – ΜΠΑΡΣΑ , μας έλεγαν ευθέως, «-έλα μωρέ, ποια Μπάρσα, έχετε τα ίδια ευρωπαϊκά με την Νότιγχαμ Φόρεστ, μία είναι η βασίλισσα..»
ΜΑΘΑΜΕ όμως ρε κουφάλες. ΜΑΘΑΜΕ για το μεγαλείο αυτής της ομάδας.ΜΑΘΑΜΕ να ήμαστε μόνο Μπάρσα και όχι Μπάρσα στην Ισπανία, Utd στην Αγγλία κ.ο.κ. ΜΑΘΑΜΕ το τι πρεσβεύει. ΜΑΘΑΜΕ να αγαπάμε το Soga Bonito (όμορφο ποδόσφαιρο) χωρίς να μετράμε τα μεγέθη ΜΟΝΟ με την κατάκτηση τίτλων. Και όταν οι τίτλοι ήρθαν, όπως καλά ξέρουν να κάνουν τα ερπετά, συρθήκατε για να μπείτε κάτω από το χαλί της δικής μας περηφάνιας, της δικής μας ομάδας, γλείφοντας υποκριτικά μόνο για να μπορείτε να χύσετε το δηλητήριο σας με την πρώτη ευκαιρία. Χάσατε όμως κύριοι.
Γιατί έχουμε βρει το αντίδοτο στην δηλητηριώδη συμπεριφορά σας. ΔΕΝ σας διαβάζουμε, ΔΕΝ σας ακούμε, ΔΕΝ σας δίνουμε καμία απολύτως σημασία πια. Για εμάς αξία έχει μόνο η Μπάρσα και αυτά που βλέπουμε με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ μάτια στα γήπεδα, που απλόχερα δίνει τις παραστάσεις της, αυτή η τρομακτικά δημιουργική ομάδα. Η ώρα να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι πλησιάζει. Και τότε θα μετρηθούμε ξανά για να δούμε πόσοι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θα έχουμε μείνει.
Μέχρι τότε, συνεχίστε να εκτίθεστε μιλώντας για “κοντούς παίκτες που πριν από 10 χρόνια οι Καταλανικές εφημερίδες κορόιδευαν” και άλλες τέτοιες αστειότητες. Εσείς, οι σταυροφόροι της υποκρισίας, της ψευτο-κάθαρσης, συγγραφείς των καλύτερων συνωμοσιολογιακών σεναρίων. Στην μιζέρια σας ΔΕΝ θα μας παρασύρετε. Την ευτυχία μας ΟΥΤΕ που μπορείτε να την φανταστείτε. Ειδικούς αναλυτές, παπαρολόγους πολυτελείας και τιμητές συλλόγων και συνειδήσεων ΔΕΝ έχουμε ανάγκη, όσοι αγαπάμε την Μπάρσα. Τα μπογαλάκια σας λοιπόν και σε άλλη παραλία.
Ραντεβού λοιπόν στα ημιτελικά του Champions League. Ετοιμάστε για τότε σπότ με καρδούλες και τα σχετικά.. Ξέρετε εσείς…
El Capita
9 σχόλια:
Οταν οι κανονισμοί εφαρμόζονται σε προημιτελικούς, ημιτελικούς και τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ που αγωνίζεται η Μπάρσα, είναι κόντρα στην ψυχολογία τέτοιων αγώνων.
Οταν όμως δεν εφαρμόζονται, τότε ο Δαυίδ έχει ρίξει τον Γολιάθ στο καναβάτσο και άλλες αστειότητες.
Παραασχοληθήκαμε με την πάρτη τους και τους δίνουμε αξία.
Οι άνθρωποι είναι μόνο γιά να βλέπουν "καρακάξες" - "ζαχαρωτά" ένα κρύο βροχερό βράδυ του χειμώνα του 1937
Μου δίνεις αφορμή με αυτό που γράφεις περί DNA και loser να αναφερθώ σε κάτι που μπορούν να το γνωρίζουν όσοι φίλοι της ομάδας είναι... "γεροντάρες" (35+).
Οι αναφορές των ελληνικών ΜΜΕ στην FCB την δεκαετία του '80 ήταν σχεδόν πάντα συνοδευόμενες από σχόλια περί ηττοπάθειας, κομπλεξικής ομάδας, πλούσιας αλλά λίγης κτλ. Καλά, για αφιερώματα δεν μιλάμε...
Σε μια εποχή που δεν υπήρχε διαδίκτυο, ούτε ξένα κανάλια η συλλογή πληροφοριών (λεπτομερών και κυρίως ΣΩΣΤΩΝ)δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση.
Η εικόνα που είχα για την ομάδα άλλαξε άρδην όταν άρχισα να διαβάζω ξένα αθλ. περιοδικά (αγγλικά και γαλλικά). Εκεί διαπίστωσα μια τελείως διαφορετική συμπεριφορά, με μεγάλο σεβασμό προς τον σύλλογο, χωρίς ξυπνιτζίδικα σχόλια, με εκτίμηση για το πλούσιο αθλητικό παρελθόν και τις τεράστιες προσωπικότητες που έπαιξαν εκεί.
Και μιλάμε για μια εποχή που η ομάδα ούτε γοήτευε με την απόδοσή της, ούτε κέρδιζε ιδιαίτερα. Η αντιμετώπιση ήταν η μέρα με τη νύχτα.
Από τότε κατάλαβα ότι η εικόνα που περνούσε εδώ ήταν στρεβλή.
Αυτό άλλαξε τα τελευταία (αρκετά) χρόνια αλλά σε μεγάλο βαθμό άλλαξε υποχρεωτικά. Η ομάδα κέρδισε πολλά τρόπαια και τα τελευταία χρόνια έχει σαπίσει όλες τις ομάδες στα γκολ. 3άρες, 4άρες, 5άρες, 6άρες έχουν αρπάξει όλοι ανεξαιρέτως οπότε δεν γίνεται παρά να μιλήσουν για το μεγαλείο της ομάδας.
Όταν κάποιος όμως σκούζει το σιγοντάρισμα πάει σύννεφο.
Τίποτα καινούριο, τίποτα που δεν περιμένω...
+1000 charlie, κυριως για αυτο "Αυτό άλλαξε τα τελευταία (αρκετά) χρόνια αλλά σε μεγάλο βαθμό άλλαξε υποχρεωτικά"
Νικόλα, για να μην παρεξηγούμαι, γουστάρω με τρέλα τα άρθρα σου, τον τσαμπουκά σου, τη ψυχή σου και θέλω αυτόν τον Νίκο πάντα! Το σημερινό σου άρθρο, είναι αυτό που πρέπει να λέγεται από τους γνήσιους Μπλαουγκράνα όλου του κόσμου!
Γιάννη να 'σαι καλά. Πάντα ο εαυτός μου είμαι. Απλά είναι λογικό να υπάρχουν & φορές που υπάρχουν διαφωνίες, πράγμα απολύτως φυσιολογικό. Πάνω απ' όλα η επικοινωνία & φυσικά η στήριξη της ομάδας από κακόβουλες επιθέσεις.
Charlie στην κατηγορία που αναφέρεις ανήκω & εγώ
Ίσως το καλύτερο άρθρο που έχω διαβάσει στο site. Δημιουργήθηκε τέτοιος ντόρος,που ούτε ντέρμπι ελληνικό να 'ταν...
Κατά την γνώμη μου ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο Σωτηρακόπουλος που δεν σταμάτησε να λέει σ' όλο το μάτς ότι "τέτοια πέναλντι δεν δίνονται", αφήνοντας να εννοηθεί ότι η χθεσινή ανύπαρκτη Μίλαν είχε ελπίδες πρόκρισης.
Να υπενθυμίσω ότι στον ημιτελικό με την Ίντερ του Μουρίνιο, το αδίκως ακυρωθέν γκόλ του Ινιέστα ως οφσάϊντ, μας στέρησε την διεκδίκηση ενός ακόμη τροπαίου. Δεν θυμάμαι όμως, διορθώστε με αν κάνω λάθος, τέτοια και τόση ευαισθησία απο τους Έλληνες αθλητικογράφους. Τελικά πόσο πολύ ενοχλεί η Μπάρσα;
Φίλε Έρμαρχε,η λίστα είναι ατελείωτη. Εμείς όμως δεν έχουμε μάθει ,ούτε και μας αρέσει να μεμψιμοιρούμε. Κάνουμε απλά ξεκάθαρη την θέση μας σε αυτό τον χορό των σκιών που επίμονα στήνουν όλοι αυτοί οι δήθεν.Ξέρουμε ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, αλλά δεν θα μείνουμε σιωπηροί. Οι εποχές αυτές πέρασαν ανεπιστρεπτί. Είτε τους αρέσει είτε όχι.
grafw ola ta papagalakia sta palia mou ta papoutsia.... goustarw omws pou i BLAUGRANA fwni "mas" einai edw k akougete dinata
i teliotita enoxli polous,,, did na paizoume mpalara alla na min pernoume koupes????avto theloune??
Δημοσίευση σχολίου