Μακριά από την Ελλάδα, όλα είναι καλύτερα!

Βαρκελώνη, 22/4/2012

Εχουν περάσει ήδη 3 ώρες από το σφύριγμα της λήξης του Ουτιάνο Μαγιένκο κι εγώ ψάχνω τη δύναμη να συγκεντρωθώ και να ξεδιπλώσω σε λίγες γραμμές αυτά που αισθάνομαι. Το πρώτο πράγμα που οφείλω να δηλώσω είναι πως αισθάνομαι μεγάλη στενοχώρια γιά το αποτέλεσμα. Ομως καμιά απογοήτευση! Και το ίδιο έχω την αίσθηση πως νιώθουν και όλοι όσοι βρίσκονται εδώ γύρω. Η ζωή συνεχίζεται κανονικά, μόνο η βροχή φροντίζει να δίνει τον απαραίτητο τόνο μελαγχολίας, αλλά κι αυτή σε λίγο αναμένεται να σταματήσει. 

Η Μπάρσα έχασε λοιπόν σήμερα, αλλά η απογοήτευση θα ερχόταν μόνο αν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω. Νομίζω πως όσοι αγωνίστηκαν τα έδωσαν όλα. Τίποτ άλλο δεν υπήρχε γιά ξόδεμα, από τον αγώνα του Στάνφορντ Μπριτζ είχα εντοπίσει και γράψει πως αυτή είναι η χειρότερη αγωνιστικά στιγμή που περνά η ομάδα τα τελευταία 4 χρόνια. Η Μαδρίτη σήμερα νίκησε επειδή ήταν ανώτερη, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Οσο κι αν ο τρόπος της δεν έλαμψε, ήταν πολύ αποτελεσματικός. Εχω την εντύπωση πως κάθε επίσκεψη της Μαδρίτης στο Καμπ Νόου μετά την περσινή πεντάρα, έχει και λίγα παραπάνω ψήγματα αυτοπεποίθησης. Δεν κερδίζεις στο Καμπ Νόου αν δεν έχεις καθαρό μυαλό και η Μαδρίτη απόψε το είχε. Πέτυχε βέβαια μιά οριακή νίκη, αλλά την δικαιούταν απόλυτα με βάση την κατάσταση της Μπάρσα τη δεδομένη στιγμή. Σε ολόκληρο τον αγώνα ο Μέσσι δεν μπόρεσε να σουτάρει μιά φορά προς την εστία του Κασίγιας! Αυτό από τη μία δείχνει την αδυναμία της σημερινής Μπάρσα και από την άλλη πιστώνεται στα θετικά του Μουρίνιο γιά τον τρόπο που αντιμετώπισε τον χθεσινό αγώνα. Ούτε οι μέσοι κατάφεραν να δώσουν τον ρυθμό που χρειαζόταν. Ούτε ο Τέγιο - όσο κι αν προσπάθησε και μπράβο του! - κατάφερε να δημιουργήσει ρήγματα στην πολυπρόσωπη και με μεγάλη αλληλοκάλυψη άμυνα των φιλοξενούμενων. Ενδεχομένως αν ο Αλέξις μπορούσε να παίξει παραπάνω, να μιλάγαμε γιά άλλα πράγματα, αλλά με υποθέσεις δουλειά δεν γίνεται. Ούτε σέντρες πέρασαν προς την περιοχή, έχασα το μέτρημα κάποια στιγμή από τις αποτυχημένες προσπάθειες του Αλβες να σεντράρει ... Ούτε ο Αντριάνο μπορούσε να βγει μπροστά και να αποτελέσει στήριγμα του Τέγιο ή του Ινιέστα. Το ότι οι αμυντικοί εκτέθηκαν στο δεύτερο γκολ της Μαδρίτης δεν το σχολιάζω καν. Η εξαιρετική πάσα του Οζίλ αξιοποίησε στο έπακρο τις δυνατότητες του Κριστιάνο στο ανοιχτό γήπεδο. Αυτά περιμένεις να συμβούν σ ένα τέτοιο παιχνίδι. Δεν χάσαμε όμως απ αυτό. Χάσαμε γιατί εμείς δεν δημιουργήσαμε. Και Μπάρσα χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει! Δεν είμαστε η ομάδα που θα πάρει έναν αγώνα από ένα στημένο (οκ, το έχουμε κάνει κι αυτό αλλά δεν είναι το φόρτε μας) ή από μιά παλιοσέντρα. Η Μπάρσα γιά να κερδίσει πρέπει να παίξει έστω και γιά ένα τέταρτο το γνωστό γρήγορο ποδόσφαιρο με τις πολλές και άμεσες πάσες και την ακατάπαυστη εναλλαγή θέσεων. Σήμερα αυτό, δεν κατάφερε να το κάνει ούτε 5 λεπτά. Και δεν μπόρεσε να το κάνει, γιατί ο Τσάβι που παρακολουθούμε εδώ και αρκετό καιρό δεν είναι Τσάβι. Είναι προφανές πως φυλάγεται απ τον τραυματισμό του στο πόδι και περιμένει να βγει η χρονιά όπως-όπως. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης τον κάνει να σκέφτεται πολύ κάτι που λίγο καιρό πριν ήταν ένα με το υποσυνείδητό του! 

Αυτή ήταν περίπου η εικόνα που σχημάτισα γιά τη Μπάρσα από τον χθεσινό αγώνα. Ο Πεπ είχε τονίσει από προχθές πως αν δεν νικήσουμε θα στενοχωρηθούμε, αλλά η νίκη δεν είναι το παν στο ποδόσφαιρο. Σήμερα κατάλαβα πόσο δίκιο είχε. Το παν είναι να προσπαθείς και να δίνεις ό,τι έχεις μέσα σου γιά τη νίκη. Και αν δεν έρθει, να μπορείς να πεις πως τίποτα καλύτερο δεν μπορούσες να κάνεις. Αυτό νομίζω πως συνέβη χθες. Και αυτό νομίζω πως κατάλαβαν όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο (εγώ το παρακολούθησα σε πιτσαρία μη έχοντας εισιτήριο, περιμένοντας να ζήσω από κοντά το μεγάλο παιχνίδι της Τρίτης!) αλλά και οι περισσότεροι φίλοι της ομάδας εδώ γύρω. Στενοχώρια ναι, απογοήτευση όχι. Τα καλύτερα είναι αυτά που δεν έχουμε ζήσει ακόμα. Και κάποια στιγμή η βροχή φεύγει γιά να δώσει τη θέση της στον ήλιο! Η Τρίτη δεν είναι μακριά. Η Τσέλσι περιμένει Δεν προλαβαίνουμε να απογοητευτούμε. Μιά νέα μέρα ξημερώνει Και πρέπει να μας βρει έτοιμους να τη χαρούμε!