Η νύχτα της μαρμότας

Συμπεράσματα από το χθεσινό αποκλεισμό της Μπάρσα, από τον Marti Perarnau

1. Αδύνατον να κατακτήσεις περισσότερα όταν δεν έχεις και τις ανάλογες δυνατότητες. 3 γκολ στις καθυστερήσεις και εισιτήριο για τον τελικό. Και η Μπάρσα θύμα ενός σχεδόν αδιαπέραστου ιστού αράχνης, που αν και κυρίαρχος του παιχνιδιού δεν μπορούσε να πιει νερό από την πηγή. Όλο αυτό δεν θα μπορούσε ν’ αποτυπωθεί πιο γλαφυρά απ’ ότι στο πρόσωπο του Μέσι.

2. Ιστορία επαναλαμβανόμενη. Επανάληψη του πρώτου επαναληπτικού, παιχνίδι της μαρμότας: Ίντερ 2010, Τσέλσι 2012. Απόλυτη κυριαρχία, ένας αντίπαλος σε καμία περίπτωση ανώτερος και μπροστά ένα τείχος που δεν έλεγε να πέσει. Αριστοτεχνικό μάθημα επιβίωσης από μια Τσέλσι που έμεινε και με παίκτη λιγότερο μετά την αποβολή του Τέρι, εξαιτίας μιας ενέργειας που καθόλου δεν αρμόζει σ’ έναν αρχηγό της δικής του εμπειρίας.

3. Λέει ο Χουάνμα Λιγιό σε κάποια φάση: «Η Μπάρσα δεν παίζει με δύο πίσω, ούτε με έναν. Απλά παίζει χωρίς κανέναν πίσω, επειδή απλούστατα δεν υπάρχει αντίπαλος για να της επιτεθεί». Κι έτσι ήταν σε γενικές γραμμές για τα 180 λεπτά των παιχνιδιών. Η Μπάρσα συνολικά επιχείρησε 47 σουτ –καταραμένα δοκάρια-, να βάλει δύο γκολ και να δεχτεί τρία στις καθυστερήσεις.

4. Το τακτικό σχήμα δεν έχει και μεγάλη σημασία όταν μπροστά σου έχεις κάτι που μοιάζει με λεωφορείο. Στην τελική, είναι σαν να ψάχνεις τα κενά σ’ έναν βράχο από γρανίτη. Στο πρώτο ημίχρονο, με επιμονή και υπομονή έρχονται οι ευκαιρίες με τους Μέσι, Σεσκ και Αλέξις. Στο δεύτερο, είναι πιο συμμαζεμένη, αλλά δεν μπορεί να κάνει και πολλά απέναντι σ’ έναν αντίπαλο που κλείνεται ερμητικά και μ’ έναν Ντρογκμπά που παίζει εκπληκτικά σαν μπακ.

5. Για άλλη μια φορά όλη η άμυνα είναι για να φρενάρει τον Λίο. Έναν Λίο που προσπαθεί να ξεφύγει με την βοήθεια των Τσάβι και Μπουσκέτς, αλλά είναι σαν να πέφτει πάντα πάνω σε αδιέξοδο, από το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει πραγματοποιώντας το ένα σουτ μετά το άλλο. Το ποδόσφαιρο είναι δράση και αντίδραση, πρόβλημα και λύση, ερώτηση και απάντηση. Αυτή η Μπαρσελόνα που έφτασε να γίνει η ίσως μέχρι σήμερα πιο ανταγωνιστική σταθερή και θεαματική ομάδα της ιστορίας, έχει πια την δική της αχίλλειο πτέρνα: οι αντίπαλοι έχουν βρει αρκετές από τις απαντήσεις και θα πρέπει πια να φτιάξει καινούριους γρίφους.

6. Παρόμοια πράγματα σε πρώτο δεύτερο επαναληπτικό. Λίγα ίσως ματς είναι τόσο παρόμοια: Μια χούφτα υπερταλαντούχων παικτών που έχουν τόσα καταφέρει μ’ έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού απέναντι σε μια χούφτα δυνατών και αποφασισμένων παικτών να καταστρέψουν το οτιδήποτε προσπαθούσε να κάνει ο αντίπαλός τους. Συγχαρητήρια και στους δύο.

7. Ένας ημιτελικός που κρίθηκε στις λεπτομέρειες και στα… χιλιοστά. Γιατί πολλές φορές χιλιοστά ήταν αυτά που χώριζαν τα σους της Μπάρσα από το δοκάρι και τα δίχτυα. Δοκάρια και πάλι δοκάρια, ο Ιβάνοβιτς, ο Ραμίρεζ (που πέτυχε ένα φανταστικό γκολ), η προσωπικότητα του Ντρογκμπά, η σύγχυση του Πικέ….

8. Ένας ημιτελικός στον οποίο η Τσέλσι έπαιξε με ακρίβεια σφυριού. Έλεγε ο Ουναμούνο πως ο τρόπος με τον οποίο χτυπάς μια φορά το καρφί είναι συχνά σαν να δίνεις εκατό χτυπήματα στο πέταλο. Για την ομάδα του Ντι Ματέο όμως τρία χτυπήματα αποδείχτηκαν αρκετά…

9. Η Μπαρσελόνα έμεινε με το ηθικό πεσμένο, την περηφάνια της πληγωμένη. Ο προπονητής της έδειξε για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις μέρες το πραγματικό του πρόσωπο στην ήττα: ένας απόλυτος κύριος. Τα πράγματα δεν του πήγαν καλά, σε μια ομάδα που μέχρι τώρα είχε την εύνοια των θεών. Ο κόσμος όμως που δεν αποδείχτηκε αχάριστος και αγνώμων χειροκρότησε και αυτόν και την ομάδα στην ήττα και τον αποκλεισμό, τα οποία και δέχτηκε όπως ακριβώς είναι: μια ποδοσφαιρική αδικία αλλά και πρόκληση ταυτόχρονα για το μέλλον.

10. Η Μπαρσελόνα βρίσκεται σαν σύλλογος μπροστά στην μεγάλη πρόκληση της σύγχρονης ιστορίας της. Στη νίκη είναι όλα εύκολα, όλα κυλάνε ομαλά και όμορφα. Η ήττα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ποδοσφαίρου. Στην ήττα έρχονται στο προσκήνιο τα φαντάσματα και οι δαίμονες του καθενός. Τώρα θα πρέπει ο πρόεδρος και ο προπονητής ν’ αποφασίσουν ποιο είναι το καλύτερο για την ομάδα και να βρουν τους καινούριους γρίφους, αυτούς που δεν έχουν ακόμα απαντήσεις μεταξύ των πιο δυνατών αντιπάλων του κόσμου, γιατί πολύ απλά κανείς ακόμα δεν θα τους έχει ούτε καν σκεφτεί. 

martiperarnau.com